Net als je naar huis wilt gaan oppert de ander “nog ééntje dan?” zonder het volume van “ééntje” te duiden. Als ik uren en twee flessen wijn later zeg dat ik dacht dat “eentje” een glaasje was, word ik naar huis geëscorteerd met de sleurende woorden: “Weet je nog waar we het net uitgebreid over hadden? Denken voor een ander. Dat werkt niet!” Nee, dat bleek nu ook weer. Ik denk dat ik dat wel deed ja, denken voor de ander. Maar na al die wijn kon en wilde ik niet meer helder denken.

Als drank verkeerd is gevallen zoeken wij inventief naar de oorzaak van wat ons in de steek heeft gelaten. Onze in- en uitwendige mens krijgen de eerste kat. Eerstgenoemde doordat de omhoogkomende gal je smaak vergalt en de tweede zodra je in de spiegel iets dubbelziet waar je liever je dikke ogen voor sluit.

Het denken voor anderen hoe je overgekomen bent in de kroeg zorgt al voor een kater. Scenario’s over jezelf die niet eens in de gedachten van je ergste vijand opkomen, duikelen als vanzelfsprekend in je op. Drank krijgt de schuld van je koppijn en je trillende lijf, maar ik denk dat het je eigen gedachten zijn die bepalen hoe je je voelt.

Hoe leger de fles, hoe voller en daarmee duidelijker maar ook gevaarlijker de gedachten. Wie overigens roept dat het negatief is als de fles half leeg is, is niet wijs. De andere helft zit in je lijf!

Je denkt dat gedachten puur zijn. Dat klopt, maar niet voor lang. Zodra ze de kans krijgen, gaan gevoelens chaos scheppen waar je dacht je gedachten op een rijtje te hebben. Verwarrend allemaal!

Ik denk dat alles afhangt van hoe je in je vel zit en welke klik je met een ander hebt. Soms wordt bewezen dat je kunt denken voor iemand anders, maar vaak blijkt dat je voor jezelf niet juist denkt, laat staan dat je dat voor een ander zou kunnen. Is dat niet verdacht?

Categorieën: Gein & Ongein

WritersBlocq

Talent voor tekst, taal en verhaal

8 reacties

Mup · 17 november 2004 op 20:56

Tja, dronken mensen en kinderen, schijnen altijd de waarheid te zeggen.
Voor een ander denken, daar maak ik me wel eens schuldig aan, maar bijna nooit hardop. Meestal lukt het me nog op tijd te realiseren dat ik er zelf zo’n vreselijke hekel aan heb, als mensen dat voor mij doen.
Sterk verwoord,

Groet Mup.

GVDD · 17 november 2004 op 22:46

zeker mee eens. Wij beelden ons vaak in hoe wij overkomen en dit blijkt vaak gestoeld op ons eigen beeld. Vaak is de werkelijkheid veel minder erg.

Kees Schilder · 18 november 2004 op 11:29

Tja,ik drink nooit, dus kan ik er niet over meepraten haha

WritersBlocq · 18 november 2004 op 12:37

Hee Kees, je ziet er wel aangeschoten uit op je kersverse nieuwe foto! Geintje, hij is leuk hoor

sally · 19 november 2004 op 00:38

Denken voor een ander. Toevallig had ik het er nog met m`n dochter van veertien over gisteren.
Een leeftijd dat je constant denkt over wat een ander denkt.
Heb haar inderdaad verteld dat het vaak veel minder negatief is dan je zelf denkt.
leuke column.
stemt tot nadenken.

😉
groet Sally

Ma3anne · 19 november 2004 op 08:42

Dat vind ik zo lekker van ouder worden, dat het me steeds minder kan schelen wat een ander denkt dat ik denk en hoe diezelfde ander over me denkt.

Maar ik drink niet. 😛

pepe · 19 november 2004 op 19:22

Verdachte column 😛

Ik denk dat wat een ander denkt niet altijd is wat ik denk dat de ander denkt! Dus conclusie, laat zij maar denken voor zichzelf dan probeer ik dat ook!

gr pepe

LouisP · 2 mei 2009 op 19:42

WB,

ik heb geen zin om er iets in, onder of achter te zoeken maar ik vind het wel intrigerend om te lezen.

L.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder