Er zijn een aantal opmerkelijke overeenkomsten tussen griep en verliefdheid. Verliefdheid als ziekte, die vergelijking is niet nieuw. Maar hoe werkt het eigenlijk als je mogelijkerwijs beide tegelijkertijd ervaart? Net als verliefdheid komt griep ook altijd op een moment dat je er niet op zat te wachten. Waar het precies vandaan komt weet je evenmin. Te slecht gekleed, te weinig beschermd, te lang in de kou of juist te warm ingepakt gezeten; wie zal het zeggen? En wat doet het er ook toe trouwens. Als het er is, dan is het er. Het begint met concentratieproblemen, zoveel te doen maar zo weinig dat je nog door de handen komt. Het hoofd dat aldoor in beslag genomen lijkt te zijn maar niet wetend waardoor, dagdromend of hallucinerend. Tot het fysiek wordt en er niets anders meer rest dan je er maar aan over te geven.

Ik weet nooit zo goed wanneer ik ziek ben. Ik omschrijf het dan in eerste instantie als dat ik me niet helemaal lekker voel. Het ziek zijn erken ik meestal pas als iemand me er naar vraagt omdat woorden met één lettergreep dan vaak het gemakkelijkst zijn. “Ja.” Ik weet ook nooit goed wanneer ik verliefd ben. Het is alweer zo lang geleden, te lang om te herinneren, te lang om nog te herkennen zo lijkt het. En nu zit ik diep in de nacht een stukje te tikken, de exacte reden voor het feit dat ik niet kon slapen niet kennend. Heb ik vandaag overdag teveel geslapen of kan de gedachte aan T. me niet loslaten, woelend in mijn bed.

T. en ik leerden elkaar een paar weken geleden kennen. Ons contact raakte even verbroken maar heeft zich gelukkig weer hersteld. Twee mensen hebben zo hun eigen redenen waarom het moment van hun kennismaking er eentje kan zijn dat ze er even niet op zaten te wachten. En waar het precies vandaan komt weten we ook niet. Te lang in de kou of juist te warm ingepakt gezeten; wat doet het er toe. We bellen vaak iedere avond even. Even wordt al gauw een uur of langer plus nog een smsje voor het slapen gaan. Nu ik met griep thuis zit is ze extra lief voor me. En daarom belde ze vanavond ook. Hoewel ze anderzijds ook weer eerlijk toegaf dat ze gewoon mijn stem even wilde horen. Ze zegt dat ik om de vier uur een paracetamol moet nemen. Ik volg haar advies op maar heb zo mijn bedenkingen. Immers, als ik al niet weet wat mij mankeert, hoe zou zij dat dan kunnen weten?

Categorieën: Liefde

14 reacties

Avatar

Farfalla · 24 november 2004 op 09:45

Het is een wereld van onwetendheid…

Leuke column, herkenbaar.

Avatar

Li · 24 november 2004 op 10:06

Misschien kan ze je even komen instoppen? 😉

Raindog ik hoop dat die ene virus snel verdwijnt en dat die andere lang mag duren 🙂

Li

Avatar

Mar · 24 november 2004 op 10:27

Hoe is het inmiddels met je?
En met haar?

Leuk geschreven en je hebt gelijk!

Mar

Avatar

Eddy Kielema · 24 november 2004 op 12:21

Leuke column, Raindog! Ik wou dat ik elke avond door mijn geliefde gebeld werd…

Avatar

Wright · 24 november 2004 op 12:33

Geniet er maar van Raindog!
Verliefd zijn is een geweldig gevoel, de kater achteraf vaak evenredig.

Of zoals de Duitsers het zo mooi zeggen: ‘himmelhoch jauchzend, zum Tode betrubt’.

Avatar

Dees · 24 november 2004 op 14:35

Weer eens iets anders dan jongleren! 😉

Leuk Raindog, enne ben benieuwd naar het vervolg..

Avatar

sally · 24 november 2004 op 16:57

Niets heerlijker dan verliefd zijn.
Alhoewel…
Té kan ook pijnlijk zijn.(verlangen naar, wachten op, angst voor verlies, wakker liggen enz.)
leuke column.
Liefs Sally

Avatar

Mup · 24 november 2004 op 19:55

[quote]Te slecht gekleed, te weinig beschermd, te lang in de kou of juist te warm ingepakt gezeten; wie zal het zeggen?[/quote]

HET IS EEN VIRUS! Zo, dat is er uit, leuke column overigens 😉 en complimenten voor de titel,

Groet Mup.

Avatar

Hendriks · 24 november 2004 op 22:28

leuke column Raindog!

Erg herkenbaar, in allebei de gevallen. Is ‘ziek zijn’ nadat de verliefdheid wordt ‘verbroken’ ook een mogelijkheid? 😀

In iedergeval heel veel succes en plezier met T. , geniet ervan zolang het kan! En mag dat ‘zolang’ , zolang duren als jullie willen!

Avatar

Ma3anne · 25 november 2004 op 07:37

Geinige titel die de hele lading dekt. 😀

Avatar

GVDD · 25 november 2004 op 07:53

vreselijk…zowel verliefdheid als de griep. gelukkig leidt het eerste vaak tot creativiteit in de nacht…

[quote] Immers, als ik al niet weet wat mij mankeert, hoe zou zij dat dan kunnen weten?[/quote]

klasse

Avatar

Charlotte · 25 november 2004 op 11:01

Prachtige titel Raindog! Erg goed gevonden.
Erg leuke column ook. Heel herkenbaar.

Misschien moet je T. gewoon eens vragen of zij weet wat je mankeert? 😉

Avatar

Mosje · 25 november 2004 op 12:55

Ik wist al dat je niet met vrouwen kunt omgaan. En ook al niet ziektes, zo blijkt nu. In zo’n geval zit er maar één ding op: leef gezond en laat de vrouwen met rust.
😛

Avatar

Raindog · 27 november 2004 op 13:41

Hee lui, dankjewel allemaal. Net als anderen hier op de site word ik ook wel eens geplaagd door een verteldrang over het feit dat je wel eens wat schrijft. Deze column was dan ook….. op verzoek. En raad eens van wie? Juist. De griep is weer voorbij, een bescheiden verkoudheid het restant en voor het overige? Ik ben nog steeds ‘himmelhoch jauchzend’, right, hoop het andere nog even uit te kunnen stellen. Dit virus – zoals Mup geheel terecht corrigeerde, jammer dat ik daar zelf niet opgekomen was – mag wat mij betreft nog even blijven. We bellen nog steeds iedere avond Eddy maar voorlopig is dat ook alles even wat we hebben. Het èchte vervolg komt in januari Dees, indien geïnspireerd (duh!) houd ik jullie op de hoogte. En wie weet Mosje, blijk ik dan wonder boven wonder toch met vrouwen om te kunnen gaan.

Geef een antwoord