Een smeekmail in mijn inbox trekt mijn aandacht. De afzender is een volhouder, net als ik. Of ik in één week tijd even een columnpje uit mijn mouw wil schudden. Vroeger had ik daar geen enkele moeite mee. Als vrijgezel had ik een avontuurlijk leven waardoor ik genoeg voer had voor het uitbrengen van zeker drie boeken per week. Laten we zeggen: Ik was een open boek en alles behalve saai.

Maar het boek dat schrijven heet is gesloten. Definitief? Ja, definitief. Schrijf maar eens wat leuks over een uitgebluste huismoeder wiens saaie leven enkel en alleen bestaat uit de zorg voor gezin, huis, tuin en de kliko. Nee, het enige dat ik nu nog schrijf zijn de drie sollicitaties per week. En dat al vijf jaar lang. Hoe ik dat volhoud? Tja, dat vraag ik mezelf ook regelmatig af als ik voor de afwisseling weer eens zes afwijzingen in mijn inbox zie prijken. Steevast lees ik het standaard riedeltje. Mijn werkervaring sluit niet aan, mijn studie sluit niet aan, mijn woon-werkafstand sluit niet aan of nog erger, mijn leeftijd sluit niet aan. Laat staan mijn sekse die ook steeds frequenter het onderspit moet delven, waardoor ik soms uit pure wanhoop een geslachtsverandering overweeg.

Vroeger maakte ik als kind van die vernuftig gevouwen briefjes die je om je vingertoppen deed. Met een stift schreef je daar allerlei beroepen op en dan vroeg je aan iemand een getal onder de tien. Je vouwde het genoemde aantal keren open en dicht en hoopte dat hij uitkwam op pleeduiker. Zo klein en onbevangen als ik was, hield ik mezelf voor dat ik koste wat kost nooit en te nimmer een pleeduiker zou worden. Niet wetende dat drie decennia later een vals duiveltje op mijn schouder het befaamde ‘zeg nooit nooit’ triomfantelijk in mijn oor zou schallen.

Ik ben de opleiding tot tandartsassistente gaan volgen, want een heks had mijn moeder voorspeld dat ze mij in het wit zag. Mijn moeder dacht een witte schort, de heks bedoelde een bruidsjurk. Communicatiefoutje, kan gebeuren. Al gauw wist ik dat dit beroep geen blijvertje was. Maar zoals ik al aangaf: ik heb een lange adem. Om nog maar te zwijgen over de meurende adem waar ik vijftien jaar boven heb gehangen. Een studie dierverzorger moest zorgen voor de omslag in mijn leven. Ik hield per slot van rekening van dieren en natuur. Nadat ik meerdere malen op brute wijze werd aangevallen en gebeten, kwam ik tot de conclusie dat zij niet van mij hielden.

Ik ben het spoor compleet bijster. Ik wil graag werken en daardoor ben ik zelfs niet eens meer selectief in het kiezen van een voor mij passende baan. In vlagen van verstandsverbijstering krijgt mijn hart gelukkig de overhand. Wat voorkomt dat ik niet weer in andermans plees ga zitten duiken omdat mijn spaargeld bijna op is. Net zoals zo velen wil ik de tweede helft van mijn leven dat doen wat mijn hart mij ingeeft. Gewoon een eigen onderneming, eigen baas zijn. Maar als je me dan vraagt ‘ in wat?’, dan blijft het antwoord diep verscholen in mijn hart. Het kleine stemmetje in mijn brein dat roept “ HELP! Je banksaldo slinkt gestaag! “, wint het jammer genoeg keer op keer, waardoor ik uiteraard weer de verkeerde keuzes maak.

Ik kan best aardig schrijven, als zeg ik het zelf. Ik ben ook zeer creatief en maak mooie dingen. Maar met mij nog honderdduizend anderen die dat terecht van zichzelf vinden. Wat maakt MIJ dan uniek? Ik ben een volhouder. De volhouder wint. Net zoals het de afzender van de smeekmail is gelukt om mij weer aan het schrijven te krijgen. Hier is je columnpje dat in nog geen tien minuten op het scherm verscheen. Recht uit mijn hart. Tien volle minuten voelde ik mijn ziel een vreugdedansje maken. Toen wist ik het weer en werd een beetje te euforisch. Ik ben nog steeds een open boek, een succesvol schrijver en een geniaal kunstenaar! Het duiveltje schoot in de lach. Het engeltje op mijn andere schouder knikte me bemoedigend toe en fluisterde zachtjes in mijn oor ‘zeg nooit nooit’.


34 reacties

Avatar

SIMBA · 27 maart 2013 op 07:13

Nee, zeg nooit nooit! Kinderen worden groot en kliko’s geleegd en de meeste moeders minder uitgeblust, dus kom op schrijven!

Avatar

Mien · 27 maart 2013 op 07:38

Niets verleerd.
Maar er valt altijd nog bij te leren.
Te ontwikkelen.
Een mooi vlugschrift of een explosie van de binnenkant?
Het maakt niet uit, het komt binnen.
Knappe column.
Je hebt het zelf over je heen geroepen.
Mercurius: Het intellect, mentale activiteit, creatief denken en communicatie.
Meer van dit.
Blijf in die pen klimmen.
Let’s do it.

Mien

Avatar

Fem · 27 maart 2013 op 08:22

Het is nooit te laat om ambities te hebben, dus volg je hart!

Heerlijk verhaal…

Avatar

Li · 27 maart 2013 op 08:59

GENIAAL. Hoop oprecht dat deze column CvdM wordt.
Deze column bevat zoveel ingrediënten. Humor, zelfspot, woordspelingen, weemoed, actualiteit etc. etc.
Kruip af en toe lekker in het coconnetje dat ‘schrijven’ heet en dan komt er vast en zeker een prachtige vlinder uit.

Liefs van Li

Avatar

Ma3anne · 27 maart 2013 op 09:34

Klinkt niet fijn allemaal, dat je je draai niet kunt vinden. De balans vinden tussen wat je wilt en wat mogelijk is, is niet altijd gemakkelijk. Maar de volhouder wint! Geloof me, ik ben ervaringsdeskundige. 😉

Jouw column heeft me geinspireerd ook een column recht uit mijn hart te schrijven. Hij kwam ook zomaar uit mijn pen rollen en staat inmiddels in de wacht als het goed is.

Kijk, soms moeten mensen niet wegkruipen, maar de wereld hun aanwezigheid gunnen. Ik ben blij je weer te zien hier!

Liefs,
Ma3

Avatar

Spencer · 27 maart 2013 op 09:42

In ieder geval blijven schrijven.

Avatar

Dees · 27 maart 2013 op 09:44

BSO? Crèche? Of is dat te zorgig?

Tja, lastig he je hart volgen als het hart de bewegwijzering niet kan lezen…. Maar nog zo’n cliché met een hoog als een koe gehalte, heb vertrouwen, dan komt het goed.

Leuk je weer te lezen, je hebt zo’n vriendelijke pen, om op mee te drijven.

Avatar

Libelle · 27 maart 2013 op 10:09

‘Een vriendelijke pen om op mee te drijven’, kijk da’s nou weer eens iets moois om als compliment te krijgen.

Avatar

Harrie · 27 maart 2013 op 11:02

Ondanks de miserie leest dit wel heel lekker weg. Wat een kwaliteit ligt er in de oudcx-ers verborgen. Naar buiten gooien die pennenvruchten. Verder helemaal eens met Li. Groetjes, Harrie

Avatar

KingArthur · 27 maart 2013 op 11:56

Poeh, wat herkenbaar en IK voel me door je tekst ineens een stuk gelukkiger met mijn 3 parttime baantjes. Tsja, het is nu eenmaal nodig voor brood op de plank. Gelukkig vind ik ook nog tijd om mij creatief te uiten op papier en in het hout en wat als dat nu eens zou gaan vliegen? Dat zou toch mooi zijn! Geloof in jezelf en idd volg je hart. Maar raad heb je niet nodig want je weet het allemaal wel. De vraag is alleen: welke vorm kan je eraan geven?

Avatar

Meralixe · 27 maart 2013 op 11:57

Welkom terug van weg geweest
[img]http://www.gerardsonnemans.nl/images/Overig/wie%20schrijft%20die%20blijft.jpg[/img]

Avatar

Pierken · 27 maart 2013 op 11:58

Je bent nog steeds een open boek en daarin lees ik toch echt een eerlijk verhaal over hobbels en bobbels. Eens met Dees, je hebt een vriendelijke pen, maar jij ervaart dat nu vast als een krassend krijtje. Laat desalniettemin de kup niet hangen en voor de draad ermee. Ik heb een aantal columns van jou teruggelezen en daar zit toch een flinke dosis oprechtheid en humor in. Zou jammer zijn als je boven op dat dichtgeslagen boek gaat zitten.

Tip voor op je cv: Ondanks dat mijn foto anders doet vermoeden ben ik weldegelijk in het bezit van een penis (wie weet).

Avatar

Nachtzuster · 27 maart 2013 op 14:32

Ook ik heb wat columns van je teruggelezen omdat ik je helemaal niet ken en zou het erg jammer vinden als je het bij deze terugkomcolumn zou houden. Dat boek komt er wel, joh! Eerst ons vaker verblijden met meer spul ala dit! 🙂

Avatar

WritersBlocq · 27 maart 2013 op 17:46

Ach jee nog steeds alle pech van de wereld begrijp ik en nog nooit in al die jaren één kans gehad om weer aan de slag te gaan? Jammer!
Wel fijn dat je schrijvers talent nog steeds zo onwijs goed is. Hopelijk binnenkort een stukje over geluk en fijnheid en een grotere actieradius want die kleine is voor je t weet het huis uit en daar zit je dan 😉

Avatar

Mosje · 27 maart 2013 op 19:16

Getrouwd, Tsja Mercurius, na de zevenjarige periode van Liefde zit je duidelijk in het tijdvak van Twijfel en Depressie. Maar er is hoop. Over een jaar of zeven kom je in het slot van Opleving, om weer jaren daarna te belanden in Berusting. Ik zit inmiddels een termijn later, weet nog niet hoe die heet, ik geloof Vergeten……
Haha, leuk je weer te lezen, ik ga je binnenkort een smeekmail sturen 😉

Avatar

Bitchy · 28 maart 2013 op 04:15

Lekker geschreven en heerlijk om te lezen!

Avatar

Mercurius · 28 maart 2013 op 11:12

Bedankt voor alle lieve, leuke reacties. In het bijzonder Dees en Li. Een heel hartverwarmend en mooi verwoord compliment.

Een terugkeer op ColumnX voelt iedere keer weer als een warm bad, en laat dat nu net mijn hobby zijn.

Mien: ik weet het. Ik heb die naam destijds ook zeer zorgvuldig om die reden gekozen. En daarnaast ben ik ook nog tweeling als sterrenbeeld. Ik moet mij dus dubbelop bewijzen.

Pierken: bedankt voor de tip, al ben ik bang dat ik dan alleen in de seksindustrie een kansje maak.

Het schrijversbloed kriebelt weer, dus wie weet tot gauw!

Ciao Mercurius

Avatar

pepe · 29 maart 2013 op 07:48

Geweldig jouw woorden hier weer te lezen. Nog mooier als die pen van jou dit vaker zal doen, laat je pen je hart volgen.

Grappig dat ook jij zo’n mail hebt ontvangen er zijn er meer die ik daar over hoor of lees.

Wie weet gaat mijn bloed ook nog kriebelen…

Tot gauw

    Avatar

    Mien · 29 maart 2013 op 08:26

    @Pepe:
    “Hier schrijven wij (vijf meiden van Mary). Omdat schrijven is schrappen en wij het schrijven niet kunnen schrappen. ”

    En nu snel aan de gang voor een mooi vervolg op de ‘Blonde neger’ … 😀

      Avatar

      pepe · 31 maart 2013 op 07:33

      @ Mien:
      Ja Mien, ik ga mijn best doen. Ik schrijf ook nog geregeld, maar meer gedichten, niet echt een columns.

      Die blonde neger is nu tiener, wie weet. Hij is bij jou wel blijven hangen;-)

Avatar

Mup · 30 maart 2013 op 11:49

Ik laat het verboden woord achterwege Mercurius, maar herkende er veel, zo niet alles in. Oeps, nou tik ik het toch.

Die geslachtsverandering zou ik toch achterwege laten in jouw geval :-*

Groet Mup

Avatar

Sagita · 1 april 2013 op 09:43

Ja prachtig en eerlijk verhaal. Lees dit nu pas n.a.v. van de verkiezing tot column van de maand. Van harte gefeliciteerd daarmee.
Groet Sa!

Avatar

pepe · 1 april 2013 op 10:13

Gefeliciteerd Mercurius, met een welverdiende plek.

Avatar

Li · 1 april 2013 op 11:16

En terecht! :yes:
Van harte gefeliciteerd en ik hoop dat dit een ‘ruggeduwertje’ is :kissed:

Avatar

SIMBA · 1 april 2013 op 13:50

Jaaaaa een heel terechte CvdM!!!!!

Avatar

R@@F · 1 april 2013 op 14:30

Zo zo Jeroen en het Konijn Casper hebben echt alle oud gedienden uit de mottenballen getrokken…voelt als thuiskomen!

Avatar

Pierken · 1 april 2013 op 15:58

Van je sodehieperdenpiep! Zet dat maar op je curricuvitaedinges! Ga je nu op het hoogtepunt stoppen? Neu toch?

Avatar

Meralixe · 1 april 2013 op 18:27

Enerzijds ben ik het NIET eens met de keuze van…..
Maar anderzijds…… VAN HARTE GEFILLISITEERD!!!!
Vroeger konden we hier mooie ballonnetjes die de indruk gaven dat het bloemetjes waren mee geven. Nu doe ik het met plezier met deze ‘echte’ bloemen. :rose: :rose: :rose:

Avatar

Nachtzuster · 1 april 2013 op 18:37

Van harte met je CvdM, Mercurius. Zo te zien je eerste! :yes:
Ik zag dat je heel veel VC’s geschreven hebt. Was het vroeger anders dan nu? Nu ben je VC’er gedurende 12 maanden. Anyway, nogmaals van je hiep!

Avatar

Mien · 1 april 2013 op 22:12

Proficiat met de CvdM.
Nog niets verleerd.
Zo zie je maar. 😉

Avatar

pally · 1 april 2013 op 22:29

Hé, Mercurius, proficiat met je CVDM! Volgens mij heb ik je maar heel kort meegemaakt op CX. Maar ik hoorde je naam wel vaak noemen. Nou, terecht.
Hopelijk gaan we je geregeld hier lezen,

groet van pally

Avatar

Ma3anne · 2 april 2013 op 11:56

Als dit geen opsteker is om weer meer te gaan schrijven!
Gefeliciteerd met je terechte CvdM.

Avatar

Harrie · 2 april 2013 op 17:47

Proficiat Mercurius. Terecht column van de maand. Nogmaaks met plezier gelezen. Groetjes Harrie

Avatar

Mercurius · 3 april 2013 op 13:41

Ik dacht aan een 1 april grap, maar dit is serieus de column van de maand geworden? ?:-)

Allemaal bedankt voor de felicitaties en lieve reacties.
Het gaf me de kracht om de volgende column ook in te zenden. Je hart volgen is zo gek nog niet! :-))

Ciao Mercurius

Geef een reactie