De overgang van late avond naar vroege morgen verloopt vloeiend. Het is gezellig. Samen nuttigen we een drietal wijntjes terwijl we een Engelse actiefilm kijken. Te moe voor conversaties. Ik wil slapen, desnoods op de bank. Lukken wil het niet. Het zandmannetje laat op zich wachten. De nacht is eenzaam. Urenlang kijk ik rond in de witgeschilderde slaapkamer. Het grote tweepersoonsbed geeft rust aan twee lichamen. Vreemd, maar ergens toch vertrouwd. Goede vrienden, geen geliefden. Zijn lichaam verkeerd in diepe rust. Het mijne wil rust, maar krijg het niet.
Ik ben zoekende naar onbekende voorwerpen die ik bij daglicht niet heb opgemerkt. Verborgen geheimen, wachtend op nieuwsgierige ogen. Hij snurkt, haast lijkt het of hij stikt. Ik leun met mijn rug tegen de muur en vraag mij af of ik hem moet wekken.
Met mijn blauwe balpen probeer ik zinnen te vormen. Ik zoek naar woorden die mijn inspiratie aanwakkeren. Letters die mijn creativiteit kunnen prikkelen. Het streepje maanlicht dat achter het gordijn vandaan komt, biedt mij kans om te lezen wat ik schrijf. Het zijn niet de woorden die ik zoek. Of wel. Niet voor nu.
De wijzers van de klok lijken, in tegenstelling tot gisteravond, bevroren door het donker van de nacht. Gevoelsmatig lig ik hier al dagen, smachtend naar het opkomen van de zon. De start van een nieuwe dag. Overdag. Weg van dit rusteloze nachtelijke tafereel.
Geluidsgolven van tjilpende vogels bereiken mijn gehoorgang. Het zachte maanlicht maakt plaats voor de indringende stralen van de zon. Hij wordt wakker en rekt zich uit. Ik werp hem een glimlach toe. Hij begroet mij. Goedemorgen. Ochtend is het niet voor mij. Ik ben blijven hangen in de slapeloze nacht, bij het ochtendgloren geveld door een kater. Gecastreerd. Komende nacht zal ik Klaas Vaak met open armen ontvangen en mijn lichaam stevig tegen de vertrouwde rug van mijn vriendje drukken.
16 reacties
maurick · 23 maart 2009 op 08:47
En jouw vriendje vindt het zomaar goed dat je bij een andere jongen in bed slaapt?:-o
[quote]Het mijne wil rust, maar krijg het niet. [/quote]
Jammer van dat slordigheidsfoutje; (+t).
Je hebt een inspirerende schrijfstijl, dat laat mij jouw stukjes altijd met plezier lezen.
Kuin · 23 maart 2009 op 08:49
Ik zie je al helemaal liggen, geinspireerd door een mooi behang met een motiefje….
Heel mooi geschreven en beschreven!
Favo quote:
“De wijzers van de klok lijken, in tegenstelling tot gisteravond, bevroren door het donker van de nacht.”
Mosje · 23 maart 2009 op 09:56
Ik kan het me helemaal voorstellen, die gevoelens.
Geen beter bed dan je eigen. En geen betere rug dan die vertrouwde.
LouisP · 23 maart 2009 op 10:19
D.
er zijn ook nadelen aan het afleveren van twee topstukjes.
Het begint met mooie zinnen. Maar ik miste het dramagevoel. Tot de laatste zin. Kiekevlees oftewel kippevel. En dus toch weer een goed gevoel na het lezen.
O ja, de titel is na het lezen van het stuk bijzonder gekozen.
groet,
L.
pally · 23 maart 2009 op 10:24
Mooi geschreven, mijmerend stukje, Doe-maar. Het vreemde, half vertrouwde goed verwoord.
Hier bleef ik even aan hangen:
[quote]De start van een nieuwe dag. Overdag.[/quote]
Vond ik niet zo mooi en ook een beetje onbegrijpelijk. Maar wellicht bedoel je er iets mee?
groet van Pally
klapdoos · 23 maart 2009 op 10:26
Heerlijk stuk, zonder moeilijkheidsgraad en graag gelezen,
groet van leny :wave: :wave: :wave:
Dees · 23 maart 2009 op 10:38
Doemaar, leuk dat je iets anders probeert te schrijven. Ik vind het heel mooi, nachtelijke melancholie, net een diepere laag doemaar, al zitten er nog een hoop lagen onder natuurlijk. Die je misschien ook nog wel eens zult aanboren. Mooie zinnen, paar d-t foutjes, verkeerd is verkeerd 😉
WritersBlocq · 23 maart 2009 op 11:28
Lekker kort overmijmeringseltje dat goed voelt. Inderdaad jammer van de d/t’s en de ‘Overdag’ van Pally sprong er bij mij ook uit, maar vraag ik me teveel af of is dat woordje gewoon teveel?
Groetje, Pauline.
doemaar88 · 23 maart 2009 op 11:52
@ Pally & WB; dat overdag is geen woord teveel… Het staat er eigenlijk om gewoon klakkeloos overheen te lezen en niet teveel over na te denken 😉
Als overdag in plaats van overnacht 😀
Garuda · 23 maart 2009 op 13:25
:duimop: Prachtig!
WritersBlocq · 23 maart 2009 op 15:49
[quote] Als overdag in plaats van overnacht [/quote]
Overdacht dus :lach:
arta · 23 maart 2009 op 16:15
Andere Doemaar-stijl die aangeeft dat je in een groei-schrijfproces zit, dat leuk is om te volgen.
🙂
doemaar88 · 23 maart 2009 op 16:16
@ WB; Juistem! 😀
@ allen; Dank voor de leuke reacties!
WritersBlocq · 23 maart 2009 op 23:35
Maar sla niet door, want dan word je onleesbaar (of skryf je helemaal niet meer op een gegeven moment ;-))
Lekker makkelijk verteerbaar, en laat de laatjes en laagjes maar verzonnen worden, da’s óók een kunst 🙂
Ciao, Pau
Mien · 24 maart 2009 op 12:00
Verfrissende mijmeringen die hier en daar te niet worden gedaan door een staccato van streng doorgevoerde weglatingen.
Leuk stijlexperiment.
Volhouden en integreren.
Mien altijd waakzaam
KawaSutra · 24 maart 2009 op 19:51
Mooie mijmering, dromerig en berustend. Goed geschreven hoor!