Opeens weet je het! Je wordt boswachter! Prettig wandelend tot je 67ste in de vrije natuur. Jarenlang diep frisse zuurstof inademend. Ver weg van stinkende files, opgestoken middelvingers en schuimbekkende medeweggebruikers. Bedrijfskleding op maat; wel zo makkelijk. Niet werkend in een groep collega’s die vanaf dag 1 enthousiast sleutelen aan je burn-out. Nooit hoeven luisteren naar oeverloos geouwehoer van autistische beroepsgenoten in kantoortuin of boven de pisbak. Héérlijk! Alleen in het ruisende bos! Alleen in de natuur! Waar de seizoenen zichtbaar in elkaar overgaan. Met louter de geluiden die de schepping voortbrengt.

“Ze hebben allemaal een kort lontje. Ik moet al mijn sociale vaardigheden inzetten om zaken niet te laten escaleren!” De man in het groen loopt ronkend leeg van de onverholen frustraties. Toont zijn instrumentarium wanneer praten niet meer helpt. Wapenstok, pepperspray, handboeien, knevelketting en dienstpistool. Genoemde attributen dienen niet om de wildstand op peil te houden. Maar zijn noodzakelijk om de oprukkende, wild om zich heen maaiende criminelen een halt toe te roepen. In alles wat groeit en bloeit.

Gestolen auto’s worden ‘in het groen’ verkoopgereed gemaakt. Vierwielers, gebruikt voor duistere zaakjes, gaan in vlammen op in ons natuurschoon. Stropers dragen er zorg voor dat de veeleisende consument zich helemaal wild kan eten. Schorriemorrie uit een Vinex-locatie haalt de nieuwe aanplant uit de overvloedige natuur. Een geroofd sparretje dan wel dennetje maakt de komende al jaren de krizizzz-kerst betaalbaar. Het afval om hun nieuwe woonstek in te richten blijft in een moeite achter. De intelligente schoonzoon van Jorge Horacio Zorreguieta verspreidt samen met wat beleggingsvriendjes al knallend kilo’s loodkorrels. (K)loodzakken! Alsof er in Mozambique niets te knallen valt.

Staatsbosbeheer vindt desondanks dat hun werknemers nog steeds zónder rokend schiettuig de confrontatie met tuig aankunnen. Vanachter een houten bureau is een veiligheidsanalyse natte vingerwerk. Ondanks smeekbedes van hun ondergeschikten. “Bij calamiteiten dient de politie gebeld te worden!” Wanneer je woonachtig bent in het centrum van een grote stad is 112 bellen al volstrekt zinloos. Wanneer je als groenboer midden op de Hoge Veluwe voor je veiligheid rap in een boom geklauterd bent komt er bij hoge nood echt geen surveillance-agentje aangesneld. Dan word je als parkwachter door crimi’s creatief aan die hoogste boom opgehangen.

Veel boswachters treden daarom bij andere organisaties in dienst en voelen zich met een doorgeladen Walther P5 meer op hun gemak. “Je denkt toch niet dat de gemiddelde diender mij in het bos vindt wanneer ik ver buiten de gebaande paden vertoef? Agenten zijn hier net zo zeldzaam als blauwgeblokte everzwijnen!” Opeens weet je het! Je neemt ontslag! Is conducteur misschien iets?

Categorieën: Gein & Ongein

4 reacties

Meralixe · 11 oktober 2011 op 13:44

Column met uitmuntende delen en slechte delen. Vraag is, welke zijn de goede en de slechte.
Tip, tot halverwege ging het uitstekend maar daarna begon het wat te verwateren.
De eerste alinea, niemand kan beter!!!

“Niet werkend in een groep collega’s die vanaf dag 1 enthousiast sleutelen aan je burn-out.”

Dat is pas schrijven!!! :hammer:

Ferrara · 11 oktober 2011 op 19:50

Ik kan alleen maar denken aan die boswachter die op zijn werkterrein is achtergelaten met beenbreuken.
Je zou er spontaan een burn-out van krijgen.

Libelle · 12 oktober 2011 op 10:49

Tussen al die elozen in is dit een verademing!
Ik vind hem helemaal goed, als je verontwaardiging en woede in zulke goede banen kunt leiden, dan kun je daar ongetwijfeld heel veel mensen een plezier mee doen.
Mij wel tenminste.

Grumpy-old · 13 oktober 2011 op 13:25

Al zou ik als boswachter nooit met een doorgeladen pistool willen rondlopen, ( en zeker geen walther P5 ), heb je volledig gelijk.
Krachtig neergezet. Doorspekt van humor en sarcasme. TV boswachter Ko draait zich om in zijn graf. Ik ben n fan :pint:

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder