Daar staan je dan. Tegenover hem. Hij die je zoveel vreugde geeft, hij die je zoveel pijn kan doen.Daar sta je dan.Schouders recht, buik in en die uitdagende blik in je ogen. Niet de blik die van binnen laat zien wat je voelt.Daar sta je dan.In je hart vormen de mooiste emoties zich in woorden. Maar het zijn niet de woorden die komen uit je mond. Je hoort jezelf woorden en zinnen zeggen waarvan je weet dat ze grenzen ver overschrijden. Mensen lopen langs je heen met gebogen hoofd want ze ruiken wat er gebeurt. Ze hebben ooit in jou voeten gestaan. En willen liever niet besmet worden. Een vluchtige blik om je heen vertelt dat je geen kant meer op kunt. Je kijkt hem aan, je ziet liefde in zijn ogen maar toch reageer je er niet op. Een slang vuurt zich uit je mond en daalt neer in oren. Zijn blik verstart, in jezelf herhaal wat je hebt gezegd met als enige verschil dat je nu beseft wat je zegt.
Je ziet de liefde in zijn ogen terugtrekken. Jouw liefde is al uit je ogen getrokken door trots en kwaadheid. Zij zijn het, die vuur spuwen uit je ogen en slangen uit je mond.Zijn trots kruipt omhoog in zijn ogen en staat klaar, klaar om met zijn tegenstander te gaan spelen. Je krimpt ineen, bang om wat je oren zullen ontvangen. En dan ineens laait je vuur op. Slappe hap hebben je oren binnen gekregen. Je voelt je weer bedrogen, bedrogen omdat je harde woorden eist. Je slaat terug met zijn slappe hap, haalt hem om onderuit, om dan weer van voor af aan te beginnen. Slappe hap die de schade niet herstelt, die de schade niet begrijpt. Slappe hap die naar binnen kruipt in de hoop liefde te kunnen raken. En dan stilte.
Hoop werpt een vluchtige blik uit beide paar ogen. Maar trots duwt alles weg.

Daar sta je dan. Niks liever willend dan je armen om hem heen slaan en hem zoenen in zijn nek. Maar je blik vertelt hem dat hij dood kan vallen. En hij waagt geen stap dichterbij.
Daar sta je dan, nog één laatste blik voordat je benen de stap wagen. De stap opzij om verder te gaan.

Want nu, nu is het over….

Categorieën: Liefde

10 reacties

Mosje · 11 maart 2005 op 19:11

Het is me wat met de liefde. Soms denk ik wel eens: afschaffen dat fenomeen, of onderdrukken met medicijnen. En dan alleen nog maar op zakelijke gronden met elkaar verkeren. Dan zou er geen liefdesmisere meer bestaan. Een mooie gedachte.
Toch?

melady · 11 maart 2005 op 23:59

[quote]Mensen lopen langs je heen met gebogen hoofd want ze ruiken wat er gebeurt. Ze hebben ooit in jou voeten gestaan.[/quote]

Ik begrijp deze zin niet en de column ook niet.

Melady 🙂

Dieperik · 12 maart 2005 op 01:05

Mooie kernachtige omschrijving van gevoelens. ‘Ze hebben ooit in jou voeten gestaan.’ moet natuurlijk zijn: Ze hebben ooit in jouw schoenen gestaan.

De rake beelden zouden meer tot hun recht komen als je er een gedicht van zou maken. De contradictie tussen innerlijk en uiterlijk leent zich ervoor. Je wilt confrontatie, geen slappe excusses.

Dees · 12 maart 2005 op 08:17

Mooi, maar net een tandje te hier en daar. Kill a darling (nee, niet HIJ) or two en er blijft een heel mooi stukje over.

Raindog · 12 maart 2005 op 12:23

Eens met Dees. En ook met Mosje, ik denk dat het weer in de lucht is. Ik heb iets dat er in de verte een klein beetje op lijkt in de pijplijn staan en heb dat wijselijk onder de noemer m/v gedaan. Want daar valt al helemaal niets zinnigs over te zeggen nietwaar? Iets als verstandshuwelijk of -relatie wordt misschien wel zwaar onderschat Mosje. De kwaliteit van een een relatie heeft met verliefdheid uiteindelijk niet eens zoveel te maken. Althans, zo lees ik. (Boekenwijsheid voor een levensgenieter.)

[i]’Ach kindje, de liefde…'[/i]

Zo postte ene Gisela jaren geleden eens op het Volkskrant Single Site forum. Is me altijd bijgebleven. Meer valt er misschien wel niet over te zeggen.

Louise · 12 maart 2005 op 12:51

Ellende vraagt vaak om poezie.
Dat blijkt maar weer…

Raindog · 12 maart 2005 op 12:58

Oh nog eentje dan, omdat het me nu pas opvalt!

Geschreven door ‘VanJouLos’. Dat is opvallend. Zo lang je blijft schrijven zul je er aan vast blijven zitten op deze manier.
Ik voorzie zeer binnenkort een nieuwe aanmelding hier.

Ma3anne · 12 maart 2005 op 17:41

[quote]Een slang vuurt zich uit je mond en daalt neer in oren.[/quote]

Poëtisch pareltje, deze zin.
Als column niet echt een parel.
Wel recht uit je hart en daarom toch mooi.

Che · 27 maart 2005 op 22:55

[b]Liefde is als een prachtige bloem die je alleen kunt plukken aan de rand van een afschuwlijke afgrond…[/b]

Ik voel de woede, pijn en het misselijke gevoel in mijn maag weer opkomen van toen het uitging met mijn laatste vriendin. Wat dat betreft heb je het goed geschreven anders raakt het me niet zo.

En toch, ondanks de pijn, verdriet en misère, weet je: de volgende keer word je weer net zo verliefd, want dat gevoel, dat gevoel wat je voor iemand kan voelen, dat gevoel dat bijna niet te omschrijven is, dat gevoel waardoor je weet dat je leeft, dat is zo mooi, daar ben je iedere keer weer bereid de prijs voor te betalen…

Rob

Shitonya · 5 juni 2005 op 12:24

Dit is voor het eerst dat ik zoiets als een relatie verbreken zo goed heb zien verwoord. Dit spreekt me wel aan

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder