Een lange rit met de auto. Om Laura een plezier te doen nemen we haar nieuwste CD mee. Ik start de motor. De CD schuift de speler in. Langzaam rijd ik de straat uit. Op wat motorgeronk en ongeduldige vragen van Laura na blijft het angstaanjagend stil in het voertuig. Gesputter. Getik. Een harde klik. De speler spuugt de CD uit. Elvira trekt een mouw tot over haar vingertoppen en poetst tot het schijfje meer glimt dan ooit. De herkansing. Geratel. Getik. Opnieuw komt de CD naar buiten. Er begint mij iets te dagen. Ik had het kort geleden ook, met een van mijn eigen CD’s.

Het is de schijvendictator.

De schijvendictator bepaalt waar ik mijn CD mag draaien. Zo is voor mij beslist dat het o zo handige apparaat genaamd computer niet bedoeld is om muziek af te draaien. De speler in mijn toch echt niet oude auto, hij is een jaar, vindt hij minderwaardig. Het eenvoudige alles-in-een-spelertje op Laura’s kamer komt al helemaal niet door de strenge selectiecriteria. Blijft over: de heel gewone en tevens heel oude speler in de huiskamer. Al met al is er voor mij bepaald dat er een (1, één) plek op deze aardbol is waar ik naar mijn muziek mag luisteren.

Weet je hoeveel geld die krengen kosten? Alsof zo’n schijfje van witgoud is gemaakt! Je begrijpt vast dat ze nóg duurder zouden zijn als men ze geschikt moest gemaakt om zomaar overal af te draaien.

Ik heb gezworen nooit een beveiligde CD te kopen. Iemand laten dicteren op welk apparaat ik hem mag afdraaien, het is te gek voor woorden. Helaas ben ik er een paar keer met open ogen ingelopen. Ergens onderaan op de achterkant staat het in kleine letters. Beveiligd tegen kopiëren, me hoela, ik mag blij zijn dat ik er sowieso geluid uit weet te persen! En ik mag mijn dochter van zes uitleggen dat een malloot het schijfje ongeschikt heeft gemaakt om op haar kamertje af te spelen.

Ik eis naar muziek te mogen luisteren waar ik dat wil. Thuis, in de auto, met de MP3-speler lekker lui op het strand. Deze afspeelblokkering is geen oplossing. Het is belachelijk. O, en leg mij het volgende eens uit. Waren CD’s niet zo duur omdat er zoveel gekopieerd werd? Deze CD is er niet goedkoper op geworden. Deze zwijgende schijf.

Inmiddels kan Laura’s CD de prullenbak in. Hij blijkt niet zo goed tegen kinderhanden te kunnen. Een paar simpele krasjes op de juiste plek en ook op de laatste overgebleven afspeelplek in huis zwijgt het ding als het graf. De als oerdegelijk aangeprezen schijf is door een kleuter in een handomdraai om zeep geholpen.

Vroeger maakte ik met mijn brandertje nog wel eens een kopie, direct na aankoop. Bezweek het origineel, dan had ik altijd nog de kopie. Nu heeft Laura niets meer. Dat is een bak geld voor erg weinig muzieklol.

Een kennis heeft dezelfde CD, maar dan illegaal – dus zo solide is die beveiliging ook weer niet. Hij heeft hem voor een fractie van de prijs, kan hem gewoon kopiëren en kan hem ook nog eens afdraaien waar hij maar wil.

Ik denk dat ik mijn laatste CD heb gekocht. Te veel geld voor te weinig muziek. Het is, ik had het kunnen weten, het stond heel groot op de voorkant van Laura’s CD: drie keer k.

Categorieën: Media

Kees

Zelfstandig schrijver en fotograaf

12 reacties

Ma3anne · 5 februari 2004 op 13:26

Drie keer Kut dus!

Wat een getob! Snel die illegale versie dan maar aanschaffen voor Laura!

Heerlijke moppercolumn. Hou ik wel van.

Li · 5 februari 2004 op 14:13

Helemaal mee eens. Het is te belachelijk voor woorden dat je zo’n origineel kreng niet eens overal kan draaien.:-x Inmiddels is het bij ons een sport geworden om zo’n officieel niet te kopiëren CD, toch gekopieerd te krijgen. Tot nu toe is dat gelukt… 😉

Suus · 5 februari 2004 op 15:40

Balen voor je…Echt jammer…Haha

viking · 5 februari 2004 op 16:09

en zo’n pick-up in je auto is het ook niet echt he? 😛

Eftee · 5 februari 2004 op 19:57

Hier is het net zo als bij Li. Als ze alle gekopieerde cd’s hier weg komen halen, houden we niet veel meer over….. Verder zijn we helemaal legaal hoor 😉 .

Kees · 5 februari 2004 op 19:59

3 keer k : K3 dus. Hun CD’s zijn beveiligd.

Zelf ben ik er nogal een voorstander van alles te MP3-en, de CD’s in de kast op te bergen en de computer als luxe jukebox te gebruiken: kan dus ook niet!

MBB · 5 februari 2004 op 20:36

Goeie argumenten, mooie column!
Vertalen en op het forum van de fabrikant (of posten, dan leren ze misschien ooit waarom mensen geen CD’s meer hoeven! (geen adres bijvoegen 😉 )

BTW, denken jullie dat deze site dit echt is of een hoax?[url=http://www.sendthemback.org/]http://www.sendthemback.org/[/url]

Mosje · 5 februari 2004 op 20:49

Ik dacht bij 3 keer K aan : Kleine Kokette Katinka.
Zal mijn leeftijd wel zijn…..

pepe · 5 februari 2004 op 21:29

Leuke column weer, ook al is het natuurlijk 3 xK als er geen geluid uit die dure cd komt!

deZwarteRidder · 6 februari 2004 op 00:46

boeven zijn het die platen jongens..en die meiden van k3???
kriminelen, klootzakken kutten. nou ben er dus geen fan van ….moest verboden worden dit soort beveiligingen//
Rich@Rd

Kees Schilder · 6 februari 2004 op 08:24

zelf zingen Kees. Goedkoop en geen rommel 😀

Mup · 6 februari 2004 op 23:56

Dacht dat het prettig zou zijn als mijn kids 3xk zouden ontgroeien. Maar wate r voor in de plaats is gekomen is ook niet veel soeps. Ik wordt te oud voor deze ‘muziek’ en niet werkende techniek. Herkenbare column,

Groet Mup.

Geef een antwoord