Mijn zoon van anderhalf heeft deze week een mooie BMW 5-serie gepimpt. Niet zo’n laf stickertje hier en daar maar het echte artistieke werk; gewoon met een paar kiezelstenen, uit de losse pols, duchtig aan de gang op het lakwerk van een gloednieuwe glimmende Duitsche bolide. Dat artistieke heeft hij duidelijk van mij. Het mooie is dat hij, in tegenstelling tot mij, nog gevrijwaard is van allerlei opgelegde regeltjes van hoe het zou moeten. Zijn geest is nog niet vergiftigd door wat wij goed en fout vinden. En dat houdt zijn werk fris en onbevangen. Het getuigd van passie. Die jongen ‘heeft’ het nog.

Ook in andere opzichten zie je dat zo’n jong toch echt al een eigen idee heeft van hoe wat te doen. Om hem een beetje af te leiden, wij zaten te eten en hij wist zich geen raad met zijn energie, stelde Pop voor, hem van tafel te laten gaan en met de bal te laten spelen. ‘Pak de bal…’ En dat doet hij dan ook prompt. Pats… op je bord, in je eten die bal. Prachtig!

Regeltjes en wetten doen hem nog niet zoveel. Plassen doet hij meestal gewoon in z’n luier. Maar verlost van zijn luier heeft hij ontdekt dat schoenen, behalve om mee te lopen, ook prima dienst kunnen doen als pispot. Een pispot daarintegen blijkt weer een prima hoofddeksel.
Eigenlijk jammer dat we het hem allemaal moeten afleren. Maar ja, er komt nu eenmaal een dag dat het niet zo handig is om iemand z’n schoenen vol te zeiken.

Ik mocht ooit getuige zijn van het plassen tegen twee politieagenten. Mijn maat M. zag de twee dienders per abuis voor twee pispalen aan, ritste zijn broek open, haalde zijn gereedschap eruit en deed wat moeder natuur hem op dat moment ingaf. Pissen. Na een fust bier is je blaas tenslotte vol en dan moet je gewoon. Wellicht denk je dat dit fout afliep. Maar er gebeurde verder niks. Oom en tante agent kozen het hazenpad. En dat zonder aanmoediging onzerzijds. Sympatiek vonden wij dat. Maar tijden veranderen. Ook regels en wetten.

Zo blijkt ook nu weer. Een peuter van 3 plast wild. Tja, wat is ‘wild’ vraag ik mij dan af. Maar goed, het schijnt nu eenmaal niet meer te mogen en dus ga je op de bon. Volkomen terecht. De wet blijkt één lijn te trekken als het om leeftijd gaat. En plassen? Het is nu eenmaal strafbaar! Punt.

Inbraak blijkt dat dan weer niet te zijn zo blijkt na een kraak in Pop’s bedrijf. De videobeelden tonen drie medelanders die vastberaden en ijverig als Verkes-Wullem de hele tent overhoop halen. ‘Oooh…’ zegt oom agent, ‘dat zijn drie kutmarokkanen…’ Ik kan hier slechts uit opmaken dat oom agent deze Marokkanen kent, waarom zou je hen anders ‘kut’ vinden. Maar goed, arbeid adelt, zo blijkt want met de hele inbraak wordt verder niets gedaan. Ook niet met de inbraak van twee weken later. Het geeft niet. Pop houdt verschrikkelijk veel van haar werk, dus wat extra werk, wat zou het… Arbeid adelt. Ik zei het al.

Terug naar mijn zoon.

Hij werkt niet. Doet echt geen flikker behalve vreten, er mee smijten, pissen waar het hem uitkomt en een beetje rondhangen. Ook een halszaak tegenwoordig.
Ik overweeg dan ook hem nu al aan te geven en een verzoek in te dienen hem preventief in hechtenis te nemen. Want vroeg of laat gebeurt het toch en dan kun je het gelazer maar beter voor zijn.

[img]http://www.erickusters.nl/bk_15012005.jpg[/img]

Categorieën: Maatschappij

10 reacties

KingArthur · 31 juli 2006 op 14:23

Wetten zijn er om een (noodzakelijke) structuur aan te brengen in een samenleving. Jammer is het dat dit zo vaak ten koste moet gaan van een persoonlijke/ genuanceerde benadering.

M.b.t. de aangifte, smart thinking. Hij heeft toch wel de uiterlijke kenmerken van een crimineel :-).

Mosje · 31 juli 2006 op 18:44

Kijk, dit is nog eens zelfkennis, of kennis van je eigen zoon. Ben het helemaal met je eens Viking.
Die zoon van jou moet zijn land van herkomst nooit en te nimmer verlaten. Limburg toch? Mooi, laat hem daar maar blijven. Misschien had je een meer genuanceerde reactie verwacht, maar je weet, ik ben nogal recht door zee.
😉

Li · 31 juli 2006 op 19:58

Wettig of onwettig; Li vindt Bjorn K. een schattig boefje. 🙂

WritersBlocq · 31 juli 2006 op 20:31

Kicken dit verhaal!! Klasse foto ook trouwens 🙂

Ma3anne · 31 juli 2006 op 20:50

Ik had het kunnen weten, met jou als vader. Ochottoch, het arme kind!:-D
Of hij zit te poepen op die foto of hij heeft een zwaar leven. Maar een scheetje is het. Of is hij net wakker? Hij kijkt bedenkelijk. 🙂

melady · 31 juli 2006 op 23:02

Wildplassen is toch iets anders dan naast de pot pissen, toch?

Vroeger was het Poppeduifje, nu alleen maar pop, waar is het duifje gebleven, of is het nu duiveltje 😀

Wat een schetig manneke Viking.

KawaSutra · 1 augustus 2006 op 01:19

Gezien jouw wettelijke aansprakelijkheid t.a.v. de verrichtingen van je zoon zou het wellicht beter zijn jezelf preventief in hechtenis te laten nemen zodat je zoon, niet gehinderd door jouw voorbeeldige vaderfiguratie, in alle rust de erfelijke neveneffecten in goede banen kan leiden. 😀

pepe · 2 augustus 2006 op 09:07

Genoten van dit stukje over jullie dagbedervertje.
Leuk ventje!

DreamOn · 2 augustus 2006 op 15:08

Geweldige column; schattig ventje inderdaad!
Ik moest denken aan mijn oudste zoon, die bakstenen in een kastanjeboom gooide zodat de kastanjes op de grond zouden vallen.
Met succes, alleen belandde de bakstenen op de porsche van de overbuurman…

Chantal · 2 augustus 2006 op 17:03

Goede column! 🙂

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder