Zwetend en stampend maar nog lang niet moe geniet ik van het laatste uurtje van een geslaagd feest. De sfeer en de muziek maakte het tot een fantastiche avond die uiteindelijk maar helaas snel tot een einde zou komen. Ik kijk om mij heen en krijg lachende gezichten toegeworpen wat een fijn saamhorig gevoel creeerd. Ik draai me om en wil me een weg banen naar de toiletten als ineens mijn aandacht wordt getrokken door een menigte midden in de zaal. Er wordt een cirkel gevormd en mijn verstand zegt dat dit geen breakdance optreden is. Ondanks mijn kleine lengte zie ik dat er gevochten wordt. Mijn fijne gevoel slaat in een keer om en maakt plaats voor paniek en angst. Steeds meer mensen ontwaken uit dezelfde roes waarin ik een paar minuten geleden verkeerde en kijken nieuwsgierig naar de menigte in het midden van de zaal. Sommige proberen dichterbij te komen om een nog beter beeld te krijgen. Ik hoor hier en daar commentaar van mensen die een iets beter zicht hebben en concludeer hieruit dat het er hard en ruig aan toe gaat! Het liefst draai ik me om maar ik zit vast en kan geen kant op. De muziek gaat door maar de fijne intieme sfeer is verdwenen.. Er komen van links en rechts beveiligings mannetjes aangehold en proberen worstelend door de menigte een weg naar het midden te creeren wat uiteindelijk lukt en ervoor zorgt dat de ruzie tot een einde komt. Eindelijk kan ik weg en loop zo snel als ik kan naar de toiletten. Onderweg zie ik bebloede gezichten en spartelende jongens voorbij komen die in bedwang worden gehouden door de beveiliging. Ik zucht…. het enige wat ik wil is zo snel mogelijk mijn vrienden vinden en naar huis. Het feest is nog niet officieel voorbij maar voor mijn gevoel wel!

Categorieën: Actualiteiten

2 reacties

Avatar

Errez · 14 oktober 2006 op 20:12

Is dit een column? Een beschrijving? Ik kan niet zoveel met dit stukje eigenlijk…

Avatar

BrokenHalo · 14 oktober 2006 op 20:31

De eerste alinea vind ik goed geschreven, het beschreef goed de sfeer op een goed feest, maar de tweede alinea vind ik een beetje flauw. De nieuwsgierigheid die je opwekt met het eerste stuk verandert een beetje in een anticlimax door het tweede.

Geef een antwoord