Motorjack

Soms ben je ergens uitgegroeid. Al die truien die moeder voor me breide, vaak ten prooi gevallen aan Charlotte en Bas, prop ik in een zak voor de Leger des Heilscontainer. Mijn ouwe motorjack waar ik niet meer dood in gevonden wil worden, kan er niet meer bij…. . Op de Intercity scharrelt een lichamelijk gebrekkige bedelaar. Een spraakgebrek heeft hij ook, en Nederlands is-ie ook niet helemaal. Hijgend van de trappen pauzeert hij in de eerste klas. Nee ik geef niets. Of wil je pijpen? Wat zeg je? God wat issie moeilijk te verstaan. Je bent gehandicapt? Ja, je hebt toch niks aan je bek? Twintig euro. Hij wil vijftig.

Dertig en geen cent meer. Heb ook niet meer. Nee ik ga niet op de plee en ook niet in de bosjes. Niet voor dertig euro. Kom maar mee naar huis, en ik neem ook geen taxi. Als je op de trein kunt, kun je ook op de tram.

Morrend scharrelt Scissorfeet de trap op, drie hoog. Ja, nou weet ik tenminste dat je het niet faket.

Vooruit. Onder de douche! Dat wil-ie niet. Wil je de trap weer af soms? Slaapt verdomme op straat. Of ik hem bij het uitkleden kan helpen.

Wat nou weer? Eten? Ben godverdegodver geen restaurant. Ga nou maar wassen.

Ik zet koffie en bak een eitje. Ben je nog niet klaar? Hij zit klem, Onhandig stuk vreten. Ik help hem overeind, droog hem. Ga maar hier zitten, hier ja. Brood, eieren, koffie. En nou eten.

Ben je klaar? En nou vis bij de boter. Pijpt me tot twee keer toe, geile duvel. Of ik ook twee keer wil betalen, als ik het geld uit mijn broek vis. Had je ook na één keer de trap af kunnen sturen. Vooruit aankleden.

Nee je blijft niet, ik moet een column schrijven. Wat? Gehandicapt? Ga maar naar het Leger des Heils, ik bel ze wel. Vind nog een halve strippenkaart in de pennenset. Asjeblieft en hier nog een wietje en nou moven.

Ja maar het is zo koud?

Zou u hem op station of trein zien – mede herkenbaar aan zijn oversized motorjack – zeg hem dat-ie in de poli naar zijn keel moet laten kijken.

28 gedachten over “Motorjack

  1. Eerste reactie is weerzin. Het is wel een heldere beschrijving van een partje tijd in een paar levens aan de zelfkant van de samenleving. Maar ik mis een stukje (zelf)reflectie. En ik begrijp niet wat je column doet in de rubriek gein en ongein. Het is geen van tweeen.

  2. Schijnbaar wil je shockeren, dat lukt je aardig, gezien de reacties. Ik ben niet geshockeerd, maar vind het gewoon een trieste beschrijving van hoe mensen zoals jij respectloos misbruik maken medemensen. Zo je doet, zo je ontmoet, dus kijk maar uit jij!

  3. Ik vind het weer een fantastische column. Het is allemaal zo weerzinwekkend dat het bijna lachwekkend wordt. Het roept bij mij de associatie met een film op waarvan de titel maar niet boven wil komen drijven.
    En weer overheerst de indruk bij mij dat dit – alle mogelijk morele waardeoordelen terzijde gelaten – gewoon weer een stukje onvervalste eerlijkheid is, met de laatste alinea als een in en in oprechte daad van oneindige goedheid.
    Ik vind dat echt ontzettend knap.

  4. quote]Ik ben niet geshockeerd, maar vind het gewoon een trieste beschrijving van hoe mensen zoals jij respectloos misbruik maken medemensen[/quote]

    Ik begrijp Wb’s reactie, maar ik denk dat ze dezelfde vergissing maakt, die lezers ook bij mij hebben gemaakt. Toen ik het stukje “oud” plaatste was de eerste reactie ook een reactie van weerzin. Toen moest ik mezelf even heel snel gaan verdedigen. Ik kan dan wel vanuit het ik-perspectief schrijven, maar dat wil niet zeggen dat ik degene ben die dit alles zo heeft ervaren en heeft meegemaakt. In die zin is het moedig om het ik-perspectief te gebruiken in controversiele stukjes als deze. Het gevaar is altijd om verkeerd begrepen te worden.

    Wat betreft het shockeren. Ik denk niet dat het daar direct om gaat. Ik zie dit stuk meer als een maatschappelijke aanklacht. Een soort van middelvinger tegen de verharding van de maatschappij, met de ik-persoon als vertolker van het daarbij behorende cynisme. In die zin vind ik deze column steengoed geschreven. Ijzingwekkend kil.

    Ik ben nu wel heel benieuwd naar jouw reactie en uitleg rondom deze column. Ik wacht met spanning af….:-)

    Grt Troy

  5. Kijk Troy, als het niet vanuit de ‘ik’ geschreven is maar een fictief stuk is, dan hoeft iemand zich niet aangevallen te voelen. ‘Wie de schoen past…’, zo gaat dat. Maar áls het wel echt zo is, dan weet je hoe ik daar i.e.g. over denk.
    Ik ben benieuwd naar de uitleg van Vanlidt.

  6. Als het zo is als jij zegt WB, dan ware eerstens de vraag te stellen of het al dan niet fictie was wellicht verstandiger geweest.

    Goede wijn behoeft geen krans maar wat mij betreft hoeft vanlidt helemaal niets uit te leggen. Hij heeft dat namelijk al vaak genoeg [url=http://www.digischool.nl/ckv1/literatuur/joyce/ulysses.htm]gedaan[/url]. De rest mag, als men het mij zou vragen, een raadsel blijven. Wat niet wegneemt dat ik er zo mijn ideeën over heb.

  7. [quote]In die zin vind ik deze column steengoed geschreven[/quote]
    Daar ben ik het volkomen mee eens. Ik reageer ook nog weleens te veel inhoudelijk, dit is hoe dan ook een goed geschreven indringende column. Waar of niet waar, misschien gaat het daar even niet om.

  8. [quote]Nee je blijft niet, ik moet een column schrijven. Wat? Gehandicapt? Ga maar naar het Leger des Heils, ik bel ze wel. Vind nog een halve strippenkaart in de pennenset. Asjeblieft en hier nog een wietje en nou moven. [/quote]

    Waar of niet waar, vind ik niet zo boeiend. Ik lees het als een stukje beschrijving, van hoe het er aan toe zou kunnen gaan aan de rand van de maatschappij. De verharding is zo luid en duidelijk beschreven. Geeft te denken… :peace:

  9. Ik sluit me volledig bij Raindog aan. Je hoeft jezelf absoluut niet te verklaren. Ik weet hoe vermoeiend dat soms kan zijn;-) Het was meer een stukje nieuwschierigheid van mijn kant…Ik vind je columns wel anders dan anders. En dat bedoel ik absoluut in positieve zin.

    Grt Troy

  10. Ik heb hier eigenlijk niet zo veel over te zeggen, anders dan:
    Als dit mijn wereld zou zijn zou ik verhuizen.
    Ik denk dat de schrijver dan wel weet of dat het een goede dan wel slechte column is. 😉

  11. Ik lees dit inderdaad als een aanklacht tegen de misstanden in onze maatschappij, maar of de schrijver het zo bedoeld heeft?
    Meelijwekkend is het om mensen die al geen kant meer op kunnen te misbruiken ook al stemmen ze daar zelf mee in. Dit goed geschreven verhaal zegt m.i. genoeg. Voor mijn ouwe motorjack hoef ik geen prestatie terug.

  12. Nou, dat shockeren is gelukt wat mij betreft.

    Ben het met Troy eens. Vind het vanuit dat oogpunt erg goed geschreven.

    Misschien is vanlid zelf de pijper en wil zo zijn afschuw kenbaar door de rollen om te draaien.
    😀 (gein/ongein)
    Gruwelijk…Maar het zijn dingen die gebeuren.

  13. [quote]En ik begrijp niet wat je column doet in de rubriek gein en ongein. Het is geen van tweeen[/quote]

    Van mij mag er een rubriek platvloers komen.

    Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik met deze column aan moet. Dit soort misbruik is weerzinwekkend dus wat dat betreft komt de boodschap luid en duidelijk over.

    Li

  14. Misschien een stukje recht uit je hart of misschien een stuk van schrijven wat er in je opkomt (kan ook wel eens lekker zijn).
    Rauw en eerlijk over een minder leuk stukje van de maatschappij.
    Ik vind het pakkend en rechtdoorzee geschreven.

  15. Dit is helaas toch ook een stukje werkelijkheid voor wie dan ook.
    Ik vind het goed geschreven. Rauw en meedogenloos, zoals de werkelijkheid tussen mensen soms kan zijn.

  16. Mijzelf nader verklaren of verdedigen doe ik niet, maar ik heb wel een algemene reactie op het forum geplaatst. Met hartelijke dank, overigens voor al jullie reacties.

  17. Als eenduidig antwoord op de vraag of dit een waar verhaal is of niet: (na al die jaren maakt het toch niets meer uit)

    Kort na publicatie las ik deze column voor aan een goede vriend en vroeg hem: “Is dit echt gebeurd, denk jij?”
    “Nee natuurlijk niet!” was zijn reactie.

    Het is inderdaad niet waar. Ik zou nooit een gehandicapte driehoog de trap op laten lopen. Dit verhaal is geheel ontstaan uit het volgende incident:

    Ooit stond ik aan Rotterdam CS en zag daar een kreupele bedelaar. En ik dacht: “Straks komt hij naar mij toe, en dan zeg ik hem: “Je mag me pijpen”. Vervolgens zegt hij: “Jamaar ik ben gehandicapt.” Dan zeg ik: “Je hebt toch niks aan je bek?”. Ik moest om deze gedachtengang zelf zo lachen, dat het me meteen de inspiratie verschafte voor de rest van het – compleet verzonnen – verhaal. Zo werkt schrijven.

Geef een reactie