Nestor

“Kijk jij echt naar die meuk?” vroeg een van mijn studenten Engels beschuldigend, toen ik opbiechtte Deutschland sucht den Superstar te volgen. Maar waar moet je anders naar kijken in een land waar Roseanne, the Big Bang Theory, Law&Order SVU gesynchroniseerd zijn? Dubben is cultuurverminking en zou verboden moeten worden, Lees meer…

Motorjack

Soms ben je ergens uitgegroeid. Al die truien die moeder voor me breide, vaak ten prooi gevallen aan Charlotte en Bas, prop ik in een zak voor de Leger des Heilscontainer. Mijn ouwe motorjack waar ik niet meer dood in gevonden wil worden, kan er niet meer bij…. .

1984

Weer ging de beker naar de column met de meeste facebook-likes. Mijn stuk graviteert onwaargenomen richting vergetelheid. In de ratrace naar literaire erkenning strompel ik in de achterhoede, want ik heb geen sociale media. Ik kijk wel link uit. Ooit had ik ze allemaal. Linkedin ging als eerste voor de Lees meer…

Styx

Mijn eerste landsgrens overschreed ik twee dagen oud in een reiswieg met vier warmwaterkruiken in de winter van 62/63. In Rotterdam geboren groeide ik in Vlaanderen op. Gedurende mijn leven woonde ik achtereenvolgens in België, Griekenland, Nederland, Ierland en sinds tweeëneenhalf jaar hoofdstedelijk Pruissen. Noem mij gerust een rollende steen Lees meer…

Claus

Mathilde hangt boven de stortbak ter hoogte van mijn navel als ik sta te pissen. Wat wil je me nou toch weer zeggen? Tijdens mijn stoelgang hangt ze achter mijn kruin en daar word ik toch wat ongemakkelijk van. In een poging haar uit te roken, plaats ik een wierookbrander Lees meer…

Hiërofant

Gisteren ontving ik, volgend op het niet-verlengen van mijn contract, van mijn ex-werkgever een schriftelijke referentie. Dat is hier in Pruisen verplicht. De tranen lopen je over de rug als je leest wat voor een geweldige werknemer ik toch wel was. Vooral de paragraaf over mijn o zo correcte communicatie met mijn Lees meer…

Prometheus

Een Vlaamse collega leende me een Brusselmans, wiens uitgever afgelopen maand mijn manuscript afwees. De zoveelste, en ze hebben het geeneens gelezen. Mij afschepen met een standaardmailtje, voor wie houden die lettervreters mij eigenlijk? Zal ik even langskomen, soms?

Babette

Als ik in de douche wil stappen zit ze op ooghoogte in een hoek. Ik draai de kraan open en probeer haar met wat gespetter de touwen in te jagen. Ga nou toch hangen waar je altijd hangt, stom beest. Ksst, vooruit. Ze komt in actie, maar niet van harte. De klim is aan herhaaldelijke terugval onderhevig.

YIM

Vorige week zat ik in de kroeg naast een uitdrukkelijke lesbienne met de naam Ulli. “Je ziet er inderdaad niet uit alsof je Waltraud heet”, zei ik haar bij een Schnappsrunde. Ze vatte het als compliment op en sindsdien zijn we maatjes. Bij het toekennen van een naam wordt niemand ooit iets gevraagd. “Mijn naam is een persoon en die wil ik wat doen”, vertrouwde Bozena me ooit toe. Men heeft de onveranderlijke neiging dit rijmend met maizena uit te spreken. Het is dan ook al tijden Bo. En zo is het toevallig ook nog eens een keer: hoe je genoemd wordt, bepaal je zelf.

Jacob

Hij is nogal beschonken, maar hij herkent me meteen. Afgelopen zondag trakteerde hij me op kopstoten, opgelucht dat hij iemand had om Engels tegen te praten. Nou vallen er bij mij al gauw gaten na een paar kopstoten, maar ik wist nog wel dat hij uit Australië komt, arts is, in rampgebieden had gewerkt en er nu drie maanden tussenuit was middels een wereldreis. Ik wist zelf zijn naam nog. Hij de mijne niet meer, maar dat vindt hij nu niet relevant. Zoenen is wat hij wil, lekker lang en wild tongen. Dat had hij die vorige keer al willen doen, zegt hij. Dat is dan compleet aan me voorbij gegaan.

Kennedy

Ongenadig klettert regen tegen het keukenraam, ritme van een Iers afscheid. In mijn mailbox komt de Terminbestätigung van het Standesamt binnen. Vorige week heb ik een Mietvertrag ondertekend. Afgelopen zaterdag vloog ik terug naar Dublin, waar mij niets anders rest dan inpakken en wegwezen. Per volgende week ben ik een inwoner van de hoofdstad van Pruisen.