Daar stond ik dan, om 5 over 6 op de rotste dag van het jaar in de berm van de A59. Op 10 meter afstand van mijn autootje die er uitgeput uitzag. Er kwam veel rook uit de motorkap, het rook naar verbrand rubber en de rest van het verkeer sjeesde voorbij. Ik had het koud en vervloekte de ANWB. Iets over zessen reed ik de snelweg op. De v-snaar van mijn auto maakte soms wel wat geluid maar het geluid wat gister te horen was, was heel anders. Al snel reed ik 120 km per uur, de volgende minuut reed ik 80 en het getik werd nog harder. De volgende minuut zag ik enorm veel rook uit de motor komen en een knal volgde uit mijn knalpijp. Ik week uit naar rechts, de berm in. Die haalde ik niet eens, de auto stond plotseling helemaal stil. Half op de uitvoegstrook bij een afslag, half op de vluchtstrook. De auto die achter mij reed zag wat er gebeurde en stopte voor me. Hij riep dat ik snel uit de auto moest stappen dus dat deed ik. De volgende minuten gingen snel. Het stonk enorm en de rook was zwart. De man vroeg of het goed met me ging en of hij moest blijven. Ik pakte mijn anwb pasje uit de auto en belde het gratis nummer. Ik vertelde de man dat hij niet hoefde te blijven, dus reed hij weer weg.
De anwb-mevrouw aan de telefoon vroeg naar m’n lidmaatschapnummer. Ze vertelde me dat ik alleen het basispakket had en dat hulp 149.90 euro zou kosten. Ik ging akkoord, want ik kon niets anders dan dat. Na het doorgeven van alle gegevens en de preciese plek van waar ik was gestrand zag ik in de verte blauwe zwaailichten en hing de anwb-mevrouw op. Het was de politie en stopte bij mijn auto. Ik stond erg gevaarlijk en de twee agenten sleepte de auto helemaal in de berm. Ze vroegen of er hulp onderweg was en vertrokken weer, ze moesten naar een aanrijding.
En daar stond ik toen, helemaal alleen. In de kou, mijn hemel wat was het koud. Ondertussen belde ik mijn moeder, vrienden en toen nogmaals de anwb-mevrouw. Ik was helemaal vergeten te vragen naar de wachttijd. Het zou maximaal een uurtje duren (!!). Fijn, een uur in de kou.

Inderdaad, na een uur zag ik de welbekende gele auto met zwaailicht. Een vriendelijke jonge jongen stapte uit en stelde zich voor als Bart. Hij pakte een sleeptouw en zei me wat te doen. We gingen naar een veiligere plek, bovenaan de afslag.
Daar aangekomen nam hij een kijkje onder de motokap. De stank was nog steeds erg aanwezig en ik dacht dat de v-snaar was gesprongen. Wat ik daarna zag, was nog veel erger. Een gat van ongeveer 10 bij 5 centimeter in de motor. Oei, zei Bart, dat ziet er niet goed uit. Op dat moment voelde ik mijn vingers en tenen niet meer, mijn auto had me in de steek gelaten en er moest gesleept worden. Naar de garage. Gelukkig zit mijn garage in een dorp waar mijn ouders wonen en Bart wilde me daarnaartoe slepen. In de auto moest ik papieren invullen zodat ze 149.90 euro van mijn rekening kunnen afschrijven. Ruim een half uur deden Bart en ik erover om bij de garage te komen. Ik bedankte Bart voor zijn hulp en liet mijn auto achter bij de garage. Ze zouden er naar kijken. Zal een nieuwe motor worden. Ja, jammer dan. Geen nieuwe motor voor mijn autootje. Is het helemaal niet meer waard.
Ik baal zoals ik nog nooit heb gebaald. Mijn vrijheid is in een klap weg. Foetsie. Het had erger kunnen zijn zei Bart. De motor had kunnen ontploffen. Ik weet dat hij gelijk heeft maar wat schiet ik ermee op? Ik ben mijn auto kwijt, voorgoed. Een nieuwe zal er komen, maar wanneer? Moet ik mezelf nu weer overgeven aan het openbaar vervoer? Tja, het zal wel moeten, ik heb geen keus.
Maandag 24 januari gaat bij Mar te boek als rottigste dag van het jaar


14 reacties

Avatar

Kees Schilder · 28 januari 2005 op 13:05

Oke, dat is balen, maar je gaat me toch niet vertellen dat je die Bart ook hebt laten wegslepen he? 😀

Avatar

Louise · 28 januari 2005 op 13:22

Ja, wilde ik ook net vragen. Kon vreselijk jonge Bart werkelijk helemaal niets veranderen aan die off-day? 😉

Avatar

Mup · 28 januari 2005 op 13:49

Oei, als dit al je rottigste dag van het jaar is, mag er niets meer gebeuren in de komende tig dagen. Het viel me wel op, dat er mensen waren die hun hulp aanboden, wat toch ook wel positief is,

Succes met de rest van het jaar, Mup.

Avatar

Mar · 28 januari 2005 op 14:02

Tja, het jaar is nog lang.
Wat ik bedoel is dat de 24e door Engelse onderzoekers is uitgeroepen tot rottigste dag van het jaar.
Juist op die dag begaf mijn auto het.
Inmiddels ligt-ie al op de sloop en ben ik op zoek naar een nieuwe 🙂
Iedereen was en is erg behulpzaam. Ben ik blij mee, maar neemt niet weg dat ik vreselijk baal van die auto. Miskoop van de eeuw.

Mar

Avatar

KingArthur · 28 januari 2005 op 14:19

Ik kan me dat balen flink voorstellen en heb dit lange wachten in de kou, in het verleden (gelukkig lang geleden), ook eens mee mogen maken.

Bedenk wel dat het maar materieel is en daar kom je wel weer over heen.

Succes met de rest van dit jaar. 🙂

Avatar

Ma3anne · 28 januari 2005 op 14:56

Op zo’n moment denk je niet aan de dingen die erger zijn. Kan me je ellende helemaal voorstellen (lees: herkenbaar).

Avatar

tontheunis · 28 januari 2005 op 19:02

Tja…
24 januari had ook de rotste dag van het jaar voor je nabestaanden kunnen zijn, dus…

TT

Avatar

sally · 28 januari 2005 op 21:09

Voor zover ik je nu ken, was dit op dát moment de rottigste dag van het jaar, maar achteraf bezien kon het nog rottiger en zie je inmiddels de rest van het jaar wel weer zonnig tegemoet.

Kop op Mar!

liefs Sally :kiss:

Avatar

pepe · 28 januari 2005 op 22:50

Gelukkig (maar dat is achteraf) heb jij het overleefd en zullen wij nog lang genieten van jouw schrijven. En geloof me als je met OV reist maak je een heleboel dingen mee die je weer stof geven om te schrijven. Volgende column een trein of bus-column? 😉

Ik moest wel gelijk denken aan die ene keer ik allen met de drie kids, met vette pech langs de weg stond, mobiel bestond toen nog niet en ik had een jankende baby, zeurende peuter en gelukkig een rustige dochter in de auto. Maar ik durfde hen niet alleen te laten en naar anwb-paal te lopen. Want wat als een van hen zou uitstappen?
We hebben het overleefd en lachen er nu om, maar toen kon ik wel janken.

Avatar

melady · 29 januari 2005 op 00:31

Te koop:

Datsun 100a
Bouwjaar 1973.
Zo goed als nieuw.
Eigenaresse: een oud vrouwtje, weinig kilometers gereden.

Melady 🙂

Avatar

Dees · 29 januari 2005 op 10:33

Tsja, ik had ook al zo’n rotdag de 24e. Zou die onderzoeker dan toch gelijk hebben?

Greetz,

Dees

Avatar

Mosje · 29 januari 2005 op 12:32

De 24e had zelfs ik een klotedag. Maar ja, de 23e en de 25e ook.
Ik stel voor om januari 2005 uit te roepen tot klotemaand van het jaar.
Of zullen we dit hele jaar maar overslaan?
😛

Avatar

tontheunis · 29 januari 2005 op 12:49

Mosje,
Laten we, om verder gezeik te voorkomen, 2005 gewoon uitroepem tot het rottigste jaar van de eeuw. Iedereen blij en tevreden kankerend 2006 tegemoet…

TT

Avatar

Bart · 30 januari 2005 op 00:32

Leuk dat je ook over mij schrijft.
Goede column!

Geef een antwoord