Het is 19.33 uur, een keertje geen etenstijd. De telefoon gaat en het is de aansmeer-meneer: “Goedenavond, is meneer of mevrouw Kloost thuis?” mijn leugen-om-best-wil hersenen kraken…”Die uhm…is er morgen weer. “Dan bellen we morgen” Deze doorschuiftactiek werkt nu al ruim een half jaar. Mijn vriendin speelt de beller weer door naar mij en de volgende dag belt aansmeer meneer van der Veer mij weer. Peter, zo mogen wij hem al noemen, is inmiddels een beetje onze huisvriend geworden. Trrrrrinnng. “Hey Peet, ik voel me klote man. “Gister ruzie gehad met mijn vriendin. Ik weet niet wat ik moet doen. Wat zeg je? Wanneer ze er weer is? Morgenmiddag” tuut tuut tuut.

Trrrringg “Heeft die klootzak nog wat tegen jou gezegd Peet?!” Peter blijft stoïcijns “Misschien is een lening afsluiten wel handig” “Tja, maar Peter, daar gaat hij over! Morgenavond is hij er weer.” Tuut tuut tuut.

De volgende dag belt zijn collega Harry. “Harry? Harry? Waar is Peter?! Te weinig klanten binnen gehaald. Oh, raar. Een lening? Moeten we nog even over nadenken, bel morgen maar terug.”

Trrriinnggg…”Harry, ben jij het!?” “Ja” Oh mooi, ik zit even naar Bel & Win te kijken en kom er niet uit; categorie is Sinterklaas en de letters zijn Pe.ernoten, help!! Harry tovert een P uit zijn blote koppie. “Thanks Har!” Tuut tuut tuut.

Het is een dag stil. Harry zou ons nog terug bellen in de middag, rond 13.00 uur. Het is 14.13 uur we hebben al ruim een uur gewacht, maar we moeten nu toch echt boodschappen doen. Potverdikkie Harry! Dit zijn geen afspraken! “Schat, laten we maar gaan, hij kan in ieder geval niet zeggen dat we niet op hem hebben gewacht!”

Opeens belt Harry helemaal niet meer. We voelen ons in de steek gelaten. Ik kruip in mijn toetsenbord en klaag…

[quote]Beste baas van Harry en Peter,

Belachelijk! Belachelijk vinden wij uw besluit om Harry en Peter het zwijgen op te leggen. Het afgelopen half jaar hebben we met veel plezier gesproken met uw werknemers. Zonder enige vorm van kennisgeving is er aan dit contact abrupt een einde gekomen. We zaten middenin de onderhandelingsfase!

We probeerden onze auto aan hen te verkopen!

Kees Kloost
[/quote]


8 reacties

Discoverme · 29 augustus 2006 op 11:16

Het einde heb ik gewijzigd..was er toch niet helemaal tevreden mee, maar hij was al geplaatst.

Beste baas van Harry en Peter,

Belachelijk! Belachelijk vinden wij uw besluit om Harry en Peter het zwijgen op te leggen. Het afgelopen half jaar hebben we met veel plezier gesproken met uw werknemers. Zonder enige vorm van kennisgeving is er aan dit contact abrupt een einde gekomen.

Harry en Peter waren echter volhouders, elke dag, door weer en wind, belden zij ons. Door het doorzetten zaten we inmiddels midden in de onderhandelingsfase! Na enig tegenwerken, hadden we ze bijna zo ver gekregen om onze auto over te kopen tegen een mooie aanbiedingsprijs!

U begrijpt dat wij graag het nummer willen van deze ex-werknemers, dan kunnen wij ze misschien eens bellen, elke avond.

Kees Kloost

vanlidt · 29 augustus 2006 op 11:24

voor mijn geestesoog doemen twee ontslagen verkopers op, die moedeloos en uitzichtloos langs de straat sloffen, een grimmige zonsondergang tegemoet: ze hebben hun quota niet gehaald en dat is JULLIE SCHULD

😛

Mosje · 29 augustus 2006 op 11:41

Welnee vanlidt, die callcenter-medewerkers zijn maar gewoon studenten die wat bijverdienen.

Leuk stukje, beetje lastig soms om uit te maken wie nou precies wat zegt.

klapdoos · 29 augustus 2006 op 16:17

Ben het deze reis met Mosje eens, een beetje warrig om nou even te lezen wie wat waarom en wanneer zegt, het hoe laat ik maar even in het midden. Inderdaad een beetje rommelig, maar zo hebben we allemaal wel wat te zeuren moet je maar denken. Verder best een herkenbaar stukje.

Discoverme · 29 augustus 2006 op 17:19

Warrig klopt wel een beetje…Ik vind het altijd lastig om dialogen, duidelijk in beeld te brengen. In dit geval had een ‘hij haalt diep adem en zegt’ of ‘Hij denkt na en roept..’ verduidelijking/ toevoeging bij elke woordenwisseling de snelheid uit deze column gehaald..maar voor dialogen-tips sta ik open, “roept u maar!”zegt Discoverme 😉

DreamOn · 29 augustus 2006 op 17:45

Oké, het is wel wat warrig, maar heel origineel, ik hem de column net hardop voorgelezen aan mijn kinderen (puberleeftijd) en zij moesten er ook erg om lachen, net als ik.
Ik schuif ook altijd door: “Nee, sorry, dat soort zaken regelt mijn man altijd, nee, ik weet niet hoe laat hij thuis is.”
En bij de krant-aansmeer-meneer heb ik verteld dat ik blind ben en niet zoveel aan een krant heb! Werkte ook heel goed.

Discoverme · 29 augustus 2006 op 17:58

Haha, dat heb ik ook een keer gedaan en daarbij vermeld dat ik het erg vervelend vond dat ze mij hiervoor belden! Je hoorde hem toen pijnlijk slikken.. Bij ons is het nu ook: neem jij ‘m maar, nee jij, nee jij.. mijn vriendin neemt dan op en vervolgens schiet ik dan keihard in de lach. Het is zelfs gebeurd dat mijn vriendin niet meer bij kwam, waardoor de aansmeer-mevrouw, ophing (waarschijnlijk voelde ze zich zwaar beledigd…en terecht!

DriekOplopers · 30 augustus 2006 op 21:34

Ik heb gesmuld van deze column. Raakte ook niet in de war.

Ik bel je. Morgen. En overmorgen. En zaterdag. En altijd 😀

Driek

Geef een antwoord