[i]Ik weet ook wel dat ik nooit jouw vriendje zal zijn. [/i]

Ik heb zin om luid te schreeuwen –wat zeg ik: krijsen, brullen, ongelofelijk veel gillen- maar doe het niet. Glimlach, grijns, lach. Zoef mijn herinneringen in, twee zomers geleden, toen hij en ik nog zo close waren, dat het gevaarlijk begon te worden. De jaloezie. De angst. De onzekerheid. Maar vooral de liefde. Ik wil mijn foto onder zijn kussen, het ik-denk-teveel-aan-jou-probleem, supermelige brieven, die me indertijd mateloos irriteerden, waar ik gewoon ongemakkelijk van werd. Ik wil de vlinders, de verliefdheid; de keuze, voor onvoorwaardelijke liefde.

Hij was de eerste die me mooi vond in plaats van lekker. Die wakker bleef om te zien hoe ik in slaap viel. Me terugbelde, wanneer ik ophing. Zei dat ik een wolkje was, dat de zon doet schijnen en verdwijnen wanneer zij dat wil.
De eerste waar ik echt om gaf.

Zijn schoot is zo zacht, zijn armen sluiten subliem om mijn middel. Hij zegt dat hij me gemist heeft en ik voel dat hij het meent. Ik zweef. Eventjes vergeet ik die nieuwe vriendin. Je andermans lief bent. Ik je anders lief zou moeten hebben, maar je daarvoor eigenlijk veel te leuk vind.

Ik hou van je -te laat gezegd.

Categorieën: Liefde

5 reacties

Avatar

lagarto · 12 juli 2007 op 11:59

Kort maar lekker, Dashuri.
Auw, die pijn kennen we allemaal.
Groeten Lagarto

Avatar

Troy · 12 juli 2007 op 18:37

Nog niet eens een jaar geleden voelde ik me net zo. Heftige gevoelens. Mooi verwoord.

Avatar

Li · 12 juli 2007 op 20:47

[quote]Hij was de eerste die me mooi vond in plaats van lekker. Die wakker bleef om te zien hoe ik in slaap viel. Me terugbelde, wanneer ik ophing. Zei dat ik een wolkje was, dat de zon doet schijnen en verdwijnen wanneer zij dat wil. [/quote]

Zwijmel. Wat een heerlijke romantische alinea.

Li

Avatar

arta · 13 juli 2007 op 10:40

In weinig woorden veel neergezet!
Mooi!
🙂

Avatar

axelle · 19 september 2007 op 20:39

dIe WAkKer BLeEf Om Te ZIeN hOE Ik In SlAaP vIel 😉

Geef een antwoord