Het is een soort van traditie bij ons, dat ik een verhaaltje schrijf voor een verjaardag van mijn kinderen. Meestal voor de leuk. Ze bladeren er doorheen, klagen dat er geen mooie tekeningen bij staan en gaan het dan soms lezen. Ik schrijf nu voor mijn jongste. Maar dit keer met een visie. Het pedagogische roer gaat om. Niet langer: ´eerlijk zijn, lief zijn, rekening houden met anderen, geen grote mond.´ Ik heb het helemaal verkeerd aangepakt. Mijn kinderen in al die jaren de verkeerde boodschap meegegeven. Die oudbakken christelijke normen en waarden leiden tot niets. Grijs. Middelmaat. Dertien in een dozijn. Eerlijke, lieve, sociale mensen. Fijn dat ze er zijn, maar ze maken niet het verschil.

Na het lezen van Isaacson´s biografie over Steve Jobs zie ik het heel helder. Stel dat Jobs een ander mens was geweest. Als hij zijn aandacht voor Apple wel had gedeeld met zijn eerstgeboren dochter Lisa. Als hij wel eerlijk tegen zijn medewerkers had gezegd dat het hun ideeën waren en niet de zijne. Als hij zijn Mercedes niet steevast dubbel zou hebben geparkeerd op de twee invalideparkeerplaatsen van Apple. Als hij zijn personeel niet voor rot had gescholden. Als hij niet zo overtuigd was geweest dat de wetten niet voor hem golden.

Dan was de wereld nu niet gezegend met een iPod en iPad.

Ik probeer mijn pedagogische dwaling te corrigeren met mijn verhaalkado. Waarin een naamgenoot van mijn zoon een prachtig produkt maakt. Hij knutselt van een elektrische tandenborstel, de MP3 van zijn oudere broer en wat LEGO zo een pen in elkaar die alle cijfers opschrijft die je tegen hem zegt en wint daarmee de eerste prijs. Dat zijn ongeruste moeder hem dagenlang kwijt is, daar hoeft hij zich niets van aan te trekken. Dat zijn broer huilt omdat zijn MP3 is gemold doet er niet toe. Zaken die afleiden moet je negeren. Focus is het toverwoord.

Het gaat helemaal goed komen met die jongen.

Categorieën: Maatschappij

14 reacties

SIMBA · 14 mei 2012 op 08:00

Haha, heerlijk cynisch stukje!

Mien · 14 mei 2012 op 08:27

Altijd leuk, zo’n Willie Wortel in de familie.
Helpt de wereld vooruit.
Vooruitgang hou je niet tegen.
Geldt overigens ook voor achteruitgang.

Mien

DreamOn · 14 mei 2012 op 09:40

Je hebt groot gelijk. Voor mij is het te laat. Mijn kinderen zijn al (bijna) volwassen en uitgegroeid tot eerlijke sociale wezens.

Voor jouw kinderen is er nog hoop! Go for it, girl! Leuk stukje. 😀

Libelle · 14 mei 2012 op 12:09

Net doen alsof moet je ze wel leren natuurlijk, anders schrikken de lieve mensen zo.
Zelfs Frans Bauer parkeert zijn auto op de invalidenparkeerplaats. Wat een prachtig thema!

Dees · 14 mei 2012 op 19:15

Precies… Egoïstisch zijn, je medemens negeren of kleineren (dat aspect miste ik nog een beetje) en ‘je ding doen’. Kost wat, maar je krijgt er een hoop voor terug. Leuke column!

Sagita · 14 mei 2012 op 19:53

Leuke titel en onderwerp!De waarheid zal wel ergens in het midden liggen. Zeker is dat als je kijkt naar de top in de politiek dat dit echt geen lieverdjes zijn! Mijn oudste werd gepest op school. Hierover praten met de leerkrachten lost meestal niets op. Integendeel maakt het vaak erger. Dus heb ik hem gezegd: ‘als ze weer pesten, kijk je even goed om je heen. Is de kust veilig dan geef je die pestkop een schop. De leraren heb ik wel op de hoogte gebracht van mijn pedagogische aanpak. Ze gevraagd om af en toe hun hoofd om te draaien. Hem het recht geven om op te komen voor zichzelf. Uiteindelijk heeft hij er weinig gebruik van gemaakt, maar het feit dat hij het mocht doen gaf al zelfvertrouwen. De jongen is trouwens heel goed terecht gekomen in de Kunstmatige Intelligentie dat dan weer wel!

pally · 14 mei 2012 op 21:18

Het cynisme spat eraf, toch zit er ook een venijnig waarheidskerntje in, Syl 😀

groet van pally

Harrie · 14 mei 2012 op 22:31

Je peert die appel mooi om z’n oren. Leuek column. :duimop:

sylvia1 · 15 mei 2012 op 08:50

Ja ik denk helaas ook dat er een waarheid in zit. Mensen die ‘een deuk in het universum hebben geslagen'(Jobs’ woorden) zijn nooit aardig. Maar zelfs Frans Bauer? Waar moet het heen… 😀

arta · 15 mei 2012 op 10:04

Leuk, herkenbaar, goed geschreven!

Ferrara · 16 mei 2012 op 21:20

Ik heb de teller van dit stuk behoorlijk opgeblazen. Diverse keren gelezen en wil wel reageren maar weet niet hoe. Een moeder die verhalen voor je schrijft voor je verjaardag, zo geweldig! Maar ja, Jobs gluurt hoe dan ook mee.

LouisP · 16 mei 2012 op 21:49

Een moeder die verhalen voor je schrijft voor je verjaardag, zo geweldig! schreef Ferrara. Ik dacht het ook nog. Is ook geweldig. En een klein tekeningetje af en toe kan volgens mij geen kwaad..
goed geschreven

sylvia1 · 17 mei 2012 op 16:31

Ja ik teken erbij. Maar ben er niet goed in. Het lijkt niet op een echt boek, zeggen ze dan. De hoofdpersoon is inmiddels gaandeweg toch al weer aardiger geworden en Jobs’ filosofie is meer naar de kantlijn geschoven. Van zijn moeder moet hij het niet hebben 😉 Bedankt voor de reacties.

WritersBlocq · 18 mei 2012 op 18:13

Ik lees hem net op de valreep, en ben blij dat ik hem nog even tegenkom. Dit is een gave column. Heerlijk helder. Van mijn part column van de maand, maar ik heb weinig gelezen dus telt mijn oordeel niet 😉

Groetjes, Pauline.

P.S.: Wat een toptitel!! :klappen: :klappen:

Geef een antwoord