Aura’s

We gaan gezellig uit eten ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van een vriendin. Manlief en ik rijden mee met een eveneens uitgenodigde kennis naar een chique restaurant. Daar aangekomen worden we door de ober naar een grote net gedekte tafel geleid. Er zitten al verschillende stelletjes, we zijn iets te laat. Nadat we de jarige gefeliciteerd hebben, zoeken we naar onze plek. Op de glimmende borden prijken naamkaartjes, ik zit naast een mij onbekende blonde vrouw van ongeveer midden veertig.

Ze is dik opgemaakt en draagt een gladde, wit- satijnen jurk. Een flonkerende diamanten ketting completeert het geheel. Vriendelijk knikt ze me toe en neemt een slok uit haar volle wijnkelk.

‘Heeft u kinderen?’ Vraagt ze. Ik knik bevestigend.
‘Vier kinderen.’
‘Ik heb een zoon.’
‘Wat leuk.’
‘Hij is hoogbegaafd.’
‘Aha’
‘Op zijn vijftiende had hij al een vliegbrevet.’
‘Zo, zo.’
‘Maar hij werd opstandig.’
‘O,ja?’
‘Toen ging hij de moeilijkste tak van Scheikunde studeren.’
‘Wauw.’
‘Dat hield hij twee jaar vol, daar had ik hem al voor gewaarschuwd, en daarna ging hij weer vliegen. Nu is hij toch piloot. Dat vindt hij leuker.’
‘Tjonge.’
‘Ik ben paranormaal begaafd, weet u.’
‘O, ja?’
‘Ik heb kerst gevierd met de Paus. In het Vaticaan.’
‘Nou, nou.’
‘Gedineerd met de Prins van Wales.’
‘Wel, wel.’
Ik trek een beetje met mijn gezicht, en voel een lichte migraine opkomen. Manlief is druk in gesprek met zijn buurman. Over leuke onderwerpen. Jaloers probeer ik me zijn gesprek in te draaien. Helaas is de blonde Jomanda niet van plan om los te laten. Niet nu ze net beet heeft.
‘U heeft het moeilijk hé, op dit moment. Dat voel ik.’
‘Moeilijk, ach, maar leuk is anders.’
‘Zie je, ik weet dat soort dingen. Ik kan het voelen aan uw aura, daar klopt bij u niets van. U heeft een foute energie. Kijk, daarom heb ik het zo druk. Iedereen vraagt om mijn hulp.’
‘Tja,’
‘Echt!’
De ober komt met een gejaagde uitdrukking op het gezicht naar onze tafel. Op zijn blad staan wijn en bierglazen. In zijn haast ziet hij de glimmende witte tas van mijn blonde buurvrouw over het hoofd, struikelt en verliest zijn evenwicht. Hij valt net niet, maar er glijden wel een aantal glazen van het blad. Rode mousserende wijn, recht over het keurig gekapte hoofd van mijn buurvrouw. De man put zich uit in verontschuldigingen.
Het is een potsierlijk gezicht.
Ik werp lachend een blik op mijn ongelukkige buurvrouw.
‘Goh, u heeft het moeilijk hè? Kijk, ik kan het ook. U heeft opeens een rode aura. Wat zou dat betekenen? Vast niet veel goeds, zo te zien.’
De rest van de avond geniet ik na van een heerlijk diner.