Vrijdag de dertiende..

Het is vrijdag de 13e, voor sommige al geen goeie dag maar die van mij kan vandaag niet meer stuk.
Vandaag kom ik oog in oog te staan met de man waar ik eens van dacht te houden en vooral hij van mij.
Uit deze droom ben ik bruut wakker geschud, zo hard dat het na 7 jaar nog naschudt.

Re.Re.Pesten

Op een echte zondagmiddag waarin iedereen een beetje aan het hangen is, surf ik een beetje over het net.
Op ColumnX lees ik mijn eerder gestuurde columns nog eens en wederom krijg ik weer een brok in mijn keel als ik mijn eigen Column lees over het pesten van mijn dochter.
Liters tranen zijn er gevloeid, met grote tegenzin naar school en vooral altijd maar boos op de hele wereld die voor haar zo gemeen is.

Jansens Kerstdiner

Het is dan zo ver, het Kerstdiner. Misschien wel te begrijpen dat ik daar nu niet echt op zit te wachten, gezellig tussen een paar kemphanen in. Als deze hanen dan nog opgediend op tafel hadden gelegen dan was alles meegevallen. Helaas zaten alle kemphanen gewoon op een stoel aan de tafel.

Bij Jezus??

Wanneer wij, na een lange dag, even lekker onderuitgezakt op de bank zitten heeft mijn dochter van 5 wat vragen over de kerstman. Of anders gezegd: de cadeautjes onder de boom.

Laat ons bidden..

Het is zondagochtend 8.15 uur??? en ik ben onderweg naar mijn werk!
Ja, als kraamverzorgster moet je ook op zondag werken.
In het gezin waar ik kom, is het 4e kindje geboren en alles gaat tot nu toe prima met
moeder en kind.
Wanneer ik het adres gevonden heb en aanbel zie ik op het naambordje staan
“dominee”.

Aanzoek? Basta!!

Het is woensdagavond, mijn avond om te koken. Terwijl ik gebogen over alle
potten en pannen sta, tja het zijn er veel want de een wil wel vlees en de
ander is vegetariër, de ander lust geen broccoli en ook geen spruitjes, voel
ik iets in mijn nek.
Gatver zijn er nou nog steeds van die vieze langpootmuggen?? wild begin ik
om mij heen te slaan en voel ik een wel heel robuuste langpootmug. het kan
nog praten ook want meteen hoor ik “auw”!.

Shifha

Bij mijn dochter van 10 beginnen de hormonen te werken. De vlindertjes beginnen te vliegen in haar buik en ze kan nergens anders over praten.

Meekijken gewenst?

Regelmatig worden wij via de media op de hoogte gehouden vanaf welke leeftijd een kind mee kan/mag kijken naar een tv programma of film.
Al jaren kijken mijn dochter van acht en ik naar goede tijden/slechte tijden. Onderuit gezakt, kopje thee en koekje. Voor mij een half uurtje mijn verstand op nul vanwege de onwerkelijkheid. Voor haar echter, pure realiteit.

Raamje open?

Natuurlijk moet ik even een weerwoord geven, Keesje. Je column “raamje los”, klopt redelijk en het teruglezen heeft mijn lachspieren, maar ook mijn plasspieren goed gedaan.

Kerstgevoel

Zoals ieder mens heb ik ook mijn “kerstgevoel”. Dit gevoel is alleen niet zoals we op de televisie of in de tijdschriften voorgeschoteld krijgen.
Niks grote versierde tafel vol eten, kaarsjes aan en grote kerstboom vol met de meest schitterende kerstballen.
Niks hele familie in huis gezellig om het haardvuur heen, gezellige gesprekken en een en al harmonie onderling.

Real life soap

Tot mijn grote verbijstering heeft na Brard en Paaij/Curry nu ook Frans Bauer een “real life soap” Zoals iedere Nederlander ben ik ook wel benieuwd wat er achter deze volkszanger met de gouden keel leeft.

Bijstandsmoeder

Enige tijd heb ik, moeder van 3 kinderen, van de bijstand geleefd. Nu schaam ik mij daar niet voor maar het is ook niet iets om echt trots op te zijn.
Nu wil onze regering dat bijstandsmoeders met kinderen waarvan de jongste 5 is, gaan werken. Ze zijn zelfs bezig om deze vrouwen nog eerder aan het werk te laten gaan. Er wordt niet gevraagd wat dit met de kinderen doet.