Echte liefde

“Ik heb nog een leuk nieuwtje voor je.” Zei een van mijn vrijgevochten ‘Double Income No Kids’ vrienden. Zijn ingehouden enthousiasme was door de telefoon te horen, ergens was het zelfs voélbaar. Een nieuwtje over een smeuïge buitenechtelijke relatie of aangenomen droombaan lag binnen handbereik, waardoor ik nieuwsgierig reageerde: “Leuk vertel”. Voor ik de punt achter de zin had geplaatst werd ik geconfronteerd met een onomkeerbaar feit. “We zijn drie maanden zwanger.” Vertelde hij, nu met overslaande stem van enthousiasme.

Truth or Dare

Het geluid van brommende vliegtuigmotoren. Eén oorverdovende klap. Duizenden schreeuwende mensen, huilende mensen, gillende mensen “oh my God.” Wéér het geraas van vliegtuigmotoren, één tweede oorverdovende klap. Het geluid gaat door merg en been. Het filmdoek licht op. Rennende New Yorkers, gillende New Yorkers, biddende New Yorkers, één blik op alle gezichten; een blik van ongeloof. Een decor van puin, brand, stof en vuil, de normaal zo zelfverzekerde stad, nu in pure staat van wanhoop. Het beeld brengt meer dan kippenvel.

Mismatch.com

Met veel trots opende ik gisteren mijn column ‘vrijgezellenanalyse’ op columnx.nl, ik las en scrolde naar beneden, weer omhoog en nóg een keer naar beneden, en daar stond het. De kleurloze niets verhullende banner onder aan de column. Waarom ooit nog treurige vrijgezellenanalyses schrijven? Waarom ooit nog opgedoft naar een café? Waarom ooit nog je bed delen met een teddybeer? Match.com biedt de oplossing!

Make me sick

Na een lange werkdag zit je dan eindelijk met een welverdiend bord eten op de bank. Volleerd hanteer je de afstandsbediening en vork in een soepele beweging. Je zapt wat, je hapt wat, je drinkt wat en dan ineens, ineens wordt je eetlust op gruwelijke wijze verstoord. Zeg maar gerust dat het, door één ziekmakend beeld, volledig is vertrokken.

“Mevrouw”

Zoals sommige lezers van mijn weblog weten, werk ik sinds een aantal maanden achter de bar van de plaatselijke kroeg. Een leuk dorpscafé wat op vrijdagavond voornamelijk dient als praat en biljart locatie. De zaterdagavonden vullen zich met plaatselijke jeugd die rond elfen in grote getallen binnenstromen. Ze flirten, wagen soms een dansje, praten, drinken maar maken vooral lol.

Voorgenomen voornemen

Soms probeer ik me voor te nemen om mijn voornemens niet alleen voor te nemen maar ook te realiseren. En dan bedoel ik niet de voornemens die ik voorneem na tien borrels. Nee ik bedoel de diepgewortelde voornemens. Voornemens die je karakter verbeteren, voornemens waarvan je al een tijd het voornemen hebt ze te realiseren. Zo heb ik me laatst voorgenomen niet meer te klagen.

Stressgrens

Het punt waarop je hoofd je voeten kwijtraakt is je stressgrens.

Vanmiddag als de geboggelde van de Notre Dame bij mijn zeer leuke ruggenkraker (grote mensen taal: Manueel Therapeut) op bezoek geweest.

Dingdong Domding

“Dingdong, dingdong, dingdong”…Fuhuck wat is dat geluid??!! Ik kruip verder onder een berg kussens. “Dingdong, dingdong, dingdong”…Fuck Fuck Fuck waar komt die herrie vandaan??!! “Dingdong, dingdong, dingdong” Neeeheeee, de kerkklokken! Hoe vaak zijn die dingen al gegaan? Hoe laat is het? Ik schiet overeind. Aaaarg auwauwauwauw: Hoofdpijn.