Cinema in mijn geheugen

Het is half twee geweest, op de achtergrond in mijn kamer speelt de radio zachtjes liedjes die passen bij dit tijdstip van de nacht. Ik hoop dat ze met: “the best is yet to come” gelijk hebben. Met een dunne deken over mijn ontblote lijf wacht ik op het intreden van wat vermoeidheid, maar mijn hoofd staat nog niet naar slapen. Ik zie jou helft van de bank, jou kant van de tafel, de onderzetter waar je glas op stond. De stompjes van opgebrande kaarsen. Het huis kraakt in zijn voegen en op de radio na is de nacht akelig stil.

Voetstappen

Langzaam begint het tot me door te dringen, maar helemaal helder is het allerzins. Het is warm, klam, zweterig en vooral pijnlijk. De pijn lijkt weer te winnen van me. Hoe lang is dit al zo? Hoe lang wint de pijn? Waar komt het vandaan en zal het ooit nog weg gaan? De gedachten zijn onlogisch en schieten door mijn hoofd. Het is chaos, pure chaos. Alles is al zwart maar toch sluit ik mijn ogen, concentreer me op het zwart en de chaos verdwijnt.

Mijn mannelijke brein

Tot nu toe ben ik altijd heel blij geweest met mijn mannelijke brein en heb ik ook altijd gedacht dat ik een soort loterij gewonnen heb door als man geboren te worden. Er is geen handleiding nodig om te werken met een mannelijk brein. Het is een wonderbaarlijke machine die in staat is kaart te lezen, zelfs als de kaart op zijn kop staat. Calculus? Geen probleem!

Voor de eerste keer.

In een relatie doe je alles voor de eerste keer. Bij iedere relatie doe je die dingen opnieuw voor het eerst. De eerste keer naar de film. Het eerste etentje, de eerste discussie over wie het eerste etentje betaalt. De eerste zoen, maar bepaalde dingen doe je echt voor het eerst. Vooral als je jong bent, dan heeft een relatie al snel elementen die je vorige relatie nog niet had.

Afscheidsbrief

Negatieve reclame is ook reclame wordt vaak genoeg gezegd. Die spreuk lijkt inmiddels de lijfspreuk van de NS geworden te zijn. Dagelijks vertragen de treinen en komt de NS negatief in het nieuws. Vertraging heeft grofweg twee oorzaken, technische mankementen en zelfmoorden.

Vandaag begon elf dagen geleden

Vandaag begon elf dagen geleden. Toen leek het me nog niets. Het kwam wel vaker voor, waarom zou het nu anders zijn, het gaat zo wel over. Als het nu niet over gaat dan gaat het straks wel over. Dat was elf dagen geleden een realistische gedachte. Misschien een stomme gedachte, maar hij was gebaseerd op het verleden. Dat verleden heeft dan wel bobbels en twijfelachtige gebeurtenissen, maar het kon nu nog na verteld worden, dus waarom zou het nu anders gaan?

Hoeksteen van de samenleving

Vier op een rij, 1 punt voor mij. Dat moet Balkenende gedacht hebben toen hij een vierde kabinet mocht gaan vormen. Voor de verandering doet hij het eens met links. Kennelijk beviel rechts hem niet zo. Ik kan hem geen ongelijk geven in zijn keuze eens naar links te kijken. Ik heb precies het zelfde gedaan. Voorheen was ik een fervent VVDer. Nu na een paar jaar Balkenende en VVD vraag ik me af hoe ik zo stom kon zijn. Die combinatie is als witte sportsokken onder een driedelig pak aan doen. Het zit wel fijn en het straalt wel wat uit, maar je maakt je volkomen belachelijk.

Dialoog in mijn gedachten

Hoe moeilijk kan het zijn ergens over te schrijven? Dat heb ik me altijd afgevraagd. Niet dat ik mezelf nu de hemel in wil prijzen, maar tot voor kort was er niets waar ik niet iets over kon schrijven. Het was er vast wel, maar dat was ik nog niet tegen gekomen. Of misschien ben ik het wel heel verstandig ontlopen al die tijd. Nu gaat dat niet meer, ik probeer wel.

Latex

De prijs van seks gaat omlaag, jippy! Als man was ik best wel blij toen ik dat las, goedkopere seks. Goh, waar hebben we dat aan verdiend. Niet dat het in het verleden duur was, maar het wordt dus nog goedkoper. Over een tijdje kunnen we al voor 10 cent. Dat is stukken minder dan de gemiddelde breezer.

2006, het jaaroverzicht van Yannick

Zo een paar uurtjes voor het begin van 2007 ontkom ik er niet aan, ook ik moet terugkijken op het afgelopen jaar. Gelukkig heb ik vanavond even de tijd, want waarschijnlijk ben ik de enige twintiger zonder plannen voor oud en nieuw, het beloofd gewoon een ouderwets avondje op de bank te worden bij pa en ma. Kan het saaier? Ja dat kan, ik kan namelijk ook net als al die irritante cabaretiers gaan terugblikken op het jaar. Hou je vast, hier komt 2006 volgens Yannick.

Verzuip mijn hart in campari.

Wat bij mijn leeftijd hoort is verliefd worden, hopeloos verliefd. Tot voor kort keek ik daar heel nuchter tegen aan, “ zo die mag er wezen.” Vervolgens stap je er brutaal op af en probeert ze voor je te winnen, in veel gevallen zonder succes. Maakt ook niks uit, je bent dronken en het feest gaat door. Echt verliefd was ik nooit, er waren wel meisjes die ik serieus leuker vond.

Nog eventjes

De laatste kilometers van de eeuwige marathon zijn in zicht, maar zoals het spreekwoord zegt: “De laatste loodjes zijn de zwaarste.” Dat gevoel heb ik nu dus ook. Er werd vroeger ook gezegd, het 5de jaar is het zwaarste. Ook nu kan ik alleen ja knikken. Het hele jaar werk ik me al uit de naad en verbetering is wel in zicht maar laat nog wel even op zich wachten. Dat is allemaal de schuld van de mensen in den Haag die de heerlijke tweedefase hebben bedacht.