En weer zit je in mijn kop , ongewild maar daardoor niet minder doordringend. Wanneer zal ik ooit vanuit mijzelf kunnen zeggen, het is genoeg en ik laat je dit keer niet meer binnen, hoezeer dat mij ook zal verscheuren.
Aangezien niets menselijks ook ondergetekende niet vreemd is, heb ik een tijd geleden besloten mij te begeven op de gestaag groeiende digitale markt der relatiezoekende genaamd datingsite. Als leek daarin moet je je eerst door een waar woud van aanbieders heenkappen om de voor jou meest geschikte site te ontwaren want, of je nu hetero, homo, bisexueel of liefhebber van de roodgelakte tjiep tjiep mus bent, voor iedere smaak of wansmaak zo u wil, is er wel een site te vinden. Ontdaan van mijn schroom en gevoed door een prettige nieuwsgierigheid was mijn zoekaktie naar het voor mij geschapen walhalla der hunkerende schoonheden sneller voldaan dan, gezien het aanbod, verwacht.
Als het eerste benevelde ochtendlicht
De grauwsluier van de nacht verdrijft
En de stralen van de nieuwe dag
Droom voor realiteit verruilt
Besef ik dat de plaats waar jij steeds lag
Nu slechts beslapen wordt door de vlagen van herinnering
Van hoe het had kunnen zijn
Met de feestdagen bijna weer in het zicht is het traditiegetrouw de gewoonte om allerlei zaken te overdenken en onze naastenliefde te tonen. Maar wat is er in dit doodzieke land nu nog voor positiefs te overdenken? Intolerantie, discriminatie, geweld en corruptie voeren hoogtij aangevoerd door de graai en snaaicultuur van het haagsche pluche die zo’n totaal gebrek aan zelfkritiek en maatschappelijke betrokkenheid ten toon spreiden dat ze onderhand een karikatuur van zichzelf geworden zijn.
Het zal een ieder opgevallen zijn dat de wereld ten prooi is gevallen aan een allesoverheersende economische crisis, die als een orkaan door ieders leven heeft gewoed of dat nog steeds doet. Ten tijden van een crisis is vaak plaats voor zelfreflectie en een natuurlijk scheidingsproces waarbij de sterkere boven komen drijven en de zwakkere hopeloos en hulpeloos verdrinken, vaak geholpen door het laatste duwtje van de zich afscheidende sterkere. De uitkomst van zo’n crisis hoeft dus vaak geen diep tranendal te zijn gevuld met de tranen van machteloosheid en zwart omrande scenario’s betreffende de toekomst, maar is meestal het begin van een meer bloeiende periode waarin inventiviteit, durf, visie en hard werken wederom beloond zullen worden.
