Mijn nieuwe baan valt me soms niet mee. Ik heb acht jaar lang op een basisschool gewerkt en sinds vorig jaar werk ik op een kinderdagverblijf, deels als leidinggevende, deels als pedagogisch leidster. Dat is een mooie naam voor strontruimer, drollenvanger of pisbak.
Ouderdom komt met gebreken, en dat was met name aan mijn gebit goed te merken de laatste tijd. Als ik maar naar borrelnootjes kéék brokkelden mijn tanden van ellende al af en na een flinke tongzoen vlogen de vullingen van mijn kiezen me om de oren. Door eerst een burnout en later mijn verhuizing van Rotterdam naar Amsterdam, was een bezoek aan de tandarts onderaan mijn prioriteitenlijstje terecht gekomen. En daar stond het eigenlijk wel goed.
Het is zondag. Zondag in Amsterdam, waar ik sinds augustus vorig jaar woon. Mijn vriend woont al zesentwintig jaar in dit leuke huisje in de Pijp en nu wonen wij er samen. Als ik wakker word, rek ik me eens heerlijk uit. Hoe laat zou het zijn? Een blik op de wekker leert met dat het kwart voor tien is. Mijn vriend ligt niet meer naast me. Ik glimlach. Hij is natuurlijk alweer druk bezig met een lekker ontbijtje. De kinderen zijn dit weekend bij hun vader en wij genieten dan van ons samenzijn door te starten met een uitgebreid ontbijt.
Het is zondag. Mijn vriend en ik zitten in mijn autootje dat ik een paar maanden voor de echtscheiding heb gekocht. De routeplanner wijst ons de weg, maar ik ben desondanks knap nerveus. Ten eerste leer ik nu pas écht autorijden, sinds ik in de stad Rotterdam woon. Heel wat anders dan rijden in een dorp. Ten tweede ga ik voor het eerst weer naar de kerk. Eigenlijk wilde ik niet, maar het zal wel moeten. Anders raak ik mijn baan kwijt.
Het is zondag. De snooze-functie op mijn wekker geeft mij de gelegenheid om nog negen minuten in tweestrijd te blijven: gaan we wel, of gaan we niet?
Het is nog stil in huis. De kinderen slapen nog en ook mijn echtgenoot verkeert nog in dromenland.
Ik draai me op mijn andere zij. Het liefst zou ik de wekker helemaal uitzetten en doorslapen totdat ik vanzelf -en uitgerust- wakker word. Ik ben zo moe! Naast het hebben van een gezin doe ik momenteel ook nog een studie waarbij ik één dag per week naar school ga en drie dagen stage loop op een basisschool. Het sloopt me, maar ik wil zo graag mijn diploma halen.
