Dát moment. Als we -weer eens veel te laat – na al onze avondrituelen de nachtlampjes op onze nachtkastjes uitknippen. Als we -na nóg een laatste zoen- lekker lepeltjelepeltje gaan liggen en ons nog eens lekker tegen elkaar aan schurken.
“Hoe is het gegaan vandaag?” vroeg ik nieuwsgierig aan de juf van mijn vierjarige zoon die voor het eerst naar school was geweest. ‘Nou, die is hier echt niet te handhaven hoor!’ was het verschrikkelijke antwoord, een antwoord dat mij nu – vijftien jaar later – nog steeds in mijn geheugen gegrift staat.
Het is zondag. Als ik de klokken hoor luiden trek ik narrig mijn kussen over mijn hoofd. Ik wil nog verder slapen. Maar hoe laat zou het zijn? Als ik me een beetje opricht zie ik dat mijn zus in de schemering op haar wekker zit te turen. “Hoi. Hoe laat is het?” fluister ik. “Kwart over acht. We moeten er zo uit,” zegt mijn zus en geeuwend rekt ze zich uit. “Misschien is mama vergeten om de wekker te zetten,” fluister ik hoopvol en zo zacht mogelijk, om verder niemand in huis te wekken. Mijn zus haalt haar schouders op en draait zich nog even om. Ze merkt het vanzelf wel, wanneer we geroepen worden.
Het is zondag. Dat kan je horen, want dan luiden de klokken. Vandaag mag ik ook mee met mama. Voor het eerst. Ik voel me groot. Papa blijft thuis, met mijn kleine zusje. Zij is nog maar twee jaar. Nog veel te klein om mee te gaan naar de kerk. Papa zwaait ons na vanachter het raam, met mijn zusje op zijn arm. Ik moet lachen, want hij staat gewoon in zijn onderbroek. Iedereen kan hem zo zien staan!
Mijn vader is wel een soort van entertainer. Altijd geweest. Op verjaardagen neemt hij nog altijd zijn gitaar ter hand, net als vroeger en dan komen er weer eens nummers aan bod als “Kom van dat dak af!” maar ook “Wake up, little Suzy”, en “Like a bridge over troubled water”, en hebben we allemaal een ‘o ja, die zongen we vroeger ook altijd!’ gevoel. Hij zingt zelf het hardst van iedereen. Tussen de nummers door draait hij steeds een shaggie, en neemt een slok van zijn biertje en kijkt eens vergenoegd de kring rond. Het brandende shaggie steekt hij vervolgens tussen zijn lippen en speelt weer lustig door. Hij kan alles zingen en spelen, wat voor verzoeknummertjes hij ook krijgt.
