Vrijgezel zijn is een vak apart. Met meer oefening op het gebied van ‘samenzijn met iemand’ waan ik mezelf nu in een compleet andere dimensie. Na een aantal humeurige maanden begin ik er eindelijk ook de voordelen van in te zien, de balans slaat door in de plus. Aan het Lees verder…
Er huist een enorme idealist in mij. Daarom ben ik er van overtuigd dat deze maatschappij draait op een samenleving vol mensen die doen waar ze goed in zijn. Participeren. Hun steentje bijdragen. Of je nou een been mist of een figuurlijke wervel in je rug, in mijn ogen kun Lees verder…
Een laatste stuiptrekking van het seizoen. De bladeren aan de bomen begeven hun ziel langzaam door het septemberlicht. Kruidige geuren komen los uit de vochtige bosgrond. Er hangt een nevel die de wereld in een spookdecor hult. Muisstil, wachtend op de laatste warme zonnestralen houdt al het leven nog even Lees verder…
Met een ruk probeer ik mijn been los te krijgen. Ik voel me slaperig en weet even niet meer welke dag het is. Langzaam kijk ik langs mijn lichaam naar beneden, waar de verpleegster zojuist bezig is een soort riem om mijn enkels heen te binden. Suf kijk ik om Lees verder…
‘Gadverdamme!’ roep ik kwaad uit. ‘Alweer doperwtjes met worteltjes, maar die vind ik góór!’ Kwaad smijt ik het dienblad met de plastic warmhouders door de kamer heen. ‘Vreet jij ze zelf maar, als jij zegt dat ze zo lekker zijn!’ Nu krijs ik bijna. Ik kijk met een ontplofte blik Lees verder…
