Wethouder Jansen heeft weer een klusje voor ons onderzoeksbureau. Deze keer in opdracht van de gemeente en dat doet de jonge onderzoeker grommen van plezier want als Jansen het uit eigen zak moet betalen, buigen zich eerst zes registeraccountants over mijn nota. Als de Gemeente moet betalen is hij direct een stuk toeschietelijker.
Met mijn compagnon, de vrije radicaal Ab, ben ik op weg naar een klusje. Ons onderzoeksbureau kreeg de opdracht van een Verzekeringsmaatschappij dat een personeelslid verdenkt van frauduleuze handelingen. Nou, dan zit dat personeelslid volledig op zijn plaats bij die verzekeringsmaatschappij.
Wethouder Jansen heeft een klus voor ons onderzoeksbureau. Hij laat ons, de vrijeradicaal Ab en mij, twee foto’s zien.
Eén van zijn eigen auto, of wat daar van over is. De hele voorkant ligt in elkaar. De andere foto laat het nummerbord zien van een andere auto. De veroorzaker van Jansen’s probleem.
Ben op weg naar ene meneer van der Hoksenkeetel. Of ik even bij hem langs wilde komen:
‘U bent toch die privé-dective?,’ vraagt hij door de telefoon. Zijn bekakte stemgeluid doet mij huiverend vermoeden dat zijn voornaam FLoris-Jan moet zijn. Of Hein-Jan. Of Taco-Gerard.
Dus rijd ik nu richting Gelderland. Halverwege zie ik een optimistisch bord langs de kant van de weg: “het toeristenseizoen gaat ook in de winter door.”
De Raad voor orde en Tucht voor het Advertentiewezen
T.a.v de heer Mr.Q.Hontsfodt
Geachte heer Hontsfodt,
Jazeker,daar ben ik weer! Met uiteraard weer een gerechtvaardigde klacht. Deze keer gaat het over AXE. Het betreft hier een deodorant.
Of aftershave. Of allebei. Maakt niet uit.
