Dat is ons beleid, heer…
‘Heb jij contant geld bij je?,’ vraag ik aan de vrije radicaal Ab terwijl ik voor een ‘Auberge’ parkeer. ‘Waarom stop je bij deze uitdragerij?,’ vraagt Ab. ‘Ik wist niet dat wij naar een crematie moesten.’
‘Heb jij contant geld bij je?,’ vraag ik aan de vrije radicaal Ab terwijl ik voor een ‘Auberge’ parkeer. ‘Waarom stop je bij deze uitdragerij?,’ vraagt Ab. ‘Ik wist niet dat wij naar een crematie moesten.’
Samen met fractieaanfluiting Wethouder Jansen en de vrije radicaal Ab zit ik in een vliegtuig.
Tenminste, als je een derderangs cityhopper met de uiterlijke kenmerken van een doodskist een vliegtuig kunt noemen.
Samen met vriend en vrije radicaal Ab beland ik in Hoofddorp. God alleen weet wat iemand te zoeken heeft in dat Godverlaten oord. Hoofddorp is een plaats waar niemand naar toe wil en waar niemand weggaat. Dat laatste domweg omdat er niemand is.
Laatst las ik van iemand, ik zal hem voor het gemak en om de anonimiteit te waarborgen Ab noemen, dat de naam Brechtje hem eczeem op van die rare plaatsten bezorgt.
Op zichzelf is dat te billijken. Hetzelfde heb ik met de naam Machteld.
Nu bestaat er een Brechtje die TV programma’s presenteert zodat ik vermoed dat de anti-eczeempotten nu niet aan te slepen zijn bij Ab.
Er wordt tegenwoordig zoveel alternatief INGEKOCHT dat je eigenlijk zou kunnen spreken van een hype.
Met alternatief inkopen bedoel ik natuurlijk het “alternatief shoppen” van veel nieuwsgierige stervelingen. Ik weiger het woord “shoppen” te gebruiken. Onze taal gaat toch al over de kop naar de klote met ingeburgerde woorden als “kids” “whatever” “downloaden” “mailen” en God weet hoeveel nog meer.
Schaf dan de Nederlandse taal af, ja!