Met Nanninga!

Bij de nieuwe omroep WNL zie ik ineens dat ’s morgens op tv, Wilma Nanninga, zonder waarschuwing, het beeldscherm van de tv begint te bevuilen.
Ik zak dan weg in een diepe depressie als ik die leegheid op mij af zie komen. Daar is geen verdediging tegen mogelijk. Hooguit een goedgemikte brisantgranaat die vanuit de redactieruimte door een geoefend waxinelichtjeswerper bovenop het presentatietafeltje wordt gesmeten. En dat er dan iemand roept. Eén wijd!!
Zulke beelden gaan de wereld over.

Koken met Kees

Mijn beurt om te koken. Ik weet niet wat erger is, koken of het meer vrouwlijke kokkerellen.
Mevrouw Schilder wil een preischotel vandaag.Wat is er in Godsnaam misgegaan in haar leven. Of de mijne nu ik bij een groenteboer sta om prei te kopen.
Prei! Om te beginnen ziet het er al niet uit. Met die rare witte stengels van onderen.
Ziet er uit alsof ze gebukt gaan onder een chronische bladvlekkentyfus. Ik vermoed dat ze ook onder de bladluis zitten.
Persoonlijk zit ik liever uren naar couscous met makreelcarbonade te kijken dan één seconde naar dat mislukte onkruid.