Paasvuur

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en persistente hekelaar van babbelguigjes, zijn huis binnenstapte, was Laura daar juist in de weer met wat paastakken. “Is dat nou nodig,” bromde hij. “Dat geëxalteerde gedoe?” “Nodig niet Meester,” reageerde Laura. “Gezellig wel.” Met een schouderophalen zakte Moshavot in zijn fauteuil en keek Lees meer…

Briller par son absence

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en vurig voorstander van gezamenlijke strikefighters, de tuin binnenliep, stond zijn 25 jaar jongere huishoudster Laura daar juist met haar neus in de lucht.
“Waar is dat nu weer goed voor?” vroeg Mr. Moshavot schamper.
“Ik snuif de lente op Meester,” antwoordde Laura. “En ik geniet ervan.”
Mr. Moshavot deed er het zwijgen toe. Vrouwen zijn vreemdslachtige wezens, dacht hij. Hoe kun je in ’s hemelsnaam een seizoen inhaleren? Het zal wel weer met dat new age te maken hebben, daar was Laura nogal gevoelig voor.

Oefenmeester

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en graag geziene gast in het Berner Oberland, de woonkamer binnenstapte, stond Laura daar juist met haar handen in de lucht.
“Rekoefeningen aan het doen?” vroeg hij.
“Nee Meester,” zei Laura. “Ik juich. De Russen hebben gewonnen.”
“Een goede reden om in diepe treurnis te vervallen,” bromde Mr. Moshavot. “Het is maar goed dat die bolsjewieken de koude oorlog hebben verloren. Overigens blijft het oppassen geblazen met die wodkastokers. Voor je het weet toveren ze het Binnenhof om tot Kremlin.

Stemverklaring

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en trots op Nederland, de slaapkamer uitliep, stond Laura juist onderaan de trap.
“Het ontbijt is klaar, Meester,” riep zij naar boven.
“Geen reden om je stem te verheffen,” bromde Moshavot. “Ik ben niet doof.”

Keukenmeester

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en trouw volger van de ABN Amro-soap, de keuken binnenstapte, stond Laura daar juist de lunch klaar te maken.
“Goed weekeinde gehad Laura?” vroeg hij.
“Jazeker Meester,”antwoordde Laura. “Ik was op het strand.”
“Leuk,” zei Mr. Moshavot. “Was het erg druk?”

IJsmeester

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en notoir pleitbezorger van korte kabinetsformaties, de tv aanzette, kon hij een korzelig gebrom niet onderdrukken.
“Wat is dit nu weer voor onzin Laura?” vroeg hij.
“Sterren dansen op het ijs, Meester,” antwoordde Laura met niet verholen obediëntie.

Kerkgang

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en verwoed verzamelaar van Zuid-Amerikaanse rempelroertjes, zijn krant opensloeg, schoot hij onbedaarlijk in de lach.
“Laura”, riep hij uit. “Je zult het niet geloven.”
“Dan zal het wel niet waar zijn Meester”, antwoordde Laura.

Theetijd

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en overtuigd tegenstander van vrouwelijke lijsttrekkers, een slokje van zijn thee nam, kon hij een luid geproest niet onderdrukken.
“Laura!”
“Ja Meester?”
“Noem jij dit thee?”
“Ik heb het gezet met de nieuwe [i]T-pads[/i] van [i]Pickwick[/i].

Meesterzet

Toen Mr. Moshavot, kantontrechter in ruste en frequent bezoeker van rooksalons, uit zijn bed stapte, moest hij denken aan het telefoongesprek dat hij die dag voornemens was te voeren. Hij zou spreken met de partijquerulante die met haar radicale acties tegen de onderdrukking van moslimvrouwen de Partij dreigde te splijten.

Zedenmeester

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste, en gekend liefhebber van wilde havanna’s, zijn huis binnentrad, werd hij opgewacht door zijn huishoudster Laura.
“Alles goed gegaan Meester?”
“Laura, de Partij is nog niet gered, een whisky graag.”

paalmeester

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en verklaard voorstander van achterkamertjesoverleg, de brand in zijn sigaar wilde steken, werd hij direct vermaand door een vrouwelijke conducteur.
“Verboden te roken in treinen mijnheer.”
“Ook in eersteklasrijtuigen?” repliceerde Mr. Moshavot op brommerige toon, waarbij hij de conductrice geringschattend aankeek.
“Het mag alleen op stations bij de rookpalen.”

Meesterstuk

Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en fervent tegenstander van de gekozen burgemeester, een slokje van zijn koffie nam, betrok zijn gezicht.
“Laura!”
“Ja Meester?”
“De koffie is koud.”
“Ik zet wel even verse.”
“Laat maar. Ga even zitten als je wilt.”