Mama

En daar was de dood onherroepelijk was ze er.
Onverenigbaar in mijn leven.

Het kindje in mijn buik zoekt troost, zuigt op zijn duim, draait en schopt.
De natuur bereidt het voor op leven, op liefde.
Mijn moeder in haar bed zoekt troost, pakt mijn hand, ligt stil en staart stervende.
De natuur bereidt haar voor op doodgaan, op verdriet.

Afkickpoging (slot)

Met woeste stappen liep ik de straat over, was het therapeutische kleuterklasje uitgestuurd.
Dan maar onder een auto, of nog beter een bus, het kon me geen hol schelen.
In de kliniek stond zeker een hulpverlener voor het raam, die hevig geshockeerd aanschouwde, hoe wanhopig ik daar liep te zijn. Hij was hulpverlener, ik de behoevende.

Afkickpoging (3)

Afgebeuld door de spuit tot 39 kilo, sleepte ik mijn botten de drempel van de kliniek over.
Het was niet de eerste keer, wel de laatste keer.
Mijn ouders hadden me de eerste keer gebracht. Er was voor hen geen koffie en een goed gesprek, de hulpverleners hadden daar toen geen boodschap aan, zij waren immers schuldig. Er was verdriet en hoop op de drempel.

Afkickpoging (2)

Klik hier om deze column te horen

Een keerpunt was er niet.
Geen plotselinge bezinning of het zien van Het Licht.
Er was duisternis, meer niet.
Hoeveel ik ook nam, de pijn sijpelde gewoon door de verdoving heen.
Gapende wonden lagen kwetsbaar en naakt aan de oppervlakte.
Het monster zette steeds vaker zijn klauwen in mijn ziel en die deerniswekkende pijn vertaalde zich in waanzin en paranoia.

Afkickpoging (1)

Mike en ik besloten te gaan afkicken.
Dat besloten we meestal na elke shot, die voelde als een groot traag oneindig orgasme.
Duizelend op roze zachte wolken, trillend en prettig zwetend, zweefde je de hemel in.
Het was de hel.

Een slippertje

Het moest er een keer van komen, dat stond als een paal boven water.
Mijn blond komt deels uit een tube en ben niet zo naïef om te denken dat mij dat nooit zou overkomen.
Wat dacht je wel.
Mijn lief is een beauty en het is een algemeen gegeven dat, als je iets moois hebt, aandacht en jaloezie je deel zijn.
Hij maakte een slippertje.

Skater

Het begon bij Bart Smit.
Een plankje met wieltjes á 10 euro.
Hij blij, wij blij.
Je geeft een joch van 8 een speeltje en dat is lief en leuk van Sint.
Dank u Sinterklaasje.

Verslaafd tegen wil en d(r)ank

‘Een beetje experimenteren is hartstikke gezond’, vertelde hij mij, ‘het kan geen kwaad en je raakt niet verslaafd.
Het is onschuldig…probeer nou maar gewoon een keer.
Ik ben bij je.
Ik blijf nuchter.
Je bent veilig.
Ik hou je in de gaten.’

Oldtimer

Mijn auto ligt in het ziekenhuis met een ernstige aandoening die ergens diep in zijn koppakking zit.
Ik heb geen emotionele binding met mijn auto, wel een financiële.
Dus als ‘Beuntje’ (hoofd afdeling neuroten) me straks de zwart omrande rouwrekening overhandigd, zal ik financieel zeer emotioneel worden.