Het beroemde sterrenrestaurant ‘Minimaal’ wilden wij weleens bezoeken. Sjiek ingericht, smetteloos witte tafelkleedjes en fluisterende gasten. Meteen werd ons een halfvol vingerhoedje gebracht op een gigantisch bord. Een oberkapelaan ging stram naast ons staan, hakklikte en zei toonloos zijn gebed: U heeft hier een amuse met aardbeipart, bloesemblad, wortelpunt en Lees verder
In het stadje Léon, ligt het restaurant aan een zijstraatje. Fijn sjofel en tussen de opgenomen rafelige gordijnen, de bladderende exotische naam : ‘ LE AT NOI ‘. Binnen een donkere, soort rommelige huiskamer. Niemand eet. Er zitten wat mensen te kaarten aan de tafeltjes. Ze kijken maar heel even Lees verder
Zwervend door het Franse platteland , stoppen we met ons kampeerbusje bij een van die oeroude, wat vervallen kerkjes, die je overal in de dorpen, soms bestaand uit tien huizen, tegen komt. Langs zo’n verroest bordje richting ‘Centre’ dat mij altijd ontroert. Zaterdagavond 6 uur, genoeg gereden vandaag, het hoofd Lees verder
Scene 1: Vrouw van rond zeventig verlaat haar huis in oude hippiekleding uit een koffer. Speciale foto zit in haar zak. Af en toe bekijkt ze hem. Ze loopt richting station en stapt in de trein naar Maastricht. Een hele jonge jongen met oorbel, zit tegenover haar in de coupe. Lees verder
Vijf uur in de ochtend, een rinkelende telefoon. Echtgenoot stommelt half slaapdronken de trap af, naar beneden. Even later staat weer hij in de deuropening van de slaapkamer – Ik heb hem niet terug naar boven horen komen – lijkwit. ‘Je vader’. Ik hoor niet wat hij verder zegt. Zijn Lees verder
