Voorzichtig schoof hij zijn benen over de rand van het bed. Moeizaam kwam hij overeind, en taste met zijn tenen naar zijn sloffen. Voordat hij opstond bleef hij even op de bedrand zitten. Zoals elke ochtend kraakten zijn gewrichten, artrose verstijfde ze tijdens de nachtelijke rust.Het was koud in de Lees verder…
Ik loop vooruit, mijn blik gericht op 2019 en de jaren daarna. Gekleed tegen de snijdende kou heb ik me warm gekleed: winterjas en sjaal! Het is tijd om stil te staan, mijn rug te rechten, even om te draaien en het jaar 2018 aan mij voorbij te laten gaan. Ik Lees verder…
Mijn moeder van 89 belt dat het niets wordt met de Kerst. Ze heeft iedereen een berichtje gestuurd en geen antwoord ontvangen. “Mam het is juni”. “Ja natuurlijk, dat weet ik ook wel. “ Een week later zie ik op haar mobiel dat ze sinds maart 71 sms-jes heeft verstuurd, Lees verder…
A city that never sleeps, zong Frank Sinatra, en Don Henley beweerde stellig dat in een New York minute alles kan veranderen. Billy Joël dompelde zich onder in a New York state of mind, en Billy Holiday vond de autumn in New York zeker de moeite waard. Ah, New York. Lees verder…
Ik kijk voorzichtig door mijn eigen glas. Gelukkig heb ik geen hoogtevrees, hoewel het wel een beetje duizelt. Maar dat is meer van de indrukken rondom mij heen dan van de hoogte. Zo hangt bijvoorbeeld naast mij een rare sneeuwpop rond. Hij glinstert door de kleine lampen die rond hem Lees verder…
