Leven in overvloed

Eindelijk aangekomen op de plaats van bestemming, vanmorgen half zes opgestaan en het is nu donderdag avond precies zeven uur. In de verte zien we de besneeuwde toppen van de Alpen en we verwachten een prachtig hotel ergens in de bergen.  Hoge verwachtingen die niet helemaal ingelost blijken te worden Lees meer…

Geachte luisteraars……

Geachte luisteraars,

‘Mijn naam is mejuffrouw Vlieg, graag wil ik u toespreken als vertegenwoordigster van het insecten volk.
Ons leefgebied is de Natuur gelijk de uwe, verspreid door de wereld leefden wij in harmonie met de mens.
Wij deelden het vee,de grazige weiden, de bossen, de velden en de hei.

De sleutel

Vrijdag middag, 4 februari, 14.00 uur, post!
Even heb ik stille hoop, het huisje is iemand anders toegewezen iemand met urgentie misschien.
Nee, het huisje is voor mij.
Met gemengde gevoelens rijd ik naar de woningstichting, alleen!
De jonge man is aardig, hij geeft de sleutels, ik mag ze houden tot maandag.
Samen met Zwelgje, mijn superhond op verkenning, zij met neus, ik met ogen.

Huizenaanbod

Thuisgekomen vertel ik het verhaal van Mug aan mijn man, we kijken elkaar aan, alweer een ontmoeting.
We zien de pijn in elkanders ogen, er komt een moment dat ik voorgoed de deur achter me zal sluiten wat zal ik hem missen!
Zijn graadje meer lichaamstemperatuur, geurtjes, boter open en bloot op het aanrecht, broodzak wagenwijd open.
En de tranen vloeien rijkelijk over mijn wangen, padam, padam.

Natuurlijk geneesmiddel

Afgelopen tijd gebeurde er iets wat mij tot een onderzoek aanspoorde.
Een student vertelde tijdens de cursus praktische filosofie, dat ze opzoek was naar een ander natuurlijk geneesmiddel voor haar kwaaltjes.
Verbaasd vroegen we haar wat ze precies bedoelde.
‘De tuin’, sprak ze , ’de tuin is mijn geneesmiddel, als ik met mijn zintuigen naar buiten bezig ben voel ik geen pijntjes en heb ik geen tijd om aandacht te schenken aan die immer aanwezige stroom van gedachten.

Het weekend

Vrijdag, om 22.00 uur naar bed.
De ontmoeting met Mug heeft me stil laten worden.
Zaterdagmorgen krijgen we opdracht om buiten te lopen, in stilte.
Daar loop ik standaard in contact met elk beestje en mijn omgeving, ditmaal word ik niet stil van de natuur, gedachten, mijn hele kop vol rondcirkelende gedachten.
De tranen stromen over mijn wangen, wat ben ik verdrietig.

De Mug

Vrijdag 28 januari, twee dagen nadat we hebben besloten uit elkaar te gaan.
Vanavond begint mijn studieweekend van de school waar ik filosofielessen volg.
Ik weet dat ik moet gaan, het is veel te druk in mijn hoofd.