Ik sta bij de toonbank van een klein Turks winkeltje en verlekker me aan de baklavla. Bengür kijkt me wat vreemd aan als ik bestel. Hij is de eigenaar van dit prachtige winkeltje waar het exotisch ruikt naar vakantie en avontuur. Hij woont en werkt al veertig jaar in Nederland en spreekt bijna perfect Nederlands.
‘Het is baklava en niet baklavla.’
Ik moet lachen.
‘Nee hoor, baklava heb ik niet nodig Bengür, ik gebruik altijd bakboter. Met baklava kun je echt niet bakken vriend.’
Heel even hoort Bengür het in Köln donderen. Houd ik hem voor de gek, hoor ik hem denken. Hij is er nog pas geweest.
‘En doe er ook maar een bakje Baklavlaflip bij.’
‘Baklavaflip bedoelt u?’


Mien

Bewonder luidruchtig en verwonder in stilte

9 reacties

Mien · 1 mei 2020 op 19:56

Nog nooit meegemaakt in de tig jaar dat ik lid ben van CX, een verkiezing van mijn column tot beste van de maand, zonder een reactie. Ach ja, een keer moet het de eerste keer zijn.

Mien · 1 mei 2020 op 19:57

Dankjewel. Bijna vergeten. Oeps. Ha, ha. Nu twee reacties. Er durft nu vast niemand meer. Ook uitzonderlijk bij CX.

G.van Stipdonk · 1 mei 2020 op 21:25

Het zijn andere tijden, ook voor Columnx. Van harte!

    Nummer 22 · 2 mei 2020 op 09:24

    Gefeliciteerd Mien. Heb je al een Döner codicil by the way? Nog andere zaken op jouw lever? Meldt het ons.

    Mien · 2 mei 2020 op 12:28

    Is dat niet een tv-programma? Das war einmal!

      Mien · 2 mei 2020 op 12:31

      Andere tijden bedoel ik dus. Vingt Deux fietste even door onze conversatie. Verkeerde knopje gedrukt vermoed ik. 😉

Mien · 2 mei 2020 op 12:34

Dank voor jullie felicitaties! 👍

Geef een antwoord