“Meneer, ik houd u staande. U fietst op de stoep. Daar krijgt u van mij een bekeuring voor. Mag ik uw legitimatie?” “Nee, agent, u bent dik, u draagt een oorring en uw haar zit in de war. U bent niet gerechtigd, mij te verbaliseren. Waar is trouwens uw pet?” Als ik de Amsterdamse hoofdcommissaris Bernard Welten goed begrijp, hoort dit soort conversaties binnenkort tot de mogelijkheden. Bernard gaat namelijk strenge eisen stellen aan het uiterlijk van zijn mensen. Ik had net een erg prettig gesprek gevoerd met een kandidaat-internetredactrice toen ik in het centrum van Amsterdam een paar agenten zag lopen. Ze keken me verbaasd en onderzoekend aan. Dat is ook niet zo verwonderlijk, want ik lag op dat moment bulderend van de lach over straat te rollen. Ik had net een berichtje gelezen over de eisen die politiebaas Bernard Welten aan het uiterlijk van de Amsterdamse diender gaat stellen. Politiemensen mogen geen zichtbare doorboringen van het lichaam dragen, lang haar is taboe en de pet moet altijd op. Maar de klap op de vuurpeil: te dikke agenten moeten aan de lijn. Echt? Ja. Ik herhaal: te dikke agenten moeten aan de lijn! Ach gut, Bernard toch. Hoe kun je! Oom agent heeft het al zwaar genoeg. Hij verdient het niet, die enorme hoeveelheden spot en hoon die hem dankzij jouw briljante inval ten deel zullen vallen.

Ik zie het al helemaal voor me. Marokkaantje vernielt auto. Agent spreekt hem daar natuurlijk op aan. Hassan: “Zet je pet af, ik wil zien of je scheiding recht zit. Anders praat ik niet met je. Respect man!” Of een stoere agente vat een tasjesdief in de kraag. Krijgt ze als reactie van het toegestroomde publiek te horen dat ze de dader weer moet laten gaan omdat ze lelijke moddervette varkenspoten heeft. Nee echt, Bernard, meesterlijk!

Is het misschien een idee om je aandacht niet op het modebeeld van de Amsterdamse diender te richten, maar serieus iets te doen aan agenten die op veel ergere manieren hun boekje te buiten gaan? Las ik een paar dagen geleden niet iets in de krant over de mislukte politieacties tegen de Hells-Angels omdat een of andere bromsnor die motorrijdersclub van tevoren had ingelicht? Is dát misschien iets waar je wat aan zou moeten doen, Bernard? En wat vindt je baas, Job Cohen, er eigenlijk van? Ik begreep van een bevriende ambtenaar dat de heer Cohen zich een dagje ziek heeft moeten melden.

Ach ja, de nieuwe tijd. De agent in de rol van een piekfijn gemanicuurde ‘Justitieel Servicemedewerker’. Advertenties in de krant: “Onze bon is altijd voor U”. Of op straat: “Wilt u zo vriendelijk zijn even uw polsen te ontbloten? Dan zal ik u met uw welnemen even deze service-handboeien aan doen.” Ja hoor, Bernard. Keep on dreaming.

Maar toch… Maar toch… Ik twijfel of ik nou altijd maar zo negatief moet zijn. Ik zal de heren Welten en Cohen straks even opbellen. Want ik zie een lichtpuntje. Een richtlijn voor de lichaamsomvang van de agent. Ik las in de krant dat in Australië een gedetineerde net zo lang aan het lijnen is gegaan tot hij tussen de tralies door de petoet wist te ontvluchten. Ik pleit voor dunne agenten en dikke boeven. Dat helpt tegen ontsnappingen, en leidt tot een veel duidelijker maatschappij. Dun is agent, dik is boef, dus…


DriekOplopers

Driek Oplopers is het pseudoniem van veelschrijver Rikus Spithorst. Rikus is actief als voorzitter en woordvoerder van de Maatschappij Voor Beter OV en is hoofdredacteur bij stevigestukkies.nl

13 reacties

wendy77 · 26 januari 2006 op 09:56

Het moet niet gekker worden

Op een leuke manier verwoord weer Driek

Chantal · 26 januari 2006 op 10:34

Hahaha hij is weer leuk 😀

Mup · 26 januari 2006 op 13:24

Maar ze spreken je nog wel aan met ‘u’ 🙂
En toch zou ik niet in de schoenen van de ‘pet past ons allemaal mannen en vrouwen’ willen staan,

Groet Mup.

Dees · 26 januari 2006 op 14:02

Hoi Driek,

Je vondsten zijn leuk, daar niet van. Alleen is het idee al absurd genoeg, zonder dat jij dat nog even driedubbel onderstreept met allerhande voorbeelden.

In dit geval vind ik ondanks de vondsten je column dan ook niet zo geweldig. Over the top, waar het gegeven al over the top was. Naar mijn smaak had je beter gebruik van de natuurlijke belachelijkheid van het gegeven kunnen maken; de absurditeit van het bericht bewees zich namelijk zelf al. Je overdrijving is dan ook té, naar mijn smaak, in dit stuk.

Wat me ook opvalt is dat je alweer aan het bulderen slaat van het lachen, dat deed je laatst bij de kapper ook al. Of draaf ik nu door in de kritiek?

Greetz,

Dees

Trukie · 26 januari 2006 op 14:49

Tja, Bernard heeft zelf geen gram te veel. Dan is het makkelijk praten voor een ander.
Maar eerlijk is eerlijk. Als de mannen geen XXL- uniform hoeven dragen, hebben ze ook geen grote zakken om met iets anders dan vet te vullen.
Ook kan een gordijn van lang haar niet voor een burka aan worden gezien. Overigens wel respekt voor hen. Ze worden toch maar ingezet voor zaken waar wij erg angstig voor zijn.
Scherpe column, er zitten veel gifpijltjes tussen de regels ;-).

Kees Schilder · 26 januari 2006 op 16:14

Smakelijke column weer.

DriekOplopers · 26 januari 2006 op 18:46

Hoi Dees,

Absurd en over the top: klopt. Het voorstel is over the top, en daardoor mijn column ook. Maar veel van mijn columns gaan/zijn over the top, in vliegende vaart samen met het belachelijke onderwerp. Denk aan verwarmde tramhaltes en de met diamanten ingelegde beertender. Over the top is een beetje mijn stijl, zeg maar.

Qua opnieuw bulderen van het lachen: Het liefst zou ik mijn columns standaard beginnen met “Bla bla bla, want bla bulderen bla lachen bla bla.” Volgens mij moet ik dat óf heel strak toepassen, of helemaal niet. Nu hangt het er een beetje bij, en lijkt het sleur ipv herkenbaarheid. Misschien heb je hier een punt, realiseer ik me.

Qua doordraven in kritiek: ik twijfel. Worden mijn columns iets minder goed, of word jij strenger omdat je gewend bent aan een zekere kwaliteit en vind je dat het altijd (nog) beter kan? :dunno:

Ik hoor graag,

Driek

WritersBlocq · 26 januari 2006 op 21:06

[quote]Maar de klap op de vuurpeil:[/quote]
😀 Boven- of onder N.A.P.?
Geinige column Driek.

Dees · 26 januari 2006 op 21:06

Oei, als ik het zo teruglees, klinkt het allemaal wel opperfel. Dat is niet zo bedoeld. Alleen bekroop me even het ‘kunstjegevoel’, het idee dat je steeds volgens een zelfde stramien columns schrijft. Kan ook aan mij(n bui) liggen hoor!

Je schrijft overigens erg goed, volgens mij dan, anders zou ik dit soort commentaar helemaal niet eens leveren…

Mosje · 26 januari 2006 op 21:39

Vertel eens Driek, waar zit jou onzichtbare doorboring van het lichaam? Kom op, niet verlegen zijn.
😉

Dees heeft wel een beetje een punt over dat bulderen van het lachen. Als je dat al te vaak doet moeten je stukjes in kwaliteit elke keer omhoog om dat gebulder te rechtvaardigen.
Hetzelfde gevoel heb ik met de stukjes van onze Youp van ‘t Hek. Die heeft me al te vaak jeuk.
Daardoor wordt het wat ongeloofwaardig. Die man gaat heus niet voortdurend krabbend door het leven.

DriekOplopers · 26 januari 2006 op 22:01

Vuurpeil: ben ik effe blij dat ik onlangs nav een column van iemand schreef dat een enkel tikfoutje wel vergeeflijk is… 😀

Locatie van mijn onzichtbare doorboring: geen idee. Ik kan hem niet vinden want onzichtbaar. 😉

De jeuk van Youp: Youp heeft wél altijd jeuk: de schurft aan alles. :laugh:

Groeten,

Driek

sally · 26 januari 2006 op 22:46

[quote]te dikke agenten moeten aan de lijn! Ach gut, Bernard toch. Hoe kun je! [/quote]

Ach, mogen ze nu ook al niet meer los rondlopen?

Ik vind `m wel geestig Driek.

groet
Sally

KawaSutra · 27 januari 2006 op 00:30

Ik vind het niet erg dat Bernard zijn personeel de spiegel voor houdt. Maar dat moet dan wel binnen de organisatie gebeuren en niet voor het voetlicht. Helaas is het hele justitieel apparaat zo lek als een mandje. Dan kan hij dus beter beginnen met gaten dichten i.p.v. lijnen uitzetten.

Leuke column.

Geef een antwoord