Het hele leven bestaat uit besluiten. Zal ik witte sokken aandoen of zwarte. Of helemaal geen sokken. Zal ik gezond eten vandaag of iets uit de snackbar. Vandaag maar iets uit de snackbar. Even geld pinnen uit de automaat. Zal ik een tientje pinnen of meteen maar 250 euro’s. Niets pinnen had ook gekund. Had ik dat Goddomme nou maar gedaan……. Aangezien mijn eigen bank, in het kader van “aan service heeft nog nooit iemand geld verdiend” , is weggegaan uit mijn woonplaats moet ik bij de concurrent pinnen. Toch maar meteen 250 euro’s.Een mens moet in het groot denken, dat bevordert de doorstroming van de rechter hersenkwab waardoor het oplossen van kruiswoordraadsels weer een peulenschil wordt. Daar moet je niet te lichtzinnig over denken.
De pinkaart zoeft ontspannen naar binnen en ik toets even ontspannen mijn pincode in.
Kaart komt er weer uit. Geld niet! In plaats daarvan de mededeling dat er een storing is. Daarna de mededeling: “Gelieve uw kaart niet in de gleuf te doen” Nog steeds heel ontspannen.
Ik ga de bank binnen en leg de situatie uit. “O, geen zorgen, Kees, zegt de bankmeneer, die ik nog ken uit de kroeg. ”De automaat registreert dat je geen geld hebt gehad dus dat komt allemaal goed”
“Weet je dat zeker?”, vraag ik nog steeds ontspannen
“Haha, die Kees!. Nee hoor, je hoeft je geen zorgen te maken.”
Tja, er wordt wat afgelachen in de geldbranche…
Thuis gekomen ga ik toch voor alle zekerheid maar op internet mijn bankrekening nakijken.
En ja hoor. 250 euro afgeschreven!
De volgende dag direct terug naar de bank. De bankmeneer van gister kijkt mij vragend aan. Zo te zien herkent hij mij deze keer niet of doet hij net alsof, dus stel ik mij netjes voor: “Dag meneer, ik ben haha die Kees, die zich geen zorgen hoeft te maken”
Hij kijkt mij aan zoals iemand kijkt die een kat met iets onduidelijks in zijn bek ziet binnenmarcheren dus geef ik hem maar snel een kopie van mijn dagafschrift met daarop het afgeschreven geld.
Ik wil om nadere uitleg vragen maar hij wordt gebeld, dus wacht ik even.
“Een veulentje geboren?”, roept hij lachend. “Gefeliciteerd! Alles goed met moeder en kind?”
Hij lult nog een tijdje door over inentingen en paardenbiefstuk waarna hij de verbinding verbreekt.
“Geestig hè?, mijn zus heeft een veulentje gekregen.”
Ik kijk hem verwondert aan : “Tja, met alle respect voor de seksuele voorkeuren van je familie hoor, maar hoe zit het met mijn 250 euro’s?”
Hij staart mij secondenlang bewegingsloos aan. Daarna schudt hij vertwijfeld zijn hoofd en kijkt snel naar mijn dagafschrift.:”Tja, raar hè?” zegt hij. “Nou ja, dan moet je maar naar je eigen bank gaan om dat geld terug te halen”
Bij zo’n opmerking houd ik het niet droog maar er tegenin gaan heeft al helemaal geen zin.
Dus buig ik mij naar hem toe en fluister: “Zeg, even heel wat anders en alleen maar uit nieuwsgierigheid hoor, maar had je zus veel hechtingen nodig? Ik bedoel maar, zo’n veulen is toch…”
Zonder mij te laten uitspreken draait hij zich om en loopt naar zijn kantoor.

Een kwartier later rijd ik naar mijn eigen bank 15 km verderop en leg ook daar de situatie uit.
‘Tja, zegt de bankmeneer. Kan gebeuren. We zullen even een paar formulieren invullen en deze opsturen naar het hoofdkantoor.Daarna hoort u wel (????)
Mijn broek zakt nog net niet naar beneden.”Hoe vind jij jezelf??? Als jij die 250 euro’s nou eens gewoon aan mij betaalde en de rest met je hoofdkantoor regelt”, probeer ik.
“Sorry meneer, eh…de regels hè….Maar u hoeft zich geen zorgen te maken hoor. U krijgt uw geld echt wel terug.
250 euro’s!! En dan zo moeilijk doen! “Zeg eens, van Lulhoven, hoe heet dat nieuwe beleid van jullie ook alweer? Managing by fooling around?”
Hij lacht mij in mijn gezicht uit en weer valt het mij op dat het hele leven uit besluiten bestaat.
De stoel die ik over de balie smijt is daar een kenmerkend voorbeeld van…
De 250 euro’s die met de schade verrekend wordt, óók…..
Hoe zou het toch met het veulen gaan..?


15 reacties

WritersBlocq · 1 mei 2005 op 11:38

Of je alsjeblieft even aan je eigen geld mag komen… ongelofelijk hè. Ik ben blij met al die pech van jou, omdat je hem zo mooi woordelijk omtovert. Groetje, Pauline.

Eddy Kielema · 1 mei 2005 op 11:59

Je bouwt een indrukwekkend oeuvre op over klantonvriendelijkheid, Kees. Banken en supermarkten zouden je columns verplicht moeten stellen voor het personeel!

sally · 1 mei 2005 op 12:15

[quote]Zal ik witte sokken aandoen of zwarte. Of helemaal geen sokken. Zal ik gezond eten vandaag of iets uit de snackbar. [/quote]

Dit soort dilemma`s maken het leven zwaar… 😀

Over koetjes en kalfjes(veulentjes)telefoneren als je staat te wachten…om gek van te worden. 😡
Geen geld uit de automaat. Telkens als ik er sta is dat een angst.
Dus eeeeh..weer genoten van je column Kees.

groetjes
Sally

champagne · 1 mei 2005 op 12:22

Hij is weer leuk, Kees. Ben blij dat ik in de psychiatrie werk! Krijg ik tenminste niet met zulke ‘gekken’ te maken! 😀

Mup · 1 mei 2005 op 16:05

[quote]Zeg, even heel wat anders en alleen maar uit nieuwsgierigheid hoor, maar had je zus veel hechtingen nodig? Ik bedoel maar, zo’n veulen is toch…”[/quote] :laugh: :laugh: :laugh:

Groet Mup.

Louise · 1 mei 2005 op 19:13

Sorry Kees, ik blijf lachen om jouw ellende 😀

Li · 1 mei 2005 op 20:37

Bij mij vochten verontwaardiging en lachkriebels om voorrang. 😮 +:-D = 😕

[quote]Zal ik witte sokken aandoen of zwarte.[/quote]

Zoek maar een oude sok waar je je geld in kunt bewaren.

Wright · 2 mei 2005 op 09:33

[quote]Daarna de mededeling: “Gelieve uw kaart niet in de gleuf te doen”[/quote]
Ik was even bang dat je er uit pure frustatie wat anders in zou stoppen. 😀
Hij is weer leuk, Kees!

viking · 2 mei 2005 op 11:48

Handboek klantvriendelijkheid? Zo’n boek voor bank- en winkelpersoneel, aangepast aan hun IQ, je weet wel met veel plaatjes van het type ‘en toen gooide onze boze Kees een…’
Ik zie alweer een gat in de markt. Kies maar ouwe; ik kom jouw kant op en jij betaalt de drank of andersom?

Raindog · 2 mei 2005 op 17:47

Handboek klantvriendelijkheid vroeg Viking? Laat men voortaan toch om een handboek Kees vragen!

😉

Dees · 2 mei 2005 op 18:14

Mooie column, Don Quixote, euh, Kees 🙂

melady · 2 mei 2005 op 23:25

[quote]“Gelieve uw kaart niet in de gleuf te doen” [/quote]

Stop dan je ding ook niet in gleuven Kees, komt alleen maar ellende van. Straks heb je een veulen verwekt en kan je dokken 😀 😀 😀

Heerlijk herkenb.. schaterlachend gelezen!!!

Melady 🙂

pepe · 3 mei 2005 op 06:26

[quote]Hoe zou het toch met het veulen gaan..?[/quote]

Hoe zou het met Kees gaan…? 😀

Ma3anne · 3 mei 2005 op 08:32

Gisteren je column gelezen. Stond ik even later voor een flappentap, die in the middle of nowhere los op een parkeerplaats staat. Het duurde en duurde voor de flappen kwamen en het zweet brak me al uit. Ze kwamen wel, maar ik kon me even helemaal voorstellen hoe het voelt als er niks uitkomt. 😮

Tasz · 22 mei 2005 op 18:57

Goeie column.

Cheers
Tasz

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder