Het lichaam van Christus. Knielen of buigen. Zingen. Zingen, maar dan zo dat je leven er niet van afhangt.
Ik kon qua toon goed meelomen. De woorden echter kende ik niet. Pa’s kleingeld of wat knopen in de roodfluwijnen pet mikken. Daarna rap iets eten. Het lichaam van Christus. Amen. Eindelijk, nog wat weesgegroetjes waarbij ik halverwege in een onzevader zat. Ik vond die avondmis iets hebben van een geheimzinnige sekte. In dat grote huis van God was ik me plots meer bewust van mijn zonden. Zonden door mijn schuld, mijn grote schuld. De wierook maakte het sprookjesachtig maar dan niet zoals in de Efteling.

Bangelijk. Dat is het juiste woord voor het gevoel. Bangelijk. Wanneer ik merkte dat het tijd was. Om te gaan. Bangelijk. Dat er geen weg terug was. Maar ik maakte de verplichte wandeling op kerstavond toch. Het op één na mooiste meisje van de klas ging ook. De mis was voor mij de op één na mooiste gelegenheid om haar lekker lang te bekijken. Zij knielde of boog ook. Zij zong ook. Zij mikte ook wat kleingeld of knopen in de roodfluwijnen pet en at snel iets. Het lichaam van Christus. Amen. Wees gegroet.
Het op één na mooiste meisje van de klas maakte de verplichte wandeling samen met de op één na strengste ouders van het dorp terug naar huis.

Tussen het op één na mooiste meisje van de klas en de op één na leukste jongen van de klas werd er over die vreemde heilige rituelen niet gesproken. Die nachtelijke bijeenkomst waarbij allemaal codetaal en veel vaktermen werden gebruikt. We zwegen er samenzweerderig over.
Toch, na al die jaren denk ik er nog wel eens aan. Zeker nu met Kerst in zicht. Wat was ze mooi! En wat kon ze goed zingen.
Ze zong als de beste van de klas!

Categorieën: Thema column

13 reacties

Avalanche · 23 december 2009 op 09:51

Wow, mooi! Kawa?

Mien · 23 december 2009 op 10:19

Korte krachtige verwijzing naar huis en kruis.
Kawa dus!

Mien

pally · 23 december 2009 op 10:24

Ja, dit vind ik een onvervalste Kawa!
Mooi, heel mooi,

groet van Pally

Prlwytskovsky · 23 december 2009 op 10:31

Die zin met: Pa’s kleingeld ……
Daarom denk ik aan Kawa.

Gevoelig mooie terugblik. :duimop:

trawant · 23 december 2009 op 11:28

Al vroeg blijk gevend van een gezonde gevoeligheid voor vrouwelijk schoon..
Ik zou zeggen KAWA !

LouisP · 23 december 2009 op 12:33

zeker niet de op een na beste themacolumn…
bijna Kerst miss, haha, leuke titel,

Louis

lisa-marie · 23 december 2009 op 15:20

Ga voor kawa.
mooie terugblik zo vlak voor kerst 😀

KawaSutra · 23 december 2009 op 18:43

Ik zou wensen dat ik dit geschreven had. Zou nog zomaar kunnen ook, gezien de inhoud. Mijn complimenten aan de auteur. Maar wie, oh wie?
Ik kom er nog op terug.

DreamOn · 24 december 2009 op 00:12

Dit is Louis, denk ik.
‘Bangelijk’ vind ik wel een Louis-woord.

Mooie column!

KawaSutra · 24 december 2009 op 00:40

Ik ben het weer met DO eens. ‘Bangelijk’ en ‘rap iets eten’ heeft wel een zuidelijk accent. ‘Roodfluwijn’; ook zo’n mooi Vlaams woord. En de Belgen zijn natuurlijk zo Katholiek als de…..
Louis dus, en geen Kawa. 😀

LouisP · 24 december 2009 op 08:50

‘k peins dat de auteur bangelijk content is met de schoon reacties….

Ma3anne · 24 december 2009 op 10:53

Ja, dit is Louis. Niet enkel de bovengenoemde argumenten overtuigen me hiervan, maar de sinistere sfeer vind ik kenmerkend.

Overigens vind ik dat weesgegroetje, waarbij je ineens in het onze vader zat kostelijk en veelzeggend. 😀

pepe · 26 december 2009 op 09:09

???

Geef een antwoord