Onlangs ging een langgekoesterde wens in vervulling en tikte ik voor een zacht prijsje een hippe combatbroek op de kop. Een stoer exemplaar met bruingroene camouflagevlekken en massa’s geheimzinnige zakken en kleppen. Als ik de broek draag, dan hoor ik velen hardop denken; is zij daar niet een tikkeltje te belegen voor? Eigenlijk vermoed ik dat deze aankoop met mijn jeugd te maken heeft. Eind jaren zestig was ik enorm hip met mijn corduroy broek, lederen soldatenkistjes, legerjas en pukkeltas. Met een dikke zwarte viltstift tekende ik hartjes en het vredesteken op de pukkel en schreef daar ‘give peace a change’ bij. In deze combatbroek voel ik me weer vijftien en dat straal ik aan alle kanten uit. Op een vrolijke zaterdag trok ik hem aan toen ik naar een Utrechts café vertrok voor een columnistenmeeting. ,,Ben jij al over de vijftig? Zou je ook niet zeggen.” Er werd goedkeurend met tongen geklakt terwijl ik van top tot teen werd beloerd. Er hing dan ook een flink rookgordijn in het café, maar het kan ook zijn dat de broek mij geen dag ouder maakt dan dat ik er uitzie. In de trein van Utrecht naar Alphen was de broek ook al een schot in de roos. De conductrice noemde mij ‘jongedame’ toen zij om mijn plaatsbewijs vroeg en deze met een vette knipoog afstempelde. Bij het uitstappen spong ik als een jonge hinde over een aantal koffers dat het gangpad versperde. ‘Deze broek werkt beter dan verjongingsmiddelen en fitheiddrankjes,’ grinnikte ik in mezelf terwijl ik, rond middernacht, mijn fiets uit de stalling viste.

Zwierig sprong ik op het zadel en racete huiswaarts. Plots werd mijn weg versperd door een legertje jongeren gekleed in zwarte bomberjacks, zwart-wit gevlekte combatbroeken en halfhoge legerkistjes. In mijn hoofd loeiden alarmsirenes.Tasjesrovers? Fietsenmeppers. Vandalen? Ineens dacht ik aan mijn hippe combatbroek, stak mijn broekspijpen omhoog, rinkelde strijdbaar met de fietsbel en joelde ,, Hé knakkers, mag ik er even langs?” De groep keerde zich massaal om en vergaapte zich aan mijn verschijning. ,,Tuurlijk,” bulderde een kaalgeschoren klerenkast. ,,Jongens ga eens opzij en laat die oma er ff langs.” Mijn jeugdige bui spatte als een zeepbel uiteen. Tja, ik kan camoufleren wat ik wil; in de ogen van deze jongelui ben en blijf ik een oud wijf in een veel te hippe combatbroek.

Categorieën: Diversen

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkte 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep. Sindskort gepensioneerd.

14 reacties

pepe · 20 april 2007 op 07:59

😆 😆 😆

Vooral de uitsmijter is geweldig.
Ennuh ik heb geen oud wijf gezien die dag;-)
Of worden mijn ogen zo slecht?

arta · 20 april 2007 op 08:07

Geweldig!!
Zo beeldend geschreven, ik zag het voor me!!
😆

Eddy Kielema · 20 april 2007 op 10:44

Als ik iets oerlelijk vind dan is het wel legerkleding, maar je weet er wel een heel mooi verhaal over te schrijven! 🙂

KingArthur · 20 april 2007 op 11:16

Blijf toch gewoon zo oud als je je voelt. Altijd goed!

Bedoelde je trouwens niet: Give peace a chance?

schoevers · 20 april 2007 op 12:34

Zo’n broek dan kan niet hoor, Li!
Zo wordt je nooit meer nagefloten. Probeer het eens met heel korte rokjes……en vertel ons in net zo’n leuk verhaal hoe het je is vergaan tussen een groep lover-boys.
Ik wacht erop!

Groeten,

Hans.

Li · 20 april 2007 op 12:51

[quote]Bedoelde je trouwens niet: Give peace a chance[/quote]

Ja, maar er stond change op mijn tas 😀

SIMBA · 20 april 2007 op 14:23

Had jij een stoere broek aan…niet gezien 😀
Echt een geinige column..en dan dat woord “knakkers” 😆

Mup · 20 april 2007 op 14:32

Een echte Li!
heb zelf zo’n broek(illegaal geleend en vergeten terug te geven), maar droeg hem alleen als ik mee op kamp ging met de kids. Alles pastte erin, zelfs ik,

Groet Mup.

Trukie · 20 april 2007 op 21:37

Ik heb de foto´s er nog eens op nageslagen. Maar die fotografen hebben een kans laten liggen door geen aandacht te schenken aan het benenwerk.
Ik vond jouw koppie al stoer en jong genoeg. Dat kan zo´n broek toch niet overtreffen.
En deze column mag er trouwens ook weer wezen.

KawaSutra · 20 april 2007 op 22:22

[quote]Met een dikke zwarte viltstift tekende ik hartjes en het vredesteken op de pukkel en schreef daar ‘give peace a change’ bij.[/quote]
Ja hoor Li, ik had er ook ‘change’ opgekalkt, als ik mij goed herinner. Tenslotte was er wel een beetje piece maar het moest net effe anders. En met die strijdlustigheid van jou, daar is niks mis mee. 😀

WritersBlocq · 21 april 2007 op 00:15

Een feestje om te lezen!

Mosje · 21 april 2007 op 12:25

Had jij echt zo’n broek aan Li? Kan me er niks van herinneren. Zal de drank wel zijn. Volgende keer gewoon vragen hoor: “Mosje, wat vind je van m’n broek?”

Prlwytskovsky · 21 april 2007 op 16:01

[quote]Tja, ik kan camoufleren wat ik wil; in de ogen van deze jongelui ben en blijf ik een oud wijf in een veel te hippe combatbroek[/quote]
En weg is je droom.

pally · 22 april 2007 op 23:22

Beetje late reactie, Li. Was een weekje foets.
Verzin je het nou van die broek op de meeting?
Of word ik zo kippig? Maar ik vond hem mooi, hoor! 😀
En de column hardstikke leuk!

groet, Pally

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder