Baby Blues

Het heeft me getroffen, het 4e Godspeed nageslacht op deze aardbol. De kraamhulp had het al in de gaten na de eerste dag, dat het niet lekker zat met vader. Zaterdag avond kwam het eruit, tranen rolden over mijn wangen van geluk, eindelijk kon ook ik van mijn dochter genieten.

Zeg maar nee dan hou je van twee…

Dit weekend ga ik logeren bij mijn vriend, dan belooft het heel gezellig te worden.
Vanavond lekker stappen en morgen ga ik mijn rust vinden met een dagje vissen.
Ik voel me gelukkig en content, maar ik heb heel veel moeten doorstaan om dit eindelijk te bereiken
Mijn vriend is de eerste man geweest waar ik ooit van heb gehouden en na zes jaar is hij nog in mijn leven.

De trukendoos gaat open.

Het is gebeurd, ik zag het totaal niet aankomen, en ineens. Klabats knal boem auw! Yannick is verliefd. Tja het zou het mooiste gevoel op aarde moeten zijn. Maar ik heb er zo mijn twijfels over. Momenteel is het allemaal onzekerheid, verlangen en teleurstellingen.

Halte Kriebel

Vrijdagavond laat. Het station is bevolkt met een handje vol mensen, wachtend op de laatste trein. Op een kilometer afstand gaan mensen nog uren uit hun dak en hier staan wij.
Ik kijk om me heen en daar staat hij ook weer. Verborgen achterin, alsof hij wacht op een andere trein, een andere bestemming in zijn hoofd heeft. Het maakt me nieuwsgierig. Waar hij daadwerkelijk naartoe gaat is me duidelijk: Doetichem, klein en allang niet meer vreedzaam Doetichem.

Witje spelen de speel

Nadat hij zijn eten ophad, plofte hij zijn achterste parmantig op de bank en ging hij zich, af en toe guitig grijnzend naar de baas, gelijk een sfinx zelfgenoegzaam wassen.

Parttime Regisseur

Daar stond ze aan de bar, ik had haar een tijd niet meer gezien, ze stond strategisch bij de tap, ik kon niet om haar heen, en voor een pilsje moet je af en toe wat toegeven. Ha, Godspeed, hoe gaat het met jouw? En je familie? Etc,etc,etc,.

Voor mijn proefkonijn

De volgende column bevat shockende, kwijlende, onthullende en persoonlijke informatie die alleen bestemd is voor mijn konijn met zeepresten in de ogen en is derhalve niet geschikt voor derden. Daarom wil ik U vriendelijk verzoeken om Uw nieuwsgierigheid zodanig in bedwang te houden dat het lezers-aantal-tellertje niet boven de 1 stijgt. Op goed vertrouwen, wil ik U bij voorbaat danken.

Geen zorgen

Soms weet je niet wat je wakker maakt. Een geluidje van buiten of het aanspringen van de verwarming. Ook deze keer weet ik het niet. Mijn wekkertje wijst 3.30 aan. Te vroeg om op te staan. Als ik mij omdraai zie ik dat mijn vriend niet meer naast mij ligt. Na een kwartier is hij er nog niet. Toch maar even kijken waar hij uithangt. Zacht loop ik de trap af en beneden aangekomen zie ik mijn vriend in lotushouding op de grond zitten In een soort kleermakerszit. Zijn ogen zijn gesloten en zijn rug is kaarsrecht. Op zijn gezicht ligt een weemoedige uitdrukking.

Gebroken hart

‘Het gaat niet goed tussen ons.’ Met natte ogen kijkt Patrick mij aan. Een radeloze blik in zijn ogen. ‘Carla en ik gaan waarschijnlijk uit elkaar. Zeventien jaar getrouwd, weet je. En dan zegt ze ineens dat ze niet meer van me houdt. Zeventien jaar!’ Mistroostig schudt hij zijn hoofd. ‘Kijk, ze heeft vanaf het begin haar twijfels gehad. Of ik het wel helemaal voor haar was. Ze heeft last van zomerdepressies. In het voorjaar wordt ze neerslachtig, maakt ze zich druk over haar lichaam. Of ze nog aantrekkelijk is voor de mannen. Maar toen ze een kind van me wilde dacht ik dat het goed zat, dat ik haar definitief voor me gewonnen had.’

Falentijn

Kent u Falentijn? Falentijn is het onbekende en onbeminde tweelingbroertje van Valentijn. Ik vermoed dat alleen degenen die zijn pad kruisten, hem kennen. En ik betwijfel of dat een vreugdevolle ontmoeting is geweest.

Ik hou van mij!

Boude stelling: “Houden van een ander heb je alleen maar nodig omdat je niet genoeg van je zelf houdt. Dus [i]houden van[/i] is voor mietjes”. Hoppa! Prik ik mooi ff die luchtballon voor u door; een maandje voordat u allen weer naar de kiosk loopt om een dozijn Valentijnskaartjes aan te schaffen. Bespaar ik u mooi die centen.

De frustratie van de columnist

Ondanks de Apocalyptische regenbui verliet uw columnist die nacht even het internetcafe, om te gaan kijken naar een meisje dat achter de ramen druk bleek te zijn met ouwehoeren door ’t nieuwe mobieltje, zodat hij haar op de terugweg niet alsnog telefonisch de waarheid kon zeggen, omdat wel duidelijk was dat hij haar nummer niet meer had. “Het enigste dat jij goed kan is mij negeren” had hij haar willen toeschreeuwen.