Het huwelijk is geboren.

Één op de drie huwelijken eindigt in een scheiding. Feit. Voor 1971 waren er maar vier gronden die tot een scheiding konden leiden. Feit. In 2008 waren er in Nederland 32.080 huwelijksontbindingen door echtscheiding. Feit. Tegenwoordig lijkt iedereen te gaan scheiden. Mening.

Voor altijd

Momenten zijn er geweest dat ik niet meer wilde leven. Tijden dat ik niet wist wat ik met mezelf aan moest. Niemand die me begreep.
Niemand die wist waar ik door heen ging. Staand op de vensterbank, afvragend hoe het zou zijn als ik naar beneden sprong. Zou ik dan verlost zijn van de pijn? Niets meer voelen? Maar mijn gezin dan? De twijfel sloeg toe.

Wees van de ratten geneukt

Hoe word ik een rat? De titel van een boek. Een boek over ratten, hoe je deze herkent en hoe je ermee om gaat. De ratten zitten overal, in iedere mens zelfs. In de één een bescheiden klein muisje, niet eens een rat te noemen. In de ander een Bosavi bergwolrat*.

(Ver)trouw(en).

Trouwen. Niets voor mij persoonlijk. Je belooft trouw aan een ander, maar waarom niet aan jezelf? Waarom beloven we niet eerst ons zelf trouw voordat we dit aan een ander doen? Is dat niet veel belangrijker? Ik heb mezelf wel degelijk trouw belooft, nog steeds met enige regelmaat. Moeilijk vind ik het wel, trouw blijven aan mezelf. Ik bezit de fijne eigenschap het belang van een ander boven dat van mijzelf te plaatsen. Dan ben ik trouw aan een ander en verloochen ik mezelf.

Het leven bestaat uit keuzes

Er komen momenten dat je afscheid moet nemen van mensen in je leven. Soms omdat jij uit hun leven of zij uit het jouwe verdwijnen, soms omdat ze uit het leven zelf verdwijnen. Een bewuste keuze of een keiharde speling van het lot.
Net als zovelen heb ook ik deze momenten in volle glorie meegemaakt, meerdere keren zelfs. In alle mogelijke varianten. Soms was er niet eens een keuze, die keiharde speling van het lot.

Genenpoel

Een prettige jeugd kan je het niet noemen. Haar oma zat in een psychiatrische inrichting, haar moeder kwam overduidelijk uit dezelfde genenpoel.
De moeder-dochter-relatie verstoord.
Haar moeder die zelf geen voorbeeld had en haar dochter die als vanzelf als moeder fungeerde. Niet hoe het hoort, maar wel hoe het ging.
Zij wilde lenzen toen ze 14 jaar oud was. Niet meer die dikke jampotglazen bril. Haar moeder weigerde, wat een onzin, nergens voor nodig.

Zonder jou

Het zijn uren, maar het lijken dagen, maanden.
Urenlang lijkt het na elke ademteug de laatste te zijn, maar telkens weer komt er weer één. Elke keer een klein dansje in mijn hart, dat je er nog bent.
Zoveel moeite kost het je, zoveel kracht. Kracht vanuit het diepste van je ziel.
Terwijl je op je ademhaling na, doodstil ligt, lijkt het of je hele lichaam beweegt.
De energie die vrij komt, terwijl er in je gedachten waarschijnlijk niets meer gebeurt. Of wel? Hoor je me wel?

Proefvlucht

Binnen twee dagen vertrekt mijn kleine broertje al backpackend naar Australië.
Daar gaat hij heen met een vriend van hem. En omdat zo’n backpack best zwaar is, zullen ze voor een groot deel in een camper vertoeven.
Eenentwintig jaartjes jong zijn ze.
Dit roept wel verschillende soorten emoties op, zoals: doodsangst. Vooral bij mijn ouders.
‘Ben je nou alweer je sleutels kwijt?’ is een vraag die mijn broeder regelmatig ten gehore kreeg van mijn moeder/vader /ik/vriendin.

Bekijk het eens nuchter

Dit weekend had ik een feestje. Een feestje waar ik al enige tijd naar uitkeek. Een techno feest. Heerlijk tot in de vroege uurtjes dansen. En dat broodje nuchter. Dat houdt in dat ik geen enkele druppel alcohol, geestverruimend pilletje, lijntje poeder of spuitje heroïne neem.
Ik was namelijk ook de BOB. Voor mij is dat geen probleem aangezien ik alcohol niet zo lekker vind en andere mindspacing middelen niet wil proberen. Wel moet ik bekennen dat ik af en toe een blowtje rook, dat is mijn enige zonde.

Sta op!

Iedereen heeft je laten vallen. Niemand staat op en neemt het voor je op. Niemand die zegt: En nu is het klaar!
Waarom niet?
Net volwassen en helemaal alleen. Twee kinderen die je niet bij je mag hebben, die je alleen mag bezoeken. Schulden. Verdriet.
En niemand die er wat aan doet, niemand die dit stopt.

Sooo 2009!

In het kader van het nieuwe jaar had ik een nieuw voornemen. Het was pas begin december 2008, maar who cares?
2009 zou het jaar worden van alles doen wat ik wil, met wie ik het wil en waar ik het wil.
Tja…ik hoor je denken en het klopt, dit gaat over seks.