Ik ben mij werkelijk lam geschrokken toen vanmiddag om een uur of vijf, een fladderende eend regelrecht op mijn autovoorruit af kwam. Met een vaartje van honderdtwintig kilometer per uur op de snelweg van Emmeloord naar Lemmer, is dat een bijzonder onaangename ervaring.
Een van de verschrikkelijkste bedrijven blijft voor mij en denk ook voor vele, de NS. Die irritante vertragingen is een van de problemen die ik vaak tegen kom als ik naar school of werk toe ga. Dan hoor je weer die vreselijke negatieve computerstem, de trein naar…. heeft een vertraging van ongeveer 10 minuten en dan denk ik alweer kut weer te laat op plaats van bestemming.
Lang, lang geleden, toen de 55+ers nog pubertjes waren, werd mij deze mop verteld:
Een man met een nogal zondenrijk verleden, verscheen aan de verkeerde zijde van het hiernamaals. De dienstdoende duivel aan de poort confronteerde hem met zijn dossier en de mededeling dat er geen weg terug was. Hem restte, wegens verzachtende omstandigheden, slechts de keus van ‘vuurhel’ of ‘poephel’.
Heerlijk! Het duurde even, maar nu een nazomer met bijhorend weer van zich laat spreken, heb ik echt het vakantiegevoel te pakken. Drie weken laat ik mij in een zwart gat vallen dat ik, als een mentaal epilepticus, van toeval aan elkaar laat hangen. Geen plannen dus. Maar met dit weer moest ik er wel even tussenuit. Het nuttige met het aangename combineren. Om winterklaar te zijn, kon ik ergens een partij hout ophalen. Als ik daar ’s avonds een hapje mee at, zou ik daarna wel inpakken en wegwezen.
