Energieproblemen

Hier lig ik dan, op afdeling cardiologie. Met mijn 41 jaar duidelijk de jongste.
De sportarts die enkele dagen geleden een fietstest bij me afnam, had direct alle alarmbellen laten rinkelen. Hij liet er geen twijfel over bestaan dat ik een zéér ernstig hartprobleem had, mijn ECG was zo afwijkend dat ik waarschijnlijk al een infarct had gehad.

Vervlogen.

Met maar 20 minuten vertraging vertrok ons, op het oog gammele, vliegtuig richting Canarische Eilanden. Toen we een half uur onderweg waren meldde de piloot dat we terug moesten keren wegens een technisch mankement, de stemming zat er direct goed in!
Als klap op de vuurpijl vlogen we naar Schiphol en niet naar Eindhoven waarvan we vertrokken waren. Wat een feest, wat een geluk met de huidige dure kerosine prijzen mochten wij zomaar een uur extra vliegen zonder bijbetaling!

Winkelbende.

Co-Column door: Fem en SIMBA.

Donderdagavond, we gaan even snel boodschappen doen. Er is een nieuwe supermarkt in het dorp, onlangs geopend, dus die gaan we eens aan een kritisch onderzoek onderwerpen.
Nou, we waren niet de enigen, wat een drukte! Want dat “onlangs”, bleek vandaag te zijn.

Hoge nood.

Gisterenavond was ik alleen thuis, dus ging ik eens lekker vroeg naar bed, met een spannend boek.
De wind gierde rond het huis, hoewel het begin juli was, leek het wel november. Maar in bed was het lekker warm, geen overbodige luxe met een boek waar je de koude rillingen van kreeg.
Er rammelde van alles, maar vanwege die wind vond ik dat niet vreemd.

De verlossing.

“…en dan het weer: het wordt weer een warme dag met eerst nog een paar wolkenvelden maar later op de dag breekt de zon volledig door.”
Ik hoorde het weerbericht moedeloos aan, de zoveelste hete dag deze zomer. Normaal zou ik ervan genieten maar met die enorme buik was de hitte allesbehalve fijn.
Maar gelukkig was vandaag de uitgerekende datum, het einde van negen maanden afzien was in zicht!

Rinkeldekinkel.

“Gelukkig dat het vroeg donker is, kunnen we lekker op tijd beginnen met het ingooien van de ruiten van die leegstaande huizen hier op het plein. Ik hoop dat de anderen er ook zo zijn, alleen durf ik niet zo goed.”
Langzaam loopt de jongen naar het plein, de capuchon van zijn trui over z’n hoofd getrokken.

Drie keer niks.

Ik zat aan tafel met een lekkere mok koffie, ik moest een boodschappenlijstje maken want de kast was bijna leeg. Pasta, rijst, een half brood, hagelslag.
Langzaam vulde het papier zich en werd mijn hoofd leger; wat opgeschreven is, mag je vergeten.

Dagje uit.

Het is vakantie, het is slecht weer. Dat lijkt heel erg als je de grote mensen hoort klagen.
Maar het is helemaal niet erg, want nu krijgen wij veel meer aandacht en kunnen veel vaker onze zin doordrijven dan als het zonnig is, dan moeten we gewoon de hele dag buiten spelen.
Mama heeft het helemaal gehad met ons en is daarom heel toegeeflijk.

Twee emmertjes water halen.

Het is een mooie dag op het Marokkaanse platteland, de jonge vrouw haalt water. De put is gelukkig niet ver, dus ze is snel terug om de eenvoudige maaltijd te bereiden voor haar ouders en haar broers.
Haar vader komt lachend thuis en verteld dat er goed nieuws is. Zijn dochter gaat namelijk een gouden toekomst tegemoet want er is een huwelijkskandidaat gevonden in het verre Nederland.
De jonge vrouw schrikt maar omdat haar vader zo tevreden is doet ze erg enthousiast. En in Nederland hoeft ze geen water te halen, daar schijnt iedereen een put in huis te hebben.

Afbrokkelende waardigheid.

Mijn oma is mijn oma niet meer. Eigenlijk is ze al jaren geleden opgehouden met oma zijn.
Ze is ook geen moeder meer, nee oma is weer een kind geworden. Een opstandige peuter lijkt ze af en toe. Vreselijk om te zien, een vrouw van 87 die tekeer gaat als een verwend kind van drie.
Ze speelt wel graag met de poppen en met de blokken, dan is ze even zoet.

Bacterie-invasie.

Er is onderzoek gedaan naar de hoeveelheid bacteriën in kantoren. Microbiologen hebben zich helemaal uit kunnen leven in dit onderzoek.
De uitkomst hiervan wil ik jullie niet onthouden.

Nummertje.

Heerlijk, de vakantie is geboekt! De bevestiging is binnen dus de voorpret kan serieuze vormen aannemen. Ik lees achteloos de “kleine lettertjes” door, die eigenlijk niet zo heel klein zijn. Daarom valt mijn oog op de zin: “Geldig paspoort is verplicht. En het paspoort moet nog 6 maanden geldig zijn na thuiskomst”.