De mobiliteit in Amsterdam en omstreken is een belangrijk onderwerp met forse uitdagingen. Want het gaat niet goed met de bereikbaarheid van onze hoofdstad, en er is veel zorg over de milieuvervuiling door het autoverkeer. De fiets en het openbaar vervoer kunnen goed helpen bij het oplossen van deze knelpunten.
Ik rijd al heel wat jaren met de auto. In die tijd zijn er heel wat ontwikkelingen gebeurd die ten goede komen van de bestuurder. Zoals stuurbekrachtiging. Waar je vroeger als een gek aan met twee handen sleuren en draaien bij het inparkeren, kun je die zelfde manoeuvre nu al fluitend met twee vingers in je neus, en één hand aan het stuur uitvoeren. Ook op technisch vlak is de auto verbeterd.
Vanmorgen op weg naar huis ging ik eerst tanken. Ik moest daarvoor een stukje om omdat er wegversperring was. Ok niks aan de hand, ik tank, en rijd huiswaarts. Ik moet daarvoor een stukje snelweg nemen van Antwerpen naar Bergen op Zoom . Ik zit net een paar honderd meter ver op de A12, en zie een eind voor me een auto op de pechstrook staan met zijn gevarenlichten aan. Niks ongewoons zul je zeggen. Maar plots zie ik de bestuurder verdwaasd uitstappen en hij begint wild met zijn armen te zwaaien om iemand te doen stoppen.
Wat mij opvalt wanneer ik mijn favoriete onderwerp ‘NS’ aanhaal, is dat iedereen er een mening over schijnt te hebben. Zelfs verstokte automobilisten die in 1978 voor het laatst met de trein gereisd hebben. En niemand is overwegend positief. Begrijpende blikken, knikkende hoofden, een ‘ja, vervelend hè!’ en anekdotes uit de vorige eeuw komen in grote mate voorbij wanneer forensen zoals ik ons beklag doen over de zoveelste vertraging bij hun overstap op Schiphol. Ik heb een rijbewijs en een auto. Waarom ga ik dan nog met het openbaar vervoer?
Even staan we stil op de brug om naar de jonge eendjes te kijken. Ze zien er zacht en donzig uit. Onwetend braaf zwemmen ze achter moeder Eend aan, die haar kroost veilig langs alle gevaarlijke plekjes leidt. In de verte komt moeder Meerkoet aangezwommen. Ook zij heeft haar kleintjes als een slinger achter zich aan zwemmen. Keurig verleent ze voorrang aan moeder Eend. “Dat zijn nog eens echte dames in het verkeer,” zeg ik tegen mijn maatje Henk. “Daar kunnen wij nog wat van leren.”
