Mombasa Dagboek (9) – De Wastafel

Het woord “stomverbaasd” kan mijn gevoelens niet beschrijven. Ik weet niet of ik moet huilen of lachen. Zoiets heb ik nooit gezien en dat in een avontuur-gevuld leven van 57 jaren. Ik heb in een ijskoude winter in Finland in een crematorium gewoond. Ik ben in een car-chase in Kampala achtervolgd door een knettergek ex-hoertje van wie ik haar mobiele telefoon had geleend (stof voor een aparte column zeker!) Zoveel heb ik meegemaakt, maar dit heb ik nog nooit gezien.

Detox (3)

Ik heb de fitness weer opgepakt. Hoorde bij de deal van de verslavingszorg. Begeleide onthouding op eigen benen, zo zou je ambulante detox misschien wel kunnen omschrijven. Al zal ook dat de leek niks zeggen. Ik en m´n lotgenoten zijn trouwens ook allemaal leek, autodidact. Niemand volgde de hoge school voor verslaafde. Amateurs zijn we, amateurs in de ware betekenis van het woord: liefhebbers. Je schijnt er aanleg voor te moeten hebben. Zonder talent kom je niet ver.

Dipje

Het sprookje is uit. Alcoholvrij sta ik weer met beide benen op dr grond. Ik ben mezelf keihard tegengekomen. Het is een hard gelag, maar ik moet bekennen dat ik de schijn jarenlang heb opgehouden.