Het fascineert me dat Bridget op zoek gaat naar een vriendje. Op de een of andere manier wekt het ergens een sluimerende erotisch of sensueel getinte fantasie op. Het is een vreemde mengelmoes van een idee voor een serie satirische verhaaltjes met het zal toch niet dat deze koe of nee stier zo een bunny vangt.
Ik las dat Bridget Maasland een partner zoekt. Via de televisie nog wel. Ik ben net als zij zelf zo treffend zegt ook volop in de markt. Ik ben eerlijk gezegd en zonder te verblikken of te verblozen best een ideale partner voor Bridget. Of ze nu een vaderfiguur zoekt of liever een altijd kind gebleven nietsnut. Bij mij kan ze terecht voor alle twee. Zij op haar beurt kan heel wat van mijn jongensdromen vervullen; erotisch zowel als anderzinds.
Moedig kom ik tot een hernieuwd besluit. Ik ga weer afvallen. De spiegel liegt niet. Hij lacht me vierkant uit. Met een treurig gezicht bekijk ik de contouren die nog net binnen het spiegelframe passen. Niet alleen mijn lijf wil zich verstoppen, maar ook mijn gedachten. Schoorvoetend betreed ik in adamskostuum de weegschaal. Rode cijfertjes lichten op en zoeken zenuwachtig het bijpassende gewicht. Shit negentig kilo. Een behoorlijk startkapitaal.
Het is ruim een jaar geleden dat wijkontwikkelingsplannen in Helmond West bekend werden gemaakt.
Dit had grote impact op wijkbewoners en leidde tot oprichting van een belangenvereniging. Tijd voor een korte terugblik. Eerst een chronologische opsomming van data en feiten om inzicht te geven in acties die zijn ondernomen om de informatie rondom de wijkontwikkelingsplannen helder te krijgen.
Ik zit buiten, met mijn laptop aan de tuintafel, op het overdekte terras. Vanmorgen zat er een lekker stukje in mijn hoofd, het hoeft alleen nog even opgeschreven te worden.
