In de koelkast van wat blijkbaar de personeelskantine is, ligt niet veel soeps. Kaasplakken in cellofaan, kuipjes smeerkaas, en –worst, melk en vooral veel medicatie die blijkbaar koel bewaard moet worden. Met van de honger trillende handen ruk ik het plastic van het enige eetbare en neem een grote hap Lees verder
Verscholen in de schaduw van een enorm rek met linnengoed, kijkt Caro naar Peters bewegingen. Ze fronst haar wenkbrauwen en trekt daarmee een lelijke vouw in haar voorhoofd. Dat ontsiert haar anders zo vrolijke gezicht. Het witte verpleegstersuniform zit strak en verhult haar vrouwelijke vormen nauwelijks. Sinds ze in dit Lees verder
‘Ik wil niet naar bed, het is pas middag!’ roep ik terwijl een zuster me onder mijn armen uit de rolstoel trekt en alsof ik niks weeg op het hoge bed neerzet. De vrouw heeft enorme borsten waar ze me tegenaan drukt, zodat ik de vering voel. Mijn wangen kleuren Lees verder
Al vanaf het moment dat ik pa alleen liet zitten en weg liep uit het tehuis, laat het me niet los. Nooit eerder zag ik hem zo kwetsbaar, zo bang ook. Maar wat een kracht zat er in zijn handen. De rode vlekken op mijn onderarm, zullen wel blauw worden. Lees verder
Ik had ze wel willen slaan, die verplegers, maar ze hielden me in een houdgreep en die vrouw hielp mee! De injectienaald drong door de stof van die spuuglelijke broek mijn dijbeen in. Het had gelijk effect. Bizar hoe snel dat spul werkte. Het leek wel een scene uit die Lees verder
