´Och die Van der Mast komt toch niet.´ ´Natuurlijk wel, die wil het je nog even inwrijven. Nooit iets gepresteerd en nu een beetje goede sier maken. Zo zijn die bazen. Ik ga in ieder geval niet met je mee. Die vernedering laat ik aan me voorbij gaan. Bovendien heb Lees verder…
De uitnodiging ligt al weken op mijn bureau. Reunie, St.Fransicusschool, schooljaren ’55 t/m ’64. De 5e klas. Hans van Boelingen, Grote Boelie, kan met zijn tong diep in zijn neusgaten komen en tegelijkertijd zijn enorme oren bewegen. Als broeder Ignatius met zijn gezicht naar het bord staat doet Boelie razendsnel Lees verder…
Voor de reünie denk ik veel aan Jonathan. Want wat was ik verliefd op zijn blonde krullen en groene ogen. Ook de dag dat Jonathan me inwijdde komt levendig voorbij. Naast de klimrekken, zijn onverhoedse vraag: “Wil jij met me neuken?” “Ja hoor”, zei ik. Ik wist niet wat het Lees verder…
Alsof het zo afgesproken is, zit iedereen op de plaats, die hem of haar twintig jaar geleden ook toebedeeld werd. Het veelvuldig geritsel van de bladeren, de geur van cortisol en één storende bibberende tak verraadt dat niet iedereen zo kalm is, als uiterlijk lijkt. Ik krab eens onder mijn Lees verder…
Een, twee, drie, vier, vijf, ik tel tot driehonderd. Dat is nodig. Daarna neem ik een besluit. Brizzl djeu, ik ben nog steeds verbaast over de uitnodiging. Het maakt me nerveus. Of ik wil deelnemen aan een reünie van mijn lagere school uit Bretagne? Dat is lang geleden. Gedachten gaan Lees verder…
