Het is uit tussen ons. Gisteren twijfelde ik er nog aan, maar nu weet ik het zeker, héél zeker: nooit komt dit nog goed. We hebben gehuild tot we geen tranen meer over hadden, gevochten als dolle tijgers en ons onophoudelijk gekweld met het aanhoren van mijn lievelingsliedje, [i]Bleeding love[/i]. Nu was het meer dan genoeg geweest. In november, kort na mijn zeventiende verjaardag, is de vonk overgeslagen. Prinsesheerlijk dacht ik: nooit gaat dit over. Ik kon wel wenen toen mijn vriendin grofweg meedeelde, dat ik het wel kon vergeten meter te worden van haar kindje met een Marokkaan aan mijn hand. Op straat werd ik nadrukkelijk nagekeken; sommige mensen waagden er zich zelfs aan om eens wijsneuzerig met hun hoofd te schudden, zo van: meisje toch, wat haal jij je nu in het hoofd, een Marokkààn verdomme. Andere informeerden wanneer ik me zou bekeren en confronteerden me met “later”. Ik zou mijn kinderen eigenhandig vervloeken met zo’n boevenachternaam.

Als ik de balans opmaak van die twee maanden zijn het niet alleen de misplaatste opmerkingen die aan me vraten. Toen ik het ex-vriendje in kwestie vandaag inlichtte over mijn twijfels, zei ik onomwonden: “Kijk, ik dacht een tijdje dat het mijn schuld was, maar het is jij die de boel verziekt hebt”. En weet je wat het ergste was? Dat ik gelijk had. Ik had gewoon zo gelijk, dat het bijna pijn deed. Bijna.

Categorieën: Liefde

9 reacties

Avatar

WritersBlocq · 16 februari 2008 op 10:02

Ik vind het een mooi stukje. Vooral omdat ik me bij het einde afvraag: ‘Wat voel je als iets bijna pijn doet?’. Ik weet wat je bedoelt, en toch die vraag. Goed!

Avatar

vanlidt · 16 februari 2008 op 10:06

De waarheid is hard. Uithuilen, neus snuiten en opnieuw beginnen. Veel sterkte. 😉

Avatar

SIMBA · 16 februari 2008 op 11:08

Het ging dus toch over….

Avatar

Dees · 16 februari 2008 op 11:32

Prachtig stukje Dashuri!

[quote]“Kijk, ik dacht een tijdje dat het mijn schuld was, maar het is jij die de boel verziekt hebt”. En weet je wat het ergste was? Dat ik gelijk had. Ik had gewoon zo gelijk, dat het bijna pijn deed. Bijna.[/quote]

Een toevoeging, je bent zo eigen in je schrijven en ik hoop dat je dat blijft. Maakt je stukjes bijzonderderder.

Avatar

Mosje · 16 februari 2008 op 12:08

Die vriendin van jou, die van die meter, daar zou ik ook maar snel afscheid van nemen.

Avatar

pally · 16 februari 2008 op 13:47

Mooi stukje, Dashuri!
En dat vind ik wel van kwaliteit getuigen omdat dit soort onderwerpen vaak voor een lezer al gauw alleen maar larmoyant zijn.
Vooral het eind is erg mooi!

groet van Pally

Avatar

Neuskleuter · 16 februari 2008 op 18:17

Veel sterkte! En mooi gebracht. Het maakt ook niet uit of een relatie niet lukt met een jongen van Nederlandse of Marrokaanse afkomst, als het niet gaat, dan gaat het niet. Maar als je toch al tegen zoveel vooroordelen aanloopt, is het alleen maar moeilijker om de schuld dan toch bij die jongen te leggen. Ook al is het dit keer waar 🙂
Klein verhaal met grote oordelen!

Avatar

Grumpy-old · 17 februari 2008 op 14:35

Wow een meid met ballen!

Volgens mij heb je ook gelijk als ik dit zo lees.

Greetz
Grumpy

Avatar

dashuri · 17 februari 2008 op 20:38

Hallo iedereen,

allemaal érg bedankt voor de lieve en mooie reacties!:-)

chao,
Dashuri

Geef een antwoord