De meeting 1

‘Oh ja en waarom niet’, vraagt Sylvia verontwaardigd.
‘Omdat je dat niet doet! Je blijft van iemands eigendommen af.’
‘Moet ik mij voor hoer laten uitmaken, dan?’
‘Dat heeft Klaploper niet geschreven, zegt hij net.’

‘Ja, dat heeft hij wel geschreven, Frank! Mag ik hem citeren? …“Kennissen van mij uit Amsterdam noemen haar de emmer van Zuid”. En wat dacht je van deze? …“Wanneer je haar omkeert dan is het een spaarvarken”. Of hier, hier, “Ze heeft zich via deze site dermate laten uitwonen, dat je haar inmiddels niet meer neukt, maar aantrekt”. Is dat normaal, Frank? Mag dat zomaar?’
‘Nee, dat zeg ik niet en daar heb je een puntje.’

De radeloze blik van Frank maakt geen indruk op Sylvia. Maar ook niet op Klaploper. Die tikt zwijgend op de voor zich liggende factuur. ‘Iemand nog wat huiswijn?’, vraagt Frank. ‘Ja, laten we het nog gezelliger maken. Je weet hoe Sylvia reageert op alcohol’, antwoordt Dieplepel. Zonder te luisteren schenkt Frank Sylvia als eerste bij.
‘Ik heb haar geen hoer genoemd, Frank’, vult Klaploper aan.

Nog geen kwartier eerder ontving Frank met lood in zijn schoenen de eerste genodigden in zijn stamkroeg: Aars en Dieplepel. Een bevriend stel dat schrijft op de site van Frank. Hij heeft vier columnisten een doorstart beloofd, mits de gemoederen bedaard worden. Nadat ook Sylvia en Klaploper aan tafel hebben plaatsgenomen volgt er een ongemakkelijk gehannes met tassen en papieren. De stilte na het schuiven van de stoelen en het vermijden van oogcontact staan haaks op het vervolg van de meeting. Tijdens het pijnlijkste moment van het zwijgen opent Frank de bijeenkomst.

‘Welkom, wat fijn dat jullie er allemaal zijn. Zoals jullie bekend, is er door een escalatie tussen een aantal scribenten een onhoudbare situatie ontstaan die een gedegen voortgang van jullie publicaties in de weg staat.’
‘Lul nou toch eens normaal Nederlands, man’, onderbreekt Dieplepel de gastheer. ‘Dat wollige gelul iedere keer. Sylvia moet niet zo zeiken en Klaploper moet haar geen hoer noemen.’

‘Ik heb haar geen hoer genoemd. En al had ik dat gedaan, dan nog blijf je van mijn eigendommen af.’
‘Dat ben ik met je eens, Klaploper. Dat raamincident bij jou had niet gemogen.’
‘Oh ja en waarom niet’, vraagt Sylvia verontwaardigd.
‘Omdat je dat niet doet! Je blijft van iemands eigendommen af.’
‘Moet ik mij voor hoer laten uitmaken, dan?’
‘Dat heeft Klaploper niet geschreven, zegt hij net.’

‘Ja, dat heeft hij wel geschreven, Frank! Mag ik hem citeren? …“Kennissen van mij uit Amsterdam noemen haar de emmer van Zuid”. En wat dacht je van deze? …“Wanneer je haar omkeert dan is het een spaarvarken”. Of hier, hier, “Ze heeft zich via deze site dermate laten uitwonen, dat je haar inmiddels niet meer neukt, maar aantrekt”. Is dat normaal, Frank? Mag dat zomaar?’
‘Nee, dat zeg ik niet en daar heb je een puntje.’

‘Iemand nog wat huiswijn?’
‘Ja, laten we het nog gezelliger maken. Je weet hoe Sylvia reageert op alcohol.’
‘Ik heb haar geen hoer genoemd, Frank’.

Met een vlakke hand slaat Sylvia op de tafel. ‘Dat heb je god-gloeiende wel gedaan!!’ In haar kwaadheid duwt ze ook nog eens het zojuist gevulde glas wijn over de papieren van Aars heen, waarna het van de tafel rolt en op de grond kapot valt.

‘Frank!’, hoort Frank achter zich. Nadat hij zich omdraait, ziet hij Jakko vanachter de bar met een geknikt hoofd zijn richting op kijken. ‘Let je een beetje op de sfeer?! Er zitten nog meer gasten…’