Nu ik wat lessen Griekse mythologie heb gevolgd weet ik dat mijn terugreis naar huis zomaar eens tien jaar zou kunnen duren. Ik ben dus op mijn hoede al is de kans klein dat ik op de A58 door een cycloop, Kerberos of ander eng mythisch monster word uitgedaagd. Kennis van de antieke godenleer laat je anders naar de wereld kijken. Niet alleen in musea en literatuur, maar ook op de snelweg.

Terwijl Persephone bloemen plukt op Sicilië gooi ik mijn zijraampje verder omlaag op deze zonovergoten dag. De zomer begint vroeg in mei. Levensgevaarlijk groot kijkt Doutzen Kroes me zwoel aan vanaf een rijdende Hunkemöllerreclame. Zij is voor mij de vrouw die een tweede Troje verdient. Sterker nog, ik zou beide achillespezen laten doorklieven in ruil voor een kop koffie met deze Friese Helena.

Die billen! Ze pronken als een ware tantaluskwelling terwijl ik ademloos met starende blik enkele seconden de verkeersveiligheid tart. Om niet koste wat kost als een geile Zeus enige ijdele hoop te koesteren, houd ik me voor dat Doutzen waarschijnlijk als straf gestuurd is om de doos van Pandora te gaan openen – met alle ellende van dien.

Haar weinig verhullende lingerie laat vrijwel niets te raden over van haar goddelijke lichaam, maar hoe kroesepoes eruitziet wordt overgelaten aan de fantasie van haar betoverde voorbijganger. Inmiddels rijdt ze schuin achter me zodat ik net als Orpheus niet meer achterom zal kijken. Daarom dwing ik mezelf ook de autospiegels te vermijden.

Met de Victoria’s Secret kerstspecial nog scherp op mijn netvlies zie ik Doutzen met engelenvleugels getooid. Een oogverblindend mooie hoogvliegende Icarus. Mijn armen zullen haar zo nodig opvangen; géén drenkeling, géén laatste rustplaats op een van de Waddeneilanden, géén Doutzische zee. Dát zou ik wensen.

Een domme wens? Ik behoed me ervoor om niet de ezelsoren van koning Midas te krijgen en grinnikend check ik de binnenspiegel. Oeps… Donderslag bij heldere hemel. De lucht wordt gitzwart, een dichte nevelmist belemmert het uitzicht – vaarwel Kroessie.

Later hoor ik op de radio dat er een vrachtwagen geschaard staat. Doutzens billen staan tegen een vangrail geparkeerd. Een drietal voertuigen en een geschrokken automobilist die ‘even afgeleid’ bleek. Hades hoeft verder niemand te komen halen, oppergod Zeus is barmhartig.

De radio zet ik zachter, mijn blik veilig op de weg. Ik verlang naar huis want als het goed is heeft Hermes vandaag mijn vliegticket voor het Griekse eiland Ithaka bezorgd.


Avatar

Robert Leek

Componeren met woorden. Ik doe dat heel graag.

7 reacties

Avatar

Mien · 23 juni 2017 op 07:42

Met één woord GEWELDIG … die billen van Doutzen. ? Heb ze ook gezien met vleugels. Column van de Maand. En welcome back. De volgende keer graag de volledig ‘O die zee’!

Avatar

Nummer 22 · 23 juni 2017 op 09:15

Mooi! Geweldig geschreven.?

Avatar

van Gellekom · 23 juni 2017 op 10:04

De column is top. Maar..’Zij is voor mij de vrouw die een tweede Troje verdient. Sterker nog, ik zou beide achillespezen laten doorklieven in ruil voor een kop koffie met deze Friese Helena.’

Als je er dan achter komt dat ze even stinkt na een natte scheet als elk ander, als ze even erg uit de bek meurt na het ontwaken, denk je dan niet; O MY GOD, mijn achillespezen!!!!

Nee serieus, een echt goeie column van de MAAND

Avatar

Nummer 22 · 23 juni 2017 op 11:17

Van Gellekom..ik schrok maar kwam tot rust bij de laatste woorden.

Deze column is geweldig geschreven.

Het AV denkt na over hun significante co- column verbetering. ?

Avatar

Rob van Meer · 23 juni 2017 op 22:44

Heel erg bedankt voor deze toffe reacties. Leuk om weer eens een column te hebben ingestuurd. Ik ben hier niet erg actief, omdat ik naast mijn baan een deeltijdopleiding voor docent Nederlands volg. Het eerste jaar ben ik nu aan het afronden, maar er is heel veel tijd in gaan zitten. Zeker ook met stages erbij. Maar alles met veel enthousiasme en plezier. Ik probeer de komende tijd (zomervakantie ;-)) weer wat vaker te gaan lezen hier!

Avatar

KawaSutra · 24 juni 2017 op 01:46

Tja, die achillespezen. Die moet je pas opofferen als het echt niet anders kan.
En bij die engelenvleugels in combinatie met de kroesepoes krijg ik ook weer andere associaties.
Geweldig, dat zeker!

Geef een reactie