De overgang

Onlangs nadat ik een voorstelling van Karin Bloemen had bijgewoond die als thema de Overgang had werd het mij nog een keer pijnlijk duidelijk gemaakt. Wanneer de vrouw in de overgang komt, wil ze geen sex meer, een droge doos en klotsende oksels zijn daar mede debet aan.

’s Nachts zweet ze als een otter, de Niagara watervallen zijn er niets bij. Uit ieder gaatje en porie komen massa’s zweet. Ze voelt zich net Inge de Bruin na de 100 meter vlinder en springt het liefst direct onder de douche om die gigantische zweetmassa van zich af te spoelen.

Vanwege het feit dat ze zich suf zweet, opvliegers heeft, super chagrijnig is, last heeft van stemmingswisselingen en nergens zin meer in heeft, dus al helemaal niet in sex. zoekt haar man zijn heil in sommige gevallen ergens anders.

Wij vrouwen komen in de menopauze en krijgen daarmee direct de schuld van het feit dat de mannen hierdoor een heftige midlifecrisis crises door maken.

Ze gaan door ons chagrijnige gezeik acuut meer overwerken, nemen een vriendin desnoods een tweede leg of als je geluk hebt blijft het bij een motor of een Porsche Cabrio.

In feite is alles wat de man doormaakt in de tijd dat wij “heel even” niet onszelf zijn onze schuld en dat maakt me geen bal uit. Letterlijk en figuurlijk.

Ik ben inderdaad moe, soms ben ik het ene moment super chagrijnig en heb ik een pesthumeur. Lig ik het liefst de hele dag op de bank. Kijk het liefst een dvd met een vriendin en moet al helemaal niet denken aan dat gefriemel aan mijn lijf.

Wat ik op mijn hele lichaam aan vocht te veel heb zit er in mijn doos te weinig.

Alles wat vroeger tot de hemel groeide gaat nu richting de grond of zelfs richting graf. Het is in ieder geval een feit dat de zwaartekracht zijn intrede doet met eenparig versnelde beweging. Daar kan geen push up van de firma Tell Sell tegenop.

Laat staan alle plamuur middelen die zijn uitgevonden om de putten op je benen dicht te metselen. Maar laten we onszelf niet voor de gek houden. Mevrouw Paaij mag dan wel in de Playboy staan met haar afgetrainde lijf maar ook zij is door deze periode heengegaan, waarom denk je anders dat manlief haar heeft ingeruild voor een jonger exemplaar. Echt niet omdat ze er nog zo strak uitziet en iedere dag een stralend humeur heeft.

Welnee, net als iedere gewone sterveling is zij van een leuke gezellige vrouw een niet te genieten mokkel geworden. Alleen mevrouw heeft centen genoeg, of had centen genoeg om de boel op te laten vijzelen en dicht te laten plamuren. Gelooft ze werkelijk zelf dat het bij haar wel richting hemel blijft groeien terwijl de rest van de vrouwelijke aardkloot het tegendeel kan bewijzen.

Gelukkig zijn er genoeg vrouwen die er wel voor uitkomen dat het op een gegeven moment allemaal even een stukje minder gaat en daar hoor ik ook bij. Het heeft even geduurd voor ik me er bij neer kon leggen, maar aangezien er niets aan te doen is, zolang je bankrekening je eventuele wensen tegenspreek,t zit er niets anders op dan het te aanvaarden en “vrolijk” verder te leven.

Het hoort er allemaal bij volgens de bladen en het gaat ook vanzelf weer over volgens diezelfde bladen. Ooit, maar voorlopig nog niet. Als het een beetje tegenzit kan het zo maar een paar jaar duren en van die jaren ben ik wel van plan het beste te maken. Hoe erg de zwaartekracht ook tegen me gaat werken.