Zonder ook maar één snipperdag opgenomen te hebben ervaar ik al dagenlang een intens vakantiegevoel. Deels heeft dat natuurlijk te maken met de zon. Elke straal voelt als een zijdezachte kus op mijn huid en als ik een boom in de lente was zou ik elke straal belonen. Geef mij licht en jij krijgt blad. Geef mij warmte en ik geef je de geur van de lente. Geef mij lucht, zodat je uiteindelijk mijn vruchten kunt proeven. Deels heeft het ook te maken met geluk. Geluk. Soms vraag ik me af wat dat eigenlijk is, wat dat gevoel triggert. Waar ik de ene keer als een blinde zombie door het park loop, kan ik een dag later euforisch worden van een paddenstoelenbed in mei. Gewoon omdat het bijzonder is en dat ik het mag zien.

Vaak heb ik op die momenten niet eens door dat ik gelukkig ben. Uren, weken, maanden later krijg ik ineens een smaak in mijn mond, niet van eten of drinken, gewoon spontaan, en dan besef ik: Dát moment, ja, die seconde overviel het mij. Beelden vliegen over mijn netvlies, beelden van een gesprek, een kaartje, een compliment, een leermoment, een frites speciaal of simpelweg iets wat op mijn pad komt: Elk zintuig vliegt op scherp en voor ik het doorheb, is het er weer.

Vandaag voel ik me geweldig. De zon heeft overdag zijn werk goed gedaan en nu, in de avond, typend bij het open raam op een echt toetsenbord, een echte computer, bedenk ik mij pas hoe erg ik mijn PeeCeetje gemist heb de afgelopen maanden. Hoeveel verhalen er in mijn hoofd zijn gekomen, die mijn vingers niet kwijtwilden aan een laptop, maar die geduldig hebben gewacht op het grote moment. Dit moment. Vrijwel gelijk nadat ik ‘Word’ opende -in de eerste zin drie spelfouten tikte- proefde ik het al. Geluk. Het zou als drankje verkocht moeten worden, want dat geluk vloeibaar is, moge duidelijk zijn.

Soms vraag ik hoe andere mensen geluk ervaren. Waar het afhankelijk van is. Vaak hoor ik dan geldgerelateerde zaken. Zó gek. Zelf heb ik bij het woord geld alleen negatieve gevoelens, dus wanneer iemand blij wordt van kopen, begrijp ik er niets van. Andersom, wanneer ik mijn beleving vertel stuit dat ook op onbegrip. Nog raarder is het voor mij wanneer mensen het niet weten. Oprecht vertellen dat ze er nooit over nagedacht hebben. Hoe kan dat nou? Ervaar je positiviteit dan als vanzelfsprekend? Of ken je het fenomeen dan gewoon niet, niet echt?

Geluk. Veel heb ik er niet voor nodig: Een oplichtend scherm met een glaasje water er naast, de keuze uit iets meer dan honderd toetsen, die uit creatiedrang bijna willekeurig ingedrukt worden, terwijl een zwoele avondwind mijn huid aait, een incidenteel sigaretje erbij en een leeglopend vol hoofd.

Het leven kan zo simpel zijn.

Categorieën: VC-Arta

Arta

Zijn. bewonderen, verwonderen, notuleren, opwaarderen; Het zijn zomaar wat steekwoorden, die voor mij onlosmakelijk zijn verbonden aan 'Schrijven'. *Overigens schrijf en reageer ik als arta natuurlijk op persoonlijke titel

19 reacties

Sagita · 1 juni 2012 op 00:50

Zou het iets met hormonen te maken hebben? Net zoals het schemerlicht inwerkt op de hypofyse (dacht ik) bij vogels waardoor ze gaan zingen! Heel simpel!
Heerlijke column!

Libelle · 1 juni 2012 op 06:18

De ene dag zombie, de andere dag euforisch.
Is het fenomeen ‘niet kennen’ echt zo rampzalig?
Ik kom niet verder dan dat geluk een soort bijvangst is en dat ik het koester en niet nastreef als doel op zich. Ik vind de column erg goed.

Fem · 1 juni 2012 op 06:34

Geluk is zo persoonlijk en relatief, maar in jouw geluk herken ik veel van mezelf…

Heerlijk, gelukzalige column Arta!

Meralixe · 1 juni 2012 op 06:55

Opperbeste column!!! :pint:

sylvia1 · 1 juni 2012 op 07:48

Je kunt het niet vangen, geluk, maar je kunt er (achteraf) wel bij stil staan, blij om zijn. Dat doe je hier heel mooi. Zeker geen makkelijk onderwerp. Goed geschreven met goede titel ook.

LouisP · 1 juni 2012 op 08:10

Gewoon omdat het bijzonder is en dat ik het mag zien.

Ze zeggen dat wel eens zo, los uit de hand. ‘Om over na te denken.’
Nou, dit is een column om over na te denken. Misschien niet te lang maar wel heel vaak

Prachtig geschreven Arta

SIMBA · 1 juni 2012 op 08:23

En nou ben ik weer gelukkig omdat ik jou gelukkig heb gemaakt 🙂

Mien · 1 juni 2012 op 08:57

Mooie column.
Geluk op jouw geheel eigen wijze neergezet.
Ik beleefde het zowaar mee.
Geluk is echter niet altijd vloeibaar.
Het kan ook heel luchtig zijn en ongrijpbaar.
Zoals good old Toon het ooit twee keer raakbaar dichtte:

[i][b]Geluk[/b]

Geluk is geen kathedraal,
misschien een klein kapelletje.
Geen kermis luid en kolossaal,
misschien een carrouselletje.

Geluk is geen zomer van smetteloos blauw,
maar nu en dan een zonnetje.
Geluk dat is geen zeppelin,
’t is hooguit een ballonnetje.[/i]

[i][b]Geheim[/b]

Je kunt geluk niet maken
van suiker, melk of meel
en niet van kleur of woorden,
van marmer of fluweel.

Je mag het niemand zeggen
wanneer ik het hier noem:
“Geluk dat kun je maken
van zoem-zoem-diedeke-boem.”[/i]

Dees · 1 juni 2012 op 12:52

Zo beschrijf je voor mij zomaar gratizzzzzz het zuiverste gevoel van geluk. Heel mooi.

lisa-marie · 1 juni 2012 op 14:54

Prachtige VC, ik word er gelukkig van.
:zon:

Ferrara · 1 juni 2012 op 17:03

[code]Geluk, veel heb ik er niet voor nodig.[/code] Dat is geluk, dat je er weinig voor nodig hebt. Ik herken dat. :kus:

WritersBlocq · 2 juni 2012 op 23:20

Je beschrijft enorm goed en intens dat geluk niet te koop is. Je metafoor over lucht, blaadjes, noem maar op: het komt. Waar je ook staat, met wie en hoe; het is er. Pak het of laat het, dat is de keuze die ons allemaal rest.

Mooi gedaan, column van dit jaar voor mij!

Ik wens je alle geluk, wanneer het meezit maar vooral ook als het even tegenzit :kus:

En ik prijs mij gratis gelukkig dat ik je ken, en binnenkort zal trakteren op een èchte Bossche!!

DreamOn · 3 juni 2012 op 21:27

Prachtige column, Arta, en ik ben het zó met je eens!
Het deed me denken aan een opmerking van mijn moeder, toen ze voor het eerst in ons piepkleine huisje in Amsterdam kwam logeren. Toen Rikus al in bed lag, zei ze tegen me: “Kind, wat ben jij er op achteruitgegaan!”
Ze doelde natuurlijk op het grote huis dat ik had achtergelaten, de dure Mercedes en de prachtige inrichting van het huis. Ik keek haar aan, glimlachte en zei:
“Nee, mam. Ik ben er op alle fronten op vooruitgegaan.” En op dat moment wist ik pas hóe gelukkig ik was. En nog steeds ben.

Nogmaals: prachtige column. Het zit em in de kunst van het kunnen genieten van kleine dingen en de mensen die van je houden. :kus:

arta · 4 juni 2012 op 07:25

Dank jullie wel voor het lezen en reageren, daar word ik blij van 🙂

@Sim+BOB: Tnx voor het weer ouderwets kunnen typen op een echt toetsenbord!

embee · 4 juni 2012 op 22:32

Heel graag gelezen, prachtige column!!

Groetje van Embee

Harrie · 5 juni 2012 op 10:07

De smaak van geluk, net als de smaak van water eenvoudig zaligmakend. Mooie titel. Mooie column.

embee · 13 juni 2012 op 12:01

Jij hebt mijn smaakpapillen weer op een prettige manier geprikkeld Arta.

Groetje van Embee

pally · 25 juni 2012 op 22:34

Laat gelezen door mijn vakantie, maar een prachtig stukje, Arta! Licht, maar met een volle inhoud. :wave:
Het ongrijpbare eventjes grijpbaar gemaakt. En ja, ik ben het met je eens dat geluk juist niet in gelddingen zit.
groet van Pally

KingArthur · 30 juni 2012 op 07:50

Geluk zit in een grote hoek wanneer je in staat bent om dat kleine hoekje heen te kijken.

Mijn kritische geest kan het niet nalaten ook kritiek te geven.
De herhaling van het woord geluk maakt mij wat ongelukkig. Ik denk dat je het bewust hebt gedaan om het te benadrukken. Ik vind het niet mooi. Maar kwestie van smaak misschien.
De zinsnede: drie spelfouten in de eerste zin voegt voor mij niks toe. Doet m.i. afbreuk. Is dat dan ongeluk vraag ik mij af.
Raarder? Zou dat niet vreemder moeten zijn?

Oja, voordat ik het vergeet: goede opening. Zintuigen gebruiken werkt altijd perfect. Toch had ik voor het woord bloesem gekozen i.p.v. blad. Het rijmt ook wat beter met de geur. En wat is er met de aarde/grond gebeurd?

Geef een antwoord